Prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości

  • Autor wątku Autor wątku Niuans
  • Data rozpoczęcia Data rozpoczęcia
Status
Ten wątek został zamknięty.
Niuans

Niuans

Moderator w spoczynku
Dołączył
10.2005
Odpowiedzi
350
Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do:
-stężenia we krwi powyżej 0,5 promila alkoholu lub
-obecności w wydychanym powietrzu powyżej 0,25 mg alkoholu w 1 dm3.

Jazda w stanie nietrzeźwości może spowodować następujące skutki prawne::!:


1. Kodeks karny


Cytat:
Art. 178a. § 1. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 2. uchylony

Art. 177. § 1. Kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone w art. 157 § 1,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 3. Jeżeli pokrzywdzonym jest wyłącznie osoba najbliższa, ściganie przestępstwa określonego w § 1 następuje na jej wniosek.


Art. 178. § 1. Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w art. 173, 174 lub 177 znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia, sąd orzeka karę pozbawienia wolności przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości od dolnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę do górnej granicy tego zagrożenia zwiększonego o połowę.


A także:

Cytat:
Art. 39. Środkami karnymi są:
1.) pozbawienie praw publicznych,
2.) zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej,
2a.) zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi,
2b.) zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, kontaktowania się z określonymi osobami,
zbliżania się do określonych osób lub opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu,
3.) zakaz prowadzenia pojazdów,
4.) uchylony
5.) obowiązek naprawienia szkody,
6.) uchylony
7.) świadczenie pieniężne,
8.) podanie wyroku do publicznej wiadomości.

Art. 42. § 1. Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
§ 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177.
§ 3. Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 lub 174, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia.
§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.

Art. 43. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pozbawienie praw publicznych oraz obowiązek lub zakazy wymienione w art. 39:
1) pkt 2 i 3 orzeka się w latach, od roku do lat 10,
2) pkt 2a i 2b orzeka się w latach, od roku do lat 15.
§ 2. Pozbawienie praw publicznych, obowiązek lub zakaz obowiązuje od uprawomocnienia się orzeczenia; okres, na który środek orzeczono, nie biegnie w czasie odbywania kary pozbawienia wolności, chociażby orzeczonej za inne przestępstwo.
§ 3. Orzekając zakaz określony w art. 42, sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu; do chwili wykonania obowiązku okres, na który orzeczono zakaz, nie biegnie.

Art. 63. § 1. Na poczet orzeczonej kary zalicza się okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, dwóm dniom kary ograniczenia wolności lub dwóm dziennym stawkom grzywny.
§ 2. Na poczet orzeczonych środków karnych, o których mowa w art. 39 pkt 2-3, zalicza się okres rzeczywistego stosowania odpowiadających im rodzajowo środków zapobiegawczych, wymienionych w art. 275 lub 276 Kodeksu postępowania karnego.

Art. 84. § 1. Sąd może po upływie połowy okresu, na który orzeczono środki karne wymienione w art. 39 pkt 1-3, uznać je za wykonane, jeżeli skazany przestrzegał porządku prawnego, a środek karny był w stosunku do niego wykonywany przynajmniej przez rok.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli środki karne wymienione w art. 39 pkt 2-3 orzeczono na podstawie art. 41 § 1a, art. 41a § 3 albo art. 42 § 2 lub 3.

Art. 244. Kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu zajmowania stanowiska, wykonywania zawodu, prowadzenia działalności, prowadzenia pojazdów lub obowiązku powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakazu kontaktowania się z określonymi osobami lub zakazu opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu albo nie wykonuje zarządzenia sądu o ogłoszeniu orzeczenia w sposób w nim przewidziany,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.


2. Kodeks postępowania karnego

Cytat:
Art. 21. § 1. O ukończeniu postępowania toczącego się z urzędu przeciw osobom zatrudnionym w instytucjach państwowych, samorządowych i społecznych, uczniom i słuchaczom szkół oraz żołnierzom należy bezzwłocznie zawiadomić przełożonych tych osób.
§ 2. Prokurator zawiadamia również o wszczęciu postępowania przeciw funkcjonariuszom publicznym, a o wszczęciu postępowania przeciw innym osobom, o których mowa w § 1 - jeżeli wymaga tego ważny interes publiczny.

