Umorzenie postępowania - zgodnie z prawem? - Forum Prawne

barteks2

Część sprawy opisywałem już w innym wątku, ale myślę, że warto tutaj zapytać się o pewien szczegół, który mnie interesuje. Jeśli sprawa powinna być w dziale dot. Prawa budowlanego, to proszę o przeniesienie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był zobowiązany przepisami art. 71a ust. 4 Prawa Budowlanego do wydania w drodze decyzji nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego.

Właściciel obiektu, który dokonał wcześniej samowoli budowlanej, oświadczył, że sam przywrócił poprzedni sposób użytkowania budynku. Pismo to zawiera dosłownie to jedno zdanie oraz podpis tej osoby. Wątpliwości budzi to, jaki cel miał właściciel budynku składając oświadczenie, gdyż nikt go o to nie prosił. To na PINB leżał obowiązek wydania nakazu i wtedy po wykonananiu decyzji powiatowego inspektora można było ewentualnie takie oświadczenie złożyć. Mimo to inspektor budowlany uznał, że w takiej sytuacji postępowanie dot. samowoli budowlanej stało się bezprzedmiotowe i wydał decyzję o umorzeniu go.

Problem polega na tym, że tak naprawdę oświadczenie właściciela obiektu nie ma nic wspólnego z prawdą, gdyż budynek jest cały czas użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem, a właściciel nie dokonał absolutnie nic w kierunku przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania.

Dziwi mnie to, że inspektorowi do umorzenia postępowania wystarczyło jednozdaniowe pismo bez żadnego uzasadnienia od osoby, która wcześniej dokonała samowoli budowlanej (czyli o wątpliwej wiarygodności). PINB nawet nie sprawił sobie kłopotu skontrolowania dokonań właściciela obiektu przed zakończeniem postępowania.

fortunat

Coż, inspektor przyjął oświadczenie jako dowód w sprawie na podstawie art 75 par 2 kpa.
Naruszenie prawa oczywiste.

barteks2

Dziękuję za odpowiedź. Możesz mi przybliżyć jaki przepis naruszył inspektor? W oświadczeniu nie ma zapisu o świadomości odpowiedzalności karnej.

fortunat

Moim zdaniem jeżeli organ wszczął postępowanie dotyczące samowolnej zmiany użytkowania to umorzenie postępowania w na podstawie jednego dowodu tj. oświadczenia jest niedopuszczalne. Pomijając dopuszczenie strony do postępowania, trzeba mieć na uwadze, co słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 18 grudnia 2007r.(II SA/Kr 351/07), że „nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem co do zasady ewentualne wątpliwości w ramach swoich kompetencji powinien rozstrzygać we własnym zakresie.” Zgodnie z art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c prawa budowlanego do podstawowych obowiązków organu nadzoru budowlanego należy m.in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej. Jednocześnie należy wyjaśnić iż w przepisie art. 81 c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. (Dz. U. nr 156, poz. 111 Prawo budowlane ustawodawca przyznał organom nadzoru budowlanego prawo żądania od uczestników procesu budowlanego, inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego udzielania informacji oraz udostępnienia dokumentów związanych z prowadzeniem robót, przekazaniem obiektu budowlanego do użytkowania, utrzymaniem i użytkowaniem obiektu. Uprawnienie to ma na celu umożliwienie prawidłowego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w postępowaniu administracyjnym. Otrzymane informacje oraz dokumenty nie zawsze będą wystarczające dla prawidłowego ocenienia przez organ nadzoru budowlanego stanu sprawy, dlatego w razie powstania uzasadnionych wątpliwości, co do jakości wykonywanych robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego organ, na podstawie art. 81c ust. 2, może nałożyć na inwestora, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązek dostarczenia odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz w określonym terminie. Obowiązek ten jest nakładany w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Przyjęcie formy aktu administracyjnego oznacza, że uprawnione do nakładania obowiązków są organy, przed którymi toczy się postępowanie administracyjne. Przeto postępowanie wyjaśniające należało poprzedzić kontrolą na podstawie art. Art. 81 a i 81 c. PrBud. Następnie na w razie uzasadnionych wątpliwości organ powinien wydać postanowienie o dostarczeniu ekspertyz, ponieważ nader często zmiana uzytkowania budynku wiąże się z robotami budowlanymi. Podstawową zasadą postępowania jest dążenie organu do prawdy obiektywnej. Organ administracji publicznej ma wiele, wykonywanych z urzędu, obowiązków służących wyjaśnieniu sprawy, a strony są uprawnione do podejmowania takich czynności, lecz nie mają obowiązku dostarczania dowodów - ciężar dowodu co do istotnych okoliczności sprawy w zasadzie spoczywa na organie prowadzącym postępowanie; wyjątki muszą mieć podstawę ustawową. Obowiązkiem organu jest więc uzasadnienie dlaczego jednym dowodom dał wiarę a innym nie.
To Tak pokrótce
No i oczywiście doprowadzenie do stanu poprzedniego lub opłata legalizacyjna.

