Fundusze Unijne - Precedens! - Forum Prawne

 

Fundusze Unijne - Precedens! 2

Ze szczegółowego uzasadnienia Sygn. akt II GSK 134/06... "...NSA wskazał, iż „informacja" organu wydana na podstawie art. 13 a ust. 1 u.f.w.i. zawiera wszelkie elementy i znamiona decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 3 § 2 ...



Wróć   Forum Prawne > Różne > Orzeczenia i interpretacje


Odpowiedz
 
11-09-2006, 13:03  
mitu
Początkujący
 
Posty: 7
Domyślnie

Ze szczegółowego uzasadnienia Sygn. akt II GSK 134/06...

"...NSA wskazał, iż „informacja" organu wydana na podstawie art. 13 a ust. 1 u.f.w.i. zawiera wszelkie elementy i znamiona decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a zatem podlega kontroli sądu administracyjnego. Przy przyjęciu odmiennej interpretacji przepisu art. 13 a ust. 1 i 2 omawianej ustawy, strona byłaby pozbawiona konstytucyjnego prawa do sądu wyrażonego w art. 45, art. 78 i art. 184 Konstytucji RP. Zdaniem NSA, „informacji" nie można zaliczyć do czynności cywilnoprawnych związanych z zawarciem umowy cywilnoprawnej. Na tym etapie postępowania organ nie występuje bowiem jako równoprawna strona stosunku cywilnoprawnego, lecz jako organ władczy wykonujący zadania publicznoprawne w ramach przyznanych mu kompetencji. NSA podkreślił również, iż szczegółowa procedura udzielenia takiego wsparcia przewidziana w ustawie i przepisach wykonawczych upewnia, że w tego rodzaju sprawach mamy do czynienia z klasycznym postępowaniem administracyjnym..."
"...Pismo informujące spółkę o negatywnym rozpatrzeniu wniosku było w istocie decyzją administracyjną, a przy jej wydaniu naruszono art. 6 – art. 10 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i § 3 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ miał obowiązek podjąć wszelkie działania niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego..."
mitu jest off-line  
11-09-2006, 14:53  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

Jeśli zatem wyłączono nawet stosowanie ppsa, to grubo przesadzono - taki przepis nie może istnieć w demokratycznym państwie prawnym. Pozostaje jedynie skarga konstytucyjna.

u.f.w.i. - możesz podać Dz. U z ...nr...poz....?
Korab jest off-line  
11-09-2006, 16:31  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

usunąć
Korab jest off-line  
11-09-2006, 18:48  
booski
Początkujący
 
Posty: 19
Domyślnie

Wydaje mi się, że ufwi to ustawa o finansowym wspieraniu inwestycji.
W tym miejscu mógłbym podać wiele dokumentów wewnętrznych typu wytyczne, w których istnieją zapisy typu "od podjętej decyzji nie przysługuje odwołanie".
Moim zdaniem czynność kończącą etap oceny wniosku o dofinansowanie może być w zależności od okoliczności zaliczona jako decyzja administracyjna lub inna czynność dotycząca uprawnień lub obowiązków, o której wspomina p.o.p.s.a. W obecnym stanie prawnym istnieje podstawa do kwalifikowania tej czynności jako decyzji ale przepisy ulegną zmianie i w razie gdyby takiej podtsawy nie było i wyłączony zostałby tryb KPA, to moim zdaniem czynność taka podlagałaby kontroli jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw". To także można obejść ale już nie napisze w jaki sposób bo uważam, że zapewnienie kontroli sądowej jest konieczne.
Także argument, że odmowa uprawnienia do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego narusza konstytucyjne prawo do sądu można obalić ale z powyższego względu także nie będe pisał w jaki sposób.

Przy okazji Dzięki Korab.
booski jest off-line  
12-09-2006, 09:22  
mitu
Początkujący
 
Posty: 7
Domyślnie

[cytat="booski"]Wydaje mi się, że ufwi to ustawa o finansowym wspieraniu inwestycji. [/cytat]
re: Ustawa z dnia 20 marca 2003 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz.U.02.41.363 z późn. zm).

