Fizyczne i psychiczne znęcanie się - Forum Prawne

 

Fizyczne i psychiczne znęcanie się

"Jest jedną z form przestępczości przeciwko rodzinie i opiece. Jego istota polega na zadawaniu osobie pokrzywdzonej cierpień o charakterze cielesnym, psychicznym, a najczęściej jednym i drugim jednocześnie. "Znęcanie się" nie jest stylem życia dwojga czy ...



Wróć   Forum Prawne > Pomoc prawna z zakresu prawa publicznego > Prawo karne

Prawo karne - aktualne tematy:

  • § Oszust z Tablicy
    Cześć, Na początek przepraszam, za tak durny temat. Poziom mojej własnej głupoty przeraża mnie do dzisiaj, no...
  • § Zażalenie na odmowę wszczęcia ...
    Jeśli składa się zażalenie na odmowę wszczęcia dochodzenie w sprawie przestępstwa ściganego z osk. publ. to czy...
  • § wplątanie
    Witam ,nazywam tak temat ponieważ nie jestem pewien jak to nazwać. Chodzi o serie zdarzeń -znajomy T. przyszedł...

 
02-03-2006, 10:12  
Niuans
Moderator globalny
 
Niuans na Forum Prawnym
 
Posty: 351
Domyślnie Fizyczne i psychiczne znęcanie się

"Jest jedną z form przestępczości przeciwko rodzinie i opiece. Jego istota polega na zadawaniu osobie pokrzywdzonej cierpień o charakterze cielesnym, psychicznym, a najczęściej jednym i drugim jednocześnie. "Znęcanie się" nie jest stylem życia dwojga czy więcej osób w określonym środowisku społecznym, np. w rodzinie. Do uznania określonych zachowań sprawcy za przestępstwo znęcania się konieczne jest ustalenie, że jego uczynki wyraźnie podyktowane są wolą dręczenia ofiary. Cechuje je określona intensywność i dokuczliwość.

Rola ofiary też wyraźnie musi odróżniać się od roli sprawcy. Sprawca korzysta z określonej faktycznej, czasem także i prawnej przewagi nad pokrzywdzonym, a pokrzywdzony nie ma możliwości układu tego zmienić. Dlatego wzajemnie okładanie się razami czy wypowiadanie mało sympatycznych słów nie mogą być ocenione jako przejawy znęcania się. Z tych samych powodów ofiara nie może uczynków tych oceniać jako pożądane, czy chociażby możliwe do zaakceptowania. Podejmowane przez ofiarę działania w ramach obrony koniecznej nie odbierają oczywiście zachowaniom sprawcy cech przestępstwa.

W typowej sytuacji "znęcanie się" przejawia się trwającymi permanentnie albo też powtarzającymi się z dużą częstotliwością awanturami podczas, których sprawca wypowiada pod adresem ofiary znieważające ja obraźliwe słowa, grozi okaleczeniem, pozbawieniem życia czy innymi przykrymi konsekwencjami. Awanturom tym towarzyszy naruszanie nietykalności cielesnej ofiary, powodowanie uszkodzeń ciała, niszczenie należącego do niej czy nawet wspólnego mienia, zmuszanie do opuszczania domu. Z zasady też agresywny sprawca takich awantur znajduje się w stanie upojenia alkoholowego.

Metody działań składających się na znamiona występku "znęcania się" mogą być oczywiście znacznie bardziej wyrafinowane. W aktach postępowań dotyczących tej kategorii spraw można natrafić na przypadki polegające na pozbawianiu ofiary wolności poprzez zamykanie jej w komórce, ograniczenie dostępu do artykułów żywnościowych, przypalanie ciała papierosem, krepowanie, a nawet wyrywanie kępkami włosów łonowych.

Wiele z tych zachowań w świetle obowiązującego prawa stanowi samodzielne przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego, a czasem także w trybie publiczno-skargowym. Mając jednak na uwadze, że opisane wcześniej różnorodne zachowania sprawcy stanowią wyraz jego jednorodnego zamiaru, jakim jest chęć pastwienia się nad osobą pokrzywdzoną przyjmuje się, że stanowią one jedno przestępstwo. Rozwiązanie takie ułatwia też przezwyciężenie niektórych problemów dowodowych i formalno - procesowych. W uzasadnionych przypadkach sprawca poniesie jednak odpowiedzialność także za przestępstwo "towarzyszące" zamiarowi głównemu, np. spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu czy pozbawienie wolności.

Ofiarą przestępstwa "znęcania się fizycznego i psychicznego" w rozumieniu kodeksu karnego nie może być ktokolwiek.
Ustawa przewiduje odpowiedzialność w tej formie za znęcanie się nad osobą najbliższą [np. małżonek, rodzice, dziadkowie, dzieci, wnuki, brat, siostra, osoba przysposobiona oraz pozostająca we wspólnym pożyciu], nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy, nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny. Innymi słowy, pomiędzy sprawcą a ofiarą musi zachodzić jakiś stosunek trwałej albo przemijającej zależności. Poza szeroko rozumianymi relacjami o charakterze rodzinnym, może on wynikać z zależności podporządkowania służbowego, szkolnego czy wychowawczego [internat, zakład wychowawczy], resocjalizacyjnego [zakład karny] itp.

