z kim ma przebywac dziecko przed rozwodem?

Jestem emocjonalnie (rodzina) zaangażowana w sprawę rozwodu mojej siostry. Jej mąż wniósł pozew o rozwód z winy żony (mojej siostry) i o przyznanie mu opieki nad ich dzieckiem. Opinie RODK (były az 2 badania)i zeznania świadków jednoznacznie świadczą na korzyść mojej siostry.
Pewien aspekt tej sprawy dzieje się obecnie(wczoraj odbyła się kolejna rozprawa) i chciałabym znać odpowiedź na pytanie, które blokuje podjęcie dalszych decyzji.
Siostra nie może dłuzej przebywać w mieszkaniu męża, bo ten bardzo skutecznie zmusza ja do jak najszybszego opuszczenia dotychczas zajmowanego wspólnie lokalu (siostra wniosła sprawę o znęcanie psychiczne i fizyczne - w toku). W tej sytuacji chce, (a własciwie MUSI ) się wyprowadzić (dla własnego dobra i bezpieczeństwa) i zabrać ze sobą dziecko . Spodziewa się, że mąż będzie próbował odebrać jej syna i nie dopuścić do ponownych z nią kontaktów (zresztą już jej to zapowiedział, a dziecko jest przekupywane prezentami i organizowaniem mu różnych atrakcji).
1) Jak może się bronić przed tego typu działaniami ze strony męża - chodzi o odebranie jej dziecka i przetrzymywanie go np. u swojej rodziny ?
2)Ona nie chce ograniczać kontaktów ojca z dzieckiem, nie wyobraąa sobie, że mogłaby wyrywać dziecko z rąk ojca, ale jednocześnie wie, że jeśli odda dziecko ojcu, to nie zobaczy go przynajmniej do kolejnej rozprawy rozwodowej. Co robić w takim wypadku? Jak postępować wobec męża i do kogo udać się po pomoc?
3) Czy przed wydaniem wyroku rozwodowego sąd może wcześniej zdecydować o miejscu pobytu dziecka przy matce, jeśli ta ma normalne warunki mieszkaniowe i dobrze sprawuje opiekę nad dzieckiem?

Ad 1 nie może, dopóki sąd nie ureguluje sytuacji to kto opiekuje się bezpośrednio dzieckiem, przy tym dziecko jest
ad 2 można spróbować ustalić kontakty samemu lub sądownie pod nadzorem np w poradni psychologicznej, PCPR, TPD lub innej fundacji, organizacji działającej na rzecz dzieci
Ad 3 może - postępowanie zabezpieczające art 730 i następne KPC + 445 z 1 KPC

No tak, niby wiele można zwłaszcza zgodnie z prawem, ale życie rządzi się swoimi prawami.
Ku przestrodze innych osób w podobnej sytuacji opisuje dalsze "losy" tego co się wydarzyło.
Otóż żona, mimo dokuczliwych działań ze strony męża, nadal przebywała z dzieckiem w domu męża. Ten, wszelkimi sposobami próbował zmusic ją, zęby się wyprowadziła (bo jemu było to potrzebne - na miejsce żony w jego domu czeka juz ciężarna kochanka męża) Do sądu nie wniesiono pozwu o uregulowanie tej kwestii, bo przecież nadal mieszkali razem. Jednak mąz nie wytrzymał "ciśnienia" i pewnego dnia nie wpuścił żony do mieszkania, pozbawiając ją możliwości korzystania z lokalu oraz rzeczy osobistych, które sie tam znajdowały. Dopiero po tym fakcie żona wniosła do sądu pozew o tymczasowe ustalenie miesca pobytu dziecka przy niej, a także ustalenie alimentów jego utrzymanie oraz określenie kontaktów dziecka z ojcem. Postanowienia miały zapaśc na najbliższej rozprawie.... jednak pełnomocnik męża bezpośrednio przed rozprawą wniosła o przełożenie rozprawy z uwagi na jej chorobę. Jaki z tego wniosek? Sąd sprawę przełożył, czas biegnie dalej, dziecko przebywa z Tausiem (bo w jego domu ma miejsce zameldowania) , a matka widuje się z dzieckiem wtedy, kiedy jej mąż na to zezwoli. Robi to pomimo swojego wielkiego wewnętrznego sprzeciwu , ale stosuje sie tym samym do porad specjalisty-psychologa, który powiedział, żeby nie narażac 4-latka, na tak traumatyczne przeżycia jak interwencje policji, awantury, kłótnie czy "wyrywanie" dziecka z rąk jednego rodzica do drugiego.
A jak na to spojrzy sąd? - czy to będzie działanie dla dobra dziecka, czy może sytuacja "zastana", która pozwala sądzic, że dziecko przebywając z tatusiem i jego nowa rodziną ma sie doskonale? Istnieje prawdopodobieństwo graniczace niemal z pewnością, zę kolejna rozprawa także nie odbędzie sie w wyznaczonym terminie (żeby nadal przeciągac tę korzystną dla męża sytuację, dająca pozory noramlności).
Co do prób podjęcia negocjacji z ojcem w sprawie uregulowania widzeń z dzieckiem, to powiem, że w ubiegłym roku odbyły sie mediacje, które na pewien czas uspokoiy i ułożyły tę sytuację. Ale na krótko - kiedy tylko ojcu cos idzie nie po jego myśli (w sprawie rozowdowej, albo w innych kontaktach z "przyszłą byłą żoną") natychmiast sam decyduje o tym kiedy i na jak długo dziecko będzie sie widywało z matką. Żadna instytucja z która się kontaktowałam, nie udziela pomocy jesli nie ma prawomocnego wyroku sądu w sprawie dziecka. Samemu można iśc tylko po pomoc do księdza, a i tutaj raczej wola się nie wtrącac.