[cytat="booski"] W obecnym stanie prawnym istnieje podstawa do kwalifikowania tej czynności jako decyzji ale przepisy ulegną zmianie i w razie gdyby takiej podtsawy nie było i wyłączony zostałby tryb KPA, to moim zdaniem czynność taka podlagałaby kontroli jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów praw". [/cytat]

Czy uznanie takiego aktu jako Art. 3. § 2 p. 4 p.o.p.s.a. będzie dopuszczalne po wyłączeniu trybu postępowania sądowoadministracyjnego, czy będzie to możliwe dopiero po wypowiedzeniu się przez TK?

[cytat="booski"] To także można obejść ale już nie napisze w jaki sposób bo uważam, że zapewnienie kontroli sądowej jest konieczne. [/cytat]

Warto byłoby porozmawiać o takiej możliwości żeby podjąć kroki zmierzające do jej wykluczenia.
mitu jest off-line  
13-09-2006, 00:04  
booski
Początkujący
 
Posty: 19
Domyślnie

A czy w projekcie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest przepis wyłączający możliwości zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego?
Według tekstu który ja posiadam- art 33 tego projektu wyłacza zastosowanie większości przepisów KPA.
Tak więc według tego tekstu dyskusja na temat konstytucyjności wyłaczenia możliwości zaskarżenia rozstrzygnięć podejmowanych w postępowaniach w sprawie przyznania dofinansowania jest czysto teoretyczna (chyba, żeby uznać, że wyłączenie zastosowania KPA wyłącza możliwość zakwalifikowania danego rozstrzygnięcia jako decyzji admisniatrcyjnej ale taki wniosek w świetle orzecznistwa sądów administracyjnych wydaje mi się być nieuprawniony)
W celu zakwalifikowania tych rozstrzygnięć jako decyzji administracyjnej lub aktu, o którym mowa w art 3 par 2 pkt 4 p.o.p.p.s.a. należy dokonać dogłębnej analizy przepisów krajowych i wspólnotowych poszukując w nich sformułowań, które wskazywałyby na możliwość określenia takiej czynności jako decyzji administracyjnej.
booski jest off-line  
28-09-2006, 10:16  
mitu
Początkujący
 
Posty: 7
Domyślnie

[cytat="booski"]A czy w projekcie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jest przepis wyłączający możliwości zaskarżenia decyzji do sądu administracyjnego?
Według tekstu który ja posiadam- art 33 tego projektu wyłacza zastosowanie większości przepisów KPA. [/cytat]

Zgodnie z treścią art. 37 projektu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zaakceptowanego przez RM 31 sierpnia br. wykluczony zostaje całkowicie tryb postępowania sądowo-administracyjnego oraz w większości KPA:

"Art. 37. 1. Do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy, ze środków pochodzących z budŜetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks ostępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.5)), z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, terminów, udostępniania akt, a takŜe skarg i wniosków.
2. Do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie niniejszej ustawy ze środków pochodzących z budŜetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów dotyczących postępowania sądowo-administracyjnego."

wobec tego zostaje wyraźnie wyłączona właściwość sądów administracyjnych - taka sytuacja jest przedmiotem wątpliwości co do konstytucyjności zapisu...
mitu jest off-line  
29-09-2006, 09:45  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

art. 37 tej ustawy - jesli wejdzie w życie - bedzie niezgodny z Konstytucją
Korab jest off-line  
30-09-2006, 12:44  
mitu
Początkujący
 
Posty: 7
Domyślnie

mam informację, że Ministerstwo Rozwoju Regionalnego zleciło ekspertyzę zgiodności treści art. 37 przedmiotowej ustawy z Konstytucją jednemu z Uniwersytetów i otrzymało interpretację na korzyść tych zapisów...nie znam treści ekspertyzy, jednak na tyle przekonała MRR, że wiadomo, iż nie zrezygnują z tego zapisu...
mitu jest off-line  
02-10-2006, 11:34  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

Mitu masz niezły punkt informacyjny...a może wiesz jeszcze, pracownik którego uniwerku wydał taką opinię - Szuwarowo-Bagiennego vel Wiejsko-Miejskiego???