barteks2

No tak, może, ale nie musi. Więc inspektor będzie się tłumaczyć tym, że wg niego nie było wątpliwości, że właściciel przywrócił sam poprzedni sposób użytkowania.

fortunat

Według mojej oceny takie postępowanie jest kwalifikowane wadą prawną. Organ nie ma innej możliwości jak przeprowadzić kontrolę wydać postanowienie o dostarczeniu ekspertyz opinni i następnie zamknąć sprawę decyzją legalizacyjną lub nakazem przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Zastosowanie mają art 71 i 71a, analogicznie jak przy samowolnie wykonanych robotach budowlanych. Kpiną by było przyjąć oświadczenie jako dowód, że inwestor doprowadził do stanu poprzedniego lokal lub budynek bez przeprowadzania postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowalanych. Art. 81 c ust zastosowanie ma wprawdzie w innych przypadkach lecz organ nie może wykpić się brakiem kompetencji. Wątpliwości inspektora rozwiać mogą tylko opinie dostarczone na zlecenie organu przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. Problem tkwi w tym jak wzniecić pożar, skladając wniosek o wznowienie postępowania? Rażące naruszenie prawa?

Luca

Rażące naruszenie prawa to przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji - Art. 156 par.1 pkt.2, nie zaś wznowienia postępowania.

barteks2

@fortunat: wniosek o wznowienie postępowania opieram na art. 145 par. 1 ust. 1 (powód opisałem w pierwszym poście) i 4 (organ nie uznał mnie za stronę, pomimo oczywistych przesłanek świadczących o tym, że mam interes prawny).

Do tego wniosłem o uchylenie decyzji przez organ II instancji i uzasadniłem to opierając się na tych nieprawidłowościach inspektora, które zauważyłeś wyżej. Hmm teraz sobie myślę, że mogłem złożyć wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji. Ale w sumie z mojego uzasadnienia wynika, że inspektor wydał decyzję z naruszeniem prawa. Czy organ wojewódzki rozpatruje tylko dokładnie treść mojego wniosku, czy też sam może zauważyć, że nastąpiło naruszenie prawa i zamiast uchylić, stwierdzi nieważność decyzji?

Czy są jakieś różnice w skutkach prawnych stwierdzenia nieważności decyzji i uchylenia decyzji o umorzeniu postępowania? Chyba stwierdzenie nieważności decyzji jest równoznaczne w tej sprawie z koniecznością wznowienia postępowania? Czy mam rację?

fortunat

Proszę zapoznać się z postem Warmuty. Janina Pokorna dostała wezwanie do określenia czy organ ma stwierdzić nieważność decyzji czy potraktować pismo jako odwołanie.
Jak będzie w tym przypadku nie wiadomo. Moim zdaniem nic staconego, ponieważ decyzję na podstawie art. 156 par.1 można skarżyć ze względu na rażące naruszenie prawa do dziesięciu lat od jej wydania. Najkorzystniej unieważnić decyzję ze względu na art 156.

barteks2

OK, rozumiem. W takim razie czekam na odpowiedź organu.

I jeszcze proszę o doprecyzowanie: czy stwierdzenie nieważności decyzji łączy się z automatycznym wznowieniem postępowania przez organ, który wydał tą wadliwą decyzję? Bo przecież postępowanie musi zakończyć się decyzją, więc skoro decyzja była nieważna, to organ jest zobowiązany do wydania nowej?