kazus prawo administracyjne UAM

1.Alfred kowalski zawarł związek małżeński z Jorgenem Olsonem w Holandii, a następnie
zamieszkali obaj panowie w Polsce, po czym Pan Alfred wstąpił w związek małżeński z Olą Rok w
Polsce. Proszę dokonać analizy stanu prawnego.
2.M. Jorgen obywatel Danii przejeżdżał tranzytem przez Polskę – docelowo jechał do Czech. Przebywając w Krakowie został okradziony – skradziono m.in. paszport. Zwrócił się do konsula duńskiego o wydanie stosownego dokumentu, niezbędnego do dalszej podróży. Ten wydał mu polski dokument podróży, jako uprawniający do dalszej podróży. Czy zachowanie konsula było prawidłowe.

1. Pan Alfred mógł zawrzeć małżeństwo z Olą ponieważ wg prawa polskiego był stanu wolnego. Prawo Polskie nie uznaje związków homoseksualnych

2. NIE konsul duński nie jest uprawniony do wydania polskiego dokumentu podróży, ponieważ jak mówi art.3 każdy obywatel polski ma prawo do otrzymania paszportu. To jest obywatel Danii wiec nie może on otrzymać polskiego dokumentu podróży od duńskiego konsula, obowiązują go przepisy jakie są w Danii
ja tez proszę o pomoc
1. Jaki organ właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji wojewody w sprawie przyznania statusu quo repatrianta w Polsce. Proszę wskazać ten organ.

2. Cudzoziemcom urodziło się dziecko w Polsce, które wymagało opieki medycznej. Czy rodzice noworodka mogą skutecznie ubiegać się o wydanie dokumentu na podstawie polskiego ustawodawstwa potwierdzającego tożsamość noworodka.

3. . Prezydent odmówił uwzględnienia wniosku o zrzeczenie się polskiego obywatelstwa. Proszę wskazać procedurę jego zaskarżenia, o ile istnieje taka możliwość.

Według ustawy z 15 lutego 1962 r. zrzeczenie się obywatelstwa polskiego wymaga zgody Pre-zydenta Rzeczypospolitej. Józef B., występujący ze skargą konstytucyjną w niniejszej sprawie, w 2001 r. złożył oświadczenie o zrzeczeniu się obywatelstwa, ale Prezydent odmówił wyrażenia zgody, nie uzasadniając swojego postanowienia. Zainteresowany zaskarżył je do Naczelnego Sądu Admini-stracyjnego. W październiku 2001 r. NSA odrzucił skargę jako niedopuszczalną stwierdzając, że sprawy obywatelstwa nie podlegają jego kognicji.
Następnie Józef B. wystąpił do Trybunału ze skargą konstytucyjną, zarzucając niezgodność art. 1, 16 i 20 ustawy z 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z konstytucyjnymi gwa-rancjami prawa do sądu (art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji). Zdaniem skarżącego zakwestiono-wane przez niego przepisy, regulujące właściwość NSA, stały na przeszkodzie merytorycznemu roz-poznaniu przez Sąd jego skargi na postanowienie Prezydenta, a tym samym uniemożliwiły realizację prawa skarżącego, wywodzonego przezeń z art. 34 ust. 2 Konstytucji, do zrzeczenia się obywatelstwa polskiego.
W trakcie rozpoznawania sprawy przez Trybunał Konstytucyjny, 1 stycznia 2004 r. kwestiono-wana przez skarżącego ustawa o NSA z 1995 r. utraciła moc obowiązującą. Zastąpiły ją ustawy z 2002 r. wprowadzające reformę sądownictwa administracyjnego.

yyy... to jak obecnie zaskarżyć ew. odmowę prezydenta dot. zrzeczenia się obywatelstwa?