Jesli bedziesz miał więcej informacji możemy ściągnąć tę ekspertyzę od ministerstwa w trybie udostępnienia informacji publicznej

...na pierwszy rzut oka widać, że ten przepis to bubel - dawno takiego nie widziałem
Korab jest off-line  
03-10-2006, 09:39  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

Pełne uzasadnienie do wyroku z 8 czerwca 2006 r. (II GSK 63/06)
patrz post nr 1

LEX: 188514; 190549; 190550; 190551


Polecam glosę Łukasza Wosika do wyroku NSA z 8 czerwca 2006 r.
II GSK 63/06 opublikowaną w Europejskim Przeglądzie Sądowym
(nr 12 grudzień 2006 r.)
Korab jest off-line  
11-10-2006, 15:35  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

usunąć
Korab jest off-line  
13-10-2006, 22:02  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

Sygn. akt II GSK 116/05



W Y R O K

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 września 2005 r.


Naczelny Sąd Administracyjny
w składzie następującym:

Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Batorowicz
Sędziowie NSA Kazimierz Jarząbek
Andrzej Kuba (spr.)
Protokolant Karolina Mamcarz

po rozpoznaniu w dniu 7 września 2005 r.
na rozprawie w Izbie Gospodarczej
skargi kasacyjnej N. Z. P. Spółka z o.o. w O.
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2380/04
w sprawie ze skargi N. P. Spółka z o.o. w O.
na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy
z dnia 30 września 2004 r. Nr xxx
w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji
I. Uchyla zaskarżone postanowienie sprawę przekazuje Wojewódzkiemu
Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania ;

II. Zasądza od Ministra Gospodarki i Pracy na rzecz N. Z.
P. Spółka z o.o. z siedzibą w O. kwotę xxx,-zł ( xxx złotych) tytułem zwrotu kosztów
postępowania kasacyjnego.