Art. 276. Tytułem środka zapobiegawczego można zawiesić oskarżonego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo nakazać powstrzymanie się od określonej działalności lub od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów.


3. Kodeks karny wykonawczy

Cytat:
Art. 182. § 1. W razie orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów, sąd przesyła odpis wyroku odpowiedniemu organowi administracji rządowej lub samorządu terytorialnego właściwemu dla miejsca zamieszkania skazanego. Jeżeli skazany prowadził pojazd wykonując pracę zarobkową, o orzeczeniu sąd zawiadamia ponadto pracodawcę, u którego skazany jest zatrudniony.
§ 2. Organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu.

Art. 183. Jeżeli skazany, w związku z wykonywanym przez siebie zawodem lub prowadzeniem określonej działalności gospodarczej, należy do zrzeszenia zawodowego, stowarzyszenia, związku lub cechu albo innej organizacji gospodarczej, sąd zawiadamia je o orzeczeniu zakazu wykonywania zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej.

Art. 184. Przesyłając odpis wyroku, w którym orzeczono środek karny wymieniony w niniejszym oddziale lub oddziale 1, albo zawiadomienie o wymierzeniu takiego środka, sąd podaje na podstawie treści wyroku datę początkową, od której należy liczyć okres wykonywania tego środka.

Art. 185. Pracodawcy lub instytucje wymienione w art. 180 i 181 podejmują stosowne decyzje i bezzwłocznie zawiadamiają o tym sąd, który w razie stwierdzenia nieprawidłowości nakazuje je usunąć..


4. Kodeks ruchu drogowego.

Cytat:
Art. 114. 1. Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega:
2) osoba ubiegająca się o:
a) przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdem cofniętego na okres przekraczający 1 rok lub w związku z utratą kwalifikacji,
b) zwrot zatrzymanego prawa jazdy lub pozwolenia do kierowania tramwajem, którego była pozbawiona na okres przekraczający 1 rok.
 
Ostatnią edycję dokonał moderator:
Wytyczne Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego
z dnia 20 czerwca 2006 r.




W związku z utrzymującym się wysokim poziomem liczby postępowań karnych w sprawach o wypadki drogowe popełnione przez nietrzeźwych kierowców oraz dotyczących kierowania w stanie nietrzeźwości pojazdem mechanicznym lub innym pojazdem, zauważam potrzebę podjęcia bardziej skutecznych i jednocześnie możliwych - w ramach obecnie obowiązujących przepisów - działań zmierzających do wyeliminowania, a w każdym razie znacznego ograniczenia, tych niewątpliwie wysoce szkodliwych społecznie zachowań.

Dane statystyczne za lata 2004-2005 pozwalają na sformułowanie tezy, iż dotychczasowa praktyka orzecznicza nie przynosi oczekiwanych efektów w zakresie prewencji ogólnej. Wynika z niej bowiem, że za czyny kwalifikowane z art. 178 kk i art.178 a kk sądy orzekają w zasadzie kary wolnościowe /jedynie wobec sprawców czynów z art. 177 § 2 kk w zb. z art. 178 kk utrzymuje się ponad 60% wskaźnik orzeczeń bezwzględnej kary pozbawienia wolności/.

Zważywszy na powyższe oraz fakt, iż z doświadczenia życiowego wiadomo, że spośród kar nieizolacyjnych dla sprawców przestępstw najbardziej dotkliwe są kary majątkowe, wdrożenie praktyki zmierzającej do upowszechnienia tego rodzaju kar wydaje się ze wszech miar pożądane, przede wszystkim z uwagi na potrzebę radykalnego ograniczenia przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.

Podkreślenia wymaga, że wskazany wyżej kierunek postępowania wobec sprawców takich przestępstw przewiduje opracowany w Ministerstwie Sprawiedliwości projekt ustawy o zmianie kodeksu karnego i niektórych innych ustaw z dnia 11 mają 2006 r., który w proponowanym art. 178§ 2 zawiera nakaz orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego, prowadzonego przez znajdującego się w stanie nietrzeźwości sprawcę przestępstwa określonego w art. 174 lub 177 k.

