Z
Zorro195
Użytkownik
- Dołączył
- 03.2009
- Odpowiedzi
- 296
PYTANIE :
Mamy interpetacje z centrum informacyjnego policji
1. Czy kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości na terenie prywatnej posesji, polu uprawnym lub drodze prywatnej wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.?
Odpowiadając należy stwierdzić, że do znamion przedmiotowych przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. należy prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, a więc przestępstwo to (tak zresztą jak i inne przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji – np. art. 177 k.k.), może być popełnione jedynie w jednej z tych stref ruchu.
Ruch lądowy oznacza zmianę miejsca w przestrzeni lądowej i obejmuje ruch drogowy i kolejowy (O. Górniok, Kodeks karny z komentarzem, t. II, Gdańsk 2005). Ruch drogowy regulowany jest Prawem o ruchu drogowym, tj. ustawą z 20. 06. 1997 r (Dz. U. nr 98, poz. 602).
W związku z tym miejscem popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. mogą być: drogi publiczne, drogi wewnętrzne, strefy zamieszkania i inne miejsca dostępne dla ruchu pojazdów. Jednak nie chodzi tu o każde miejsce, gdzie odbywa się ruch pojazdów, ale o takie, które jest przeznaczone dla ruchu. SN w jednym z wyroków stwierdził: „Nie do przyjęcia jest teza sformułowana przez sąd I instancji, a aprobowana przez sąd odwoławczy, iż przestępstwo drogowe może być popełnione w każdym miejscu, o ile odbywa się tam ruch pojazdów albo pojazdu. Dosłowne przyjmowanie tej tezy mogłoby prowadzić do uznania, iż miejscem popełnienia przestępstwa drogowego mógłby zostać uznany teren prywatnego garażu jednego samochodu osobowego” (wyr. SN z 2. 02. 1998 r. III KKN 353/96, niepub.). Nie mogą być zatem miejscem przestępstw drogowych (w tym i art. 178a § 1 k.k.) miejsca, w których nie odbywa się ruch ogólnodostępny, a jedynie w danym miejscu dopuszczone są do ruchu pojazdy ściśle określonego, wąskiego grona osób. Nie są nimi drogi prywatne, tj. dostępne dla ich właścicieli lub osób przez nich upoważnionych, prowadzących do gruntów rolnych, z których korzysta właściciel, by dojechać do pola w celu wykonania zabiegów agrotechnicznych, drogi leśne, wykonane w tzw. przecinkach, pola, łąki, sady, itp. Zasadnie nie uznaje się za takie miejsca warsztatów naprawczych (post. SN z 19. 05. 1978 r. VII KZP 13/78, OSNPG 1978, Nr 8 – 9, poz. 89) oraz podwórka prywatnego domu mieszkalnego (post. SN z 20. 08. 1976 r. VII KZP 11/76, OSNPG 1976, Nr 9, poz. 74) – cyt. za A. Wąsek, Komentarz, KK – Część szczególna, t. I wyd 2, Warszawa 2004 r. s. 177 – 178).
A jednocześnie mamy art 1.2 Prawa o ruchu drogowym
Art. 1. 2. Przepisy ustawy stosuje się również do ruchu odbywającego się poza drogami publicznymi, jeżeli jest to konieczne dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa uczestników tego ruchu.
I teraz pytanie i prośba o wasze opinie.
Czy brzmienie tego artykułu odnośi się do indywiudalnego przypadku czy może jest zasadą ogólną.
Jęsli jest zasadą ogolną to wydaje mi się że stoi w sprzecznością z wykładnią centrum informacyjnego policji.
Wydaje mi się że że przepis 1.2 odnosi sie do konkretnych przypadków i wymaga w każdym przypadku oceny sądu. chodzi o to że zastosowanie przepisów ruchu drogowsego wobec rolnika jadącego po pijanemu polną drogą
leśna miałoby miejsce jedynie w przypadku gdy np. spotkałby kolumne pieszej pielgrzymki i jadąc obok nich po pijanemu stworzył sytuacje w której zakaz prowadzenie pojazdów po pijanemu wynikający z art. 45 byłby konieczny do uniknięcie zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu. Gdby zaś jechał pustą droga leśną w środku nocy to art. 1.2 nie miałby zastosowania.
co sądzicie
Mamy interpetacje z centrum informacyjnego policji
1. Czy kierowanie pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości na terenie prywatnej posesji, polu uprawnym lub drodze prywatnej wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 k.k.?