U Z A S A D N I E N I E


Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt. III SA/Wa 2380/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. P. Spółki z o.o.
z siedzibą w O. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 września 2004 r.
Nr xxx w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji.
W dniu 28 lutego 2004 r. skarżąca złożyła do Ministra Gospodarki i Pracy wniosek
o udzielenie wsparcia finansowego na podstawie ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz.U. Nr 41, poz. 363 ze zm.) – dalej: u.f.w.i.
Pismem z dnia 25 czerwca 2004 r. Minister Gospodarki poinformował skarżącą
o negatywnym rozpatrzeniu wniosku z uwagi na negatywną opinię Zespołu do Spraw Udzielania Wsparcia Finansowego Przedsiębiorcom. W odpowiedzi na nie, pismem z dnia
19 lipca 2004 r., skarżąca wystąpiła o ponowne rozpatrzenie wniosku i wydanie nowej opinii,
w której wskazała argumenty uzasadniające zmianę opinii, a w szczególności przyznanie jej
30 punktów za kryterium „poziom innowacyjności technologii wytwarzania w ramach nowej inwestycji wyrobów i usług".
Minister Gospodarki i Pracy pismem z dnia 30 września 2004 r. poinformował skarżącą o podtrzymaniu stanowiska dotyczącego oceny i przyznanych jej punktów, a ponadto wyjaśnił, że nie przyznano punktów za kryterium „poziom innowacyjności technologii wytwarzania w ramach nowej inwestycji wyrobów i usług" z uwagi na nieprecyzyjne sformułowania w załączonej do wniosku opinii Akademii Rolniczej we Wrocławiu − Wydział Nauk o Żywności oraz brak opatrzenia jej datą oraz stosownymi pieczęciami, wobec czego „nie ma ona znamion dokumentów".
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżąca wniosła o uchylenie w całości „zaskarżonej decyzji Ministra Gospodarki i Pracy”. Podkreśliła, że Minister Gospodarki i Pracy rozpatrując wniosek obowiązany był do działania nie tylko na podstawie przepisów u.f.w.i., ale też przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Pomijając unormowania kodeksu Minister naruszył art. 6, art. 7, art. 8,
art. 9, art. 10 § 1, art. 75 § 1 art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a.
Skarżąca podniosła, że wprowadzona w art. 13a u.f.w.i. instytucja ponownego rozpatrzenia wniosku, analogiczna jest do instytucji z art. 127 § 3 k.p.a. i nakłada na organ obowiązek ponownego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a nie jedynie kontroli zasadności zarzutów podniesionych w stosunku do pierwotnej decyzji.
Zdaniem skarżącej, pomimo iż pismo Ministra z dnia 30 września 2004 r. nie zostało opatrzone nazwą „decyzja” ani też nie zawiera wszystkich elementów wymaganych art.
107 § 1 i 3 k.p.a., powinno być ono kwalifikowane jako decyzja administracyjna, ponieważ rozstrzygnięto w nim sprawę w sposób władczy, przesądzając negatywnie o jej uprawnieniach wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Jest to więc rozstrzygnięcie podlegające kontroli sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki i Pracy wniósł o jej odrzucenie.
W uzasadnieniu przedstawił procedurę udzielania wsparcia finansowego inwestycji oraz wyjaśnił, że ponowna analiza wniosku odbywa się w oparciu o dokumenty złożone wraz
z wnioskiem, w terminie składania wniosków określonym ustawą. Jego zdaniem uwzględnienie późniejszych dokumentów, w tym przekazanych przez przedsiębiorcę przy wniosku o ponowną analizę nie znajduje podstaw prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga jest niedopuszczalna. Zgodził się ze skarżącą, że o charakterze danego aktu administracyjnego decyduje jego treść, a nie nazwa, jednakże dla ustalenia, czy w konkretnej sprawie organ administracji podejmuje rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej niezbędne jest zbadanie przede wszystkim w jakiej formie może zapaść rozstrzygnięcie pozytywne dla strony. Będzie ono, w przypadku braku odmiennych unormowań prawnych, istotną wskazówką co do formy działania organu administracji.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.f.w.i. przedsiębiorca składa wniosek do właściwego ministra do spraw gospodarki (aktualnie Ministra Gospodarki i Pracy), który rozpatruje ten wniosek
w terminie określonym w art. 11 ust. 2 u.f.w.i., po przedstawieniu mu opinii w formie uchwały Zespołu do Spraw Udzielania Wsparcia Finansowego Przedsiębiorcom (art. 13 u.f.w.i.).
Podstawą do udzielenia wsparcia finansowego jest natomiast umowa zawierana przez Ministra Gospodarki i Pracy z przedsiębiorcą (art. 12 ust. 1 u.f.w.i), co oznacza, że załatwienie wniosku skarżącej nie mogłoby w ogóle nastąpić przez wydanie decyzji administracyjnej, gdyż ustawodawca jednoznacznie przesądził inną formę jego pozytywnego rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji nie podzielił poglądu skarżącej, że zaskarżone pismo Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 września 2004 r. ma charakter decyzji administracyjnej, gdyż ustawodawca jednoznacznie wskazał, że Minister Gospodarki i Pracy jedynie informuje przedsiębiorcę o przyczynach odmowy uwzględnienia wniosku. Nie jest to zatem decyzja w rozumieniu art. 104 k.p.a. Informacja ta stwarza przedsiębiorcy możliwość wystąpienia o ponowne rozpatrzenie jego wniosku, który w tym względzie nie uruchamia „postępowania odwoławczego" w rozumieniu art. 127 § 3 k.p.a.