Natomiast zawarty w projekcie przepis art. 178a § 3 kk przewiduje możliwość orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego wobec sprawcy czynu z art. 178a § l kk.

Niezależnie jednak od proponowanych zmian we wskazanym wyżej zakresie zauważyć trzeba, że w również aktualnie obowiązujące przepisy kodeksu karnego dają możliwość szerszego niż dotychczas orzekania, wobec sprawców omawianej kategorii przestępstw, kar o charakterze majątkowym.

I tak poza możliwością orzeczenia samoistnej kary grzywny na podstawie art. 178a k.k, lub art. 71 § k.k, w przypadku zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia bądź ograniczenia wolności, istnieje również możliwość orzeczenia środka karnego przewidzianego w art. 44 § 2 k.k., tj. przepadku pojazdu jako narzędzia służącego do popełnienia przestępstwa.

W tym miejscu zauważyć trzeba, że z ustaleń poczynionych w Biurze Postępowania Przygotowawczego Prokuratury Krajowej wynika, iż w niektórych prokuraturach wdrożono już praktykę mającą na celu wykorzystanie prawnych możliwości zmierzających do szerszego niż dotychczas orzekania kar majątkowych wobec sprawców czynów kwalifikowanych z art. 178 k.k. i arr. 178a k.k.

Z danych nadesłanych przez Prokuratorów Apelacyjnych w Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i Białymstoku wynika, iż na obszarze właściwości podległych im prokuratur praktyką jest, że w przypadku zaistnienia prawnych możliwości zabezpieczenia pojazdu, którym poruszał się sprawca, policja dokonuje jego tymczasowego zajęcia, zaś prokurator - uznając celowość takiej decyzji - wydaje postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym na poczet grożącej kary grzywny lub środka karnego.

Z powyższych danych wynika również, że w postępowaniu wykonawczym nie było na ogół potrzeby prowadzenia egzekucji zabezpieczonego mienia, bowiem skazani niezwłocznie uiszczali orzeczone kary majątkowe, co skutkowało zwolnieniem przez sąd pojazdu spod zabezpieczenia.

Przyjęta w wymienionych prokuraturach praktyka w zakresie stosowania zabezpieczeń majątkowych, których przedmiotem jest pojazd mechaniczny, jakim poruszał się sprawca, zasługuje na akceptację i jej upowszechnienie we wszystkich prokuraturach na terenie kraju, tym bardziej, że jak wynika z danych statystycznych przekazanych przez Prokuratora Apelacyjnego w Białymstoku, jej wdrożenie na obszarze właściwości tej prokuratury skutkowało spadkiem o ponad 8% przestępstw kwalifikowanych z art. 178 a k.k,

W celu pełnego wykorzystania prawnych możliwości zwalczania przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji konieczne jest ukształtowanie prawidłowej praktyki. Oczywiste jest, że dla osiągnięcia tego celu niezbędne jest współdziałanie wszystkich organów procesowych, jednakże szczególnie istotne zadanie spoczywa na prokuratorze, któremu przysługują określone uprawnienia zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak i sądowego.


Z tego powodu w celu wdrożenia jednolitych zasad postępowania wobec sprawców przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji polecam, co następuje:


- w każdym przypadku zaistnienia przestępstwa zakwalifikowanego z art. 177 § 2 k.k. w zw. z art. 178 k.k. niezwłocznie wydać postanowienie o przedstawieniu zarzutu i dokonać zabezpieczenia samochodu, którym poruszaj się sprawca, na poczet grożących mu majątkowych środków karnych / art. 46§1 k.k., art. 47 § 3 k.k. i ewentualnie art. 44 § 2 k.k./;

- w razie stwierdzenia okoliczności, o której mowa w art. 295 § l k.p.k./obawa usunięcia mienia/, zabezpieczenie pojazdu powinno być poprzedzone jego tymczasowym zajęciem przez Policję;

- takie same działania wdrożyć w każdym przypadku zaistnienia przestępstwa z art. 178a § l k.k. wobec kierującego samochodem, którego stan nietrzeźwości przekroczył 1 promil alkoholu we krwi;

- w każdym przypadku zabezpieczenia pojazdu na poczet grożących kar majątkowych badać możliwość oddania go na przechowanie osobie godnej zaufania w celu ograniczenia kosztów postępowania;