W swojej podstawowej postaci przestępstwo znęcania się zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 m-cy do 5 lat pozbawienia wolności. Jednak sprawcy, który znęcał się nad swoją ofiarą w sposób szczególnie okrutny grozi 10 lat pozbawienia wolności. Gdyby z kolei znęcanie się doprowadziło ofiarę do targnięcia się na własne życie, granice zagrożenia ustawowego sięgają od 2 do 12 lat pozbawienia wolności [art.207 § 1 do 3 kk]"
Źródło
Kodeks karny:
Przepis prawny:
Art. 207. § 1. Kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
§ 2. Jeżeli czyn określony w § 1 połączony jest ze stosowaniem szczególnego okrucieństwa, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 lub 2 jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.


Pomocne strony
Niebieska linia
Przemoc domowa
Alkoholizm stop
Niuans jest off-line  
24-01-2008, 20:41  
atmosphere
Moderator w spoczynku
 
atmosphere na Forum Prawnym
 
Posty: 2.531
Domyślnie

2005.09.13 wyrok SN WA 24/05
Czyn kwalifikowany z art. 207 § 1 k.k. jest przestępstwem umyślnym i może być dokonany tylko z zamiarem bezpośrednim. Nie jest zatem możliwe wzajemne znęcanie się małżonków. Natomiast zachowanie się ich może wyczerpywać jednostkowo znamiona przestępstw znieważania bądź naruszania nietykalności fizycznej.


2004.06.03 wyrok SN V KK 13/04
W wypadku kwalifikowanego znęcania się, o którym mowa w art. 207 § 3 k.k., oprócz ustalenia związku przyczynowego między aktami znęcania się a targnięciem się ofiary na swoje życie niezbędne jest ponadto ustalenie, że sprawca tego przestępstwa następstwa swojego czynu co najmniej mógł przewidzieć.
Przestępstwo opisane w art. 207 § 3 k.k. jest bowiem tzw. przestępstwem umyślno-nieumyślnym, co oznacza, że sprawca umyślnego znęcania się określonego w § 1 poniesie surowszą odpowiedzialność z § 3 tegoż przepisu tylko wtedy, jeśli skutek swego czynu w postaci co najmniej usiłowania samobójstwa ofiary przewidywał albo mógł przewidzieć.
Oceniając kwestię możliwości i powinności przewidywania przez skazanego następstw swojego czynu, należy mieć na uwadze, iż decydować o tej ocenie będą takie okoliczności, jak właściwości osobiste skazanego, środowisko w jakim dokonał przestępstwa, częstotliwość i intensywność znęcania się nad ofiarą, jej reakcję na to znęcanie, a także stan psychiczny, w jakim się wówczas znajdowała.
atmosphere jest off-line  
24-01-2008, 20:43  
atmosphere
Moderator w spoczynku
 
atmosphere na Forum Prawnym
 
Posty: 2.531
Domyślnie

2003.02.11 wyrok SN IV KKN 312/99

Przestępstwo określone w art. 207 § 1 kk może być popełnione umyślnie i to wyłącznie z zamiarem bezpośrednim. Przesądza o tym znamię intencjonalne "znęca się", charakteryzujące szczególne nastawienie sprawcy. Pojęcie "znęcanie się" na gruncie art. 207 kk zawiera w sobie istnienie przewagi sprawcy nad osobą pokrzywdzoną, której nie może się ona przeciwstawić lub może to uczynić w niewielkim stopniu. Nie jest zatem możliwe wzajemne znęcanie się nad sobą małżonków w tym samym czasie.
Istota przestępstwa znęcania się polega na jakościowo innym zachowaniu się sprawcy, aniżeli na zwyczajnym znieważeniu lub naruszeniu nietykalności cielesnej osoby pokrzywdzonej. O uznaniu za "znęcanie się" zachowania sprawiającego cierpienie psychiczne ofiary powinna decydować ocena obiektywna, a nie subiektywne odczucie pokrzywdzonego. Za znęcanie się nie można uznać zachowania sprawcy, które nie powoduje u ofiary poważnego cierpienia moralnego ani w sytuacji, gdy między osobą oskarżoną a pokrzywdzoną dochodzi do wzajemnego "znęcania się".
atmosphere jest off-line  
Linki sponsorowane
Zamknięty temat

Prawo karne - Podobne wątki na Forum Prawnym
Wątek
§ Proszę o pomoc-znęcanie się fizyczne i psychiczne - Witam wszystkich.Piszę tutaj, bo potrzebuję pomocy prawnej.Czy wytoczenie sprawy sądowej przeciwko matce i byłemu mężowi o znęcanie się fizyczne i...
§ Znęcanie się psychiczne i fizyczne - Witam was wszystkich bardzo serdecznie. Mam parę pytań odnośnie sprawy z art.207 kk... Otóż w kwietniu 2006 roku złożyłam zeznania na policji...
§ Fizyczne i psychiczne znęcanie - Witam! Mam problem z mężem,dwa razy pobił tak naszego synka ,że dziecko miało siniaki na nóżkach pleckach.Ostatnio zrobił to w pierwszy dzień świąt...
§ Znęcanie się psychiczne i fizyczne nad małoletnią - Jestem ojcem niespełna 16-letniej córki, którą po rozwodzie wychowuje matka. Od samego początku matka zabrania kontaktu z córką które mam oficjalnie...
§ Psychiczne i fizyczne znęcanie się po latach... - Chciałem prosić o radę.Mam 38 lat.W dzieciństwie ojciec znęcał się nade mną fizycznie i psychicznie kilkanaście lat.To odcisnęło piętno na moim całym...


Czasy w strefie GMT +1. Teraz jest 14:20.