Sąd I instancji na podstawie przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. rozważył również, czy pisma Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 30 września 2004 r. i 25 czerwca 2004 r. nie mogły być uznane za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jego zdaniem jednak akty i czynności określone w tym przepisie nie obejmują tych spraw, dla załatwienia których ustawodawca przewidział formę umowy, będącej instytucją cywilnoprawną.
W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny
w Warszawie wskazał na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie
z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt III 223/03, wyrażające pogląd, że „skoro więc umowa będąca podstawą udzielenia wsparcia finansowego ma charakter cywilnoprawny, to taki charakter mają też czynności z jej zawarciem związane”. Mimo iż postanowienie to wydane zostało w stanie prawnym obowiązującym zanim do u.f.w.i z dniem 27 września 2003 r. dodany został art. 13a (art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 2003 r. o zmianie ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji oraz ustawy o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców; Dz.U. Nr 159 z 2003 r., poz. 1537), to przy niezmienionej formie przyznawania wsparcia pogląd ten pozostał aktualny.
Zdaniem Sądu określony w art. 13a u.f.w.i. tryb ponownego rozpatrzenia wniosku należy właśnie do kategorii czynności, których pozytywnym dla skarżącej rezultatem byłoby zawarcie umowy. Skoro zatem sprawa, której dotyczy złożona do Sądu skarga nie podlegała załatwieniu w formie decyzji administracyjnej i decyzja nie została wydana, a wskazane przez skarżącą pismo nie stanowiło aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., to skargę należało uznać za niedopuszczalną.
N. Z. P. Spółka z o.o. z siedzibą w O. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy − tj. art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. − przez przyjęcie, iż na informację o przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji, wydawaną przez Ministra Gospodarki i Pracy na skutek wniosku przedsiębiorcy o ponowne rozpatrzenie wniosku na podstawie art. 13a ust. 2 u.f.w.i. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalna.
Zdaniem skarżącej zaskarżona informacja Ministra Gospodarki i Pracy stanowiła akt podlegający kontroli sądu administracyjnego jako decyzja administracyjna (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), gdyż zawierała ona wszystkie istotne elementy indywidualnego aktu administracyjnego − rozstrzygnięto w niej bowiem w sposób władczy sprawę skarżącej, przesądzając negatywnie (odmownie) o uprawnieniach skarżącej wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa.
Według skarżącej przyjęciu, że informacja ta ma znamiona decyzji administracyjnej podlegającej kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. − nie może stać na przeszkodzie okoliczność, że nie została ona opatrzona nazwą „decyzja”, ani też nie zawiera wszystkich wymaganych przez art. 107 § 1 i 3 k.p.a. składników treści
(w szczególności braków w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia
o prawie do złożenia skargi). Kluczowe, zdaniem skarżącej, w zakresie tej oceny jest to, że rozstrzygnięto w niej w sposób władczy sprawę skarżącej.
Skarżąca w uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazała liczne argumenty dotyczące charakteru informacji udzielonej przez Ministra Gospodarki i Pracy, świadczące, w jej opinii, za przyjęciem dopuszczalności skargi w niniejszej sprawie. Między innymi stwierdziła, że wypowiedzieć ta stanowiła akt stosowania przepisów prawa − to jest ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji oraz przepisów wykonawczych do tej ustawy −
w sprawie indywidualnej, oraz że droga sądowoadministracyjna w przypadku sporów między Ministrem Gospodarki i Pracy a przedsiębiorcami na tle stosowania przepisów ustawy
o finansowym wspieraniu inwestycji nie została wyłączona żadnym przepisem obowiązującego prawa.
Zdaniem skarżącej ostateczne rozstrzygnięcie o negatywnym rozpatrzeniu wniosku
o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji, dokonywane zgodnie z ustawą
o finansowym wspieraniu inwestycji w formie informacji − stanowi decyzję w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a tym samym podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania.
Związanie NSA podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym – zdaniem skarżącego – uchybił Sąd.
Skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie przez pełnomocnika skarżącego nie w pełni odpowiada tym wymogom, gdyż jako zarzut naruszenia przepisów postępowania powołuje jedynie przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. oraz przepis art. 13a ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz.U. Nr 41, poz. 363