- po skierowaniu do sądu aktu oskarżenia przeciwko sprawcy przestępstwa, o którym mowa wyżej, każdy wniosek w przedmiocie kary / także w trybie art.335 § l k.p.k./ poprzedzić oceną w zakresie możliwości zawnioskowania dotkliwych kar majątkowych, w tym przepadku samochodu służącego do popełnienia przestępstwa;

- wobec sprawców przestępstw 7. art. 178 a k.k. w pierwszej kolejności rozważać wnioskowanie kar majątkowych, przy czym ich możliwości płatnicze ustalać na podstawie wartości pojazdu wynikającej z cennika PZMot;

- wobec sprawców uprzednio skazanych za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości bezwzględnie wnioskować przepadek samochodu oraz o maksymalny okres zakazu prowadzenia pojazdu;

- wobec sprawców przestępstw kwalifikowanych z art. 178 i 178a k.k. wnioskować podanie wyroku do publicznej wiadomości łącznic z opublikowaniem nazwiska skazanego;

- wobec sprawców wymienionych przestępstw uprzednio karanych za tego rodzaju czyn każdorazowo rozważać celowość złożenia wniosku o opublikowanie wizerunku sprawcy na podstawie art. 13 ust. 3 Prawa prasowego.

- niezwłoczne zobowiązanie podległych prokuratorów okręgowych do ustalenia z Komendantami Wojewódzkimi Policji szczegółowego sposobu postępowania w omawianych sprawach;

- poinformowanie lokalnych mediów o rozpoczęciu stosowania wskazanych wyżej zasad.

Podkreślenia wymaga, że w każdym przypadku podejmowania zalecanych działań, konieczne jest respektowanie zasad wynikających z przepisów rozdziału 32 k.p.k. oraz działu I /rozdział 6, oddział 3/ Regulaminu wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Przekazując powyższe zalecenia informuję, że w stosownym czasie zostanie przeprowadzona zarówno kontrola ich wdrożenia, jak i osiągniętych efektów w zakresie zwalczania przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.


Minister Sprawiedliwości


Źródło: Prokuratura Okręgowa w Zielonej Górze
 
Cytat:
Wyrok SN - 2005.12.09 - WA 33/05
W sprawie występują takie okoliczności obciążające, jak znaczny stan nietrzeźwości oskarżonego (co najmniej 1,6 promila alkoholu we krwi), a także wysoce naganne zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa określonego w art. 178a § 1 k.k.
W tej sytuacji wymierzona kara ograniczenia wolności nie może być uznana nawet za surową. A tylko uznanie wymierzonej kary za rażąco surową pozwalałoby na jej łagodzenie. Także wymierzony obligatoryjny środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, w sytuacji gdy środek ten orzeka się w latach od roku do lat 10, a u oskarżonego stwierdzono znaczny stan nietrzeźwości (1,6 promilaalkoholu we krwi) nie sposób określić inaczej jak łagodny, co nie uprawnia do zmiany jego wysokości.


Cytat:
III KKN 390/01, Wyrok SN z 18 marca 2003r
Podmiotem przestępstwa określonego w art. 178a § 1 KK jest także osoba prowadząca holowany pojazd mechaniczny. Prowadzeniem pojazdu jest wprawianie go w ruch i nadawanie mu kierunku jazdy. Oczywiście, zazwyczaj wprawieniem w ruch będzie uruchomienie silnika i ruszenie z miejsca postoju. W sytuacji pojazdu holowanego wprawienie w ruch nastąpi w wyniku ruszenia z miejsca pojazdu holującego, ale do tego, aby ruszył pojazd holowany, niezbędne jest zwolnienie hamulca ręcznego w pojeździe holowanym i odpowiednie ustawienie dźwigni zmiany biegów. Niezbędne też jest, aby osoba siedząca za kierownicą pojazdu holowanego kontrolowała zachowanie tego pojazdu, nadając mu skrętami kierownicy odpowiedni kierunek, dbając o to, aby nie doszło do zerwania holu oraz zderzenia z pojazdem kierującym.
 
Status
Ten wątek został zamknięty.
Powrót
Góra