Odpowiadając należy stwierdzić, że do znamion przedmiotowych przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. należy prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, a więc przestępstwo to (tak zresztą jak i inne przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji – np. art. 177 k.k.), może być popełnione jedynie w jednej z tych stref ruchu.
Ruch lądowy oznacza zmianę miejsca w przestrzeni lądowej i obejmuje ruch drogowy i kolejowy (O. Górniok, Kodeks karny z komentarzem, t. II, Gdańsk 2005). Ruch drogowy regulowany jest Prawem o ruchu drogowym, tj. ustawą z 20. 06. 1997 r (Dz. U. nr 98, poz. 602).
W związku z tym miejscem popełnienia przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k. mogą być: drogi publiczne, drogi wewnętrzne, strefy zamieszkania i inne miejsca dostępne dla ruchu pojazdów. Jednak nie chodzi tu o każde miejsce, gdzie odbywa się ruch pojazdów, ale o takie, które jest przeznaczone dla ruchu. SN w jednym z wyroków stwierdził: „Nie do przyjęcia jest teza sformułowana przez sąd I instancji, a aprobowana przez sąd odwoławczy, iż przestępstwo drogowe może być popełnione w każdym miejscu, o ile odbywa się tam ruch pojazdów albo pojazdu. Dosłowne przyjmowanie tej tezy mogłoby prowadzić do uznania, iż miejscem popełnienia przestępstwa drogowego mógłby zostać uznany teren prywatnego garażu jednego samochodu osobowego” (wyr. SN z 2. 02. 1998 r. III KKN 353/96, niepub.). Nie mogą być zatem miejscem przestępstw drogowych (w tym i art. 178a § 1 k.k.) miejsca, w których nie odbywa się ruch ogólnodostępny, a jedynie w danym miejscu dopuszczone są do ruchu pojazdy ściśle określonego, wąskiego grona osób. Nie są nimi drogi prywatne, tj. dostępne dla ich właścicieli lub osób przez nich upoważnionych, prowadzących do gruntów rolnych, z których korzysta właściciel, by dojechać do pola w celu wykonania zabiegów agrotechnicznych, drogi leśne, wykonane w tzw. przecinkach, pola, łąki, sady, itp. Zasadnie nie uznaje się za takie miejsca warsztatów naprawczych (post. SN z 19. 05. 1978 r. VII KZP 13/78, OSNPG 1978, Nr 8 – 9, poz. 89) oraz podwórka prywatnego domu mieszkalnego (post. SN z 20. 08. 1976 r. VII KZP 11/76, OSNPG 1976, Nr 9, poz. 74) – cyt. za A. Wąsek, Komentarz, KK – Część szczególna, t. I wyd 2, Warszawa 2004 r. s. 177 – 178).
A jednocześnie mamy art 1.2 Prawa o ruchu drogowym
Art. 1. 2. Przepisy ustawy stosuje się również do ruchu odbywającego się poza drogami publicznymi, jeżeli jest to konieczne dla uniknięcia zagrożenia bezpieczeństwa uczestników tego ruchu.
I teraz pytanie i prośba o wasze opinie.
Czy brzmienie tego artykułu odnośi się do indywiudalnego przypadku czy może jest zasadą ogólną.
Jęsli jest zasadą ogolną to wydaje mi się że stoi w sprzecznością z wykładnią centrum informacyjnego policji.
Wydaje mi się że że przepis 1.2 odnosi sie do konkretnych przypadków i wymaga w każdym przypadku oceny sądu. chodzi o to że zastosowanie przepisów ruchu drogowsego wobec rolnika jadącego po pijanemu polną drogą
leśna miałoby miejsce jedynie w przypadku gdy np. spotkałby kolumne pieszej pielgrzymki i jadąc obok nich po pijanemu stworzył sytuacje w której zakaz prowadzenie pojazdów po pijanemu wynikający z art. 45 byłby konieczny do uniknięcie zagrożenia bezpieczeństwa uczestników ruchu. Gdby zaś jechał pustą droga leśną w środku nocy to art. 1.2 nie miałby zastosowania.
co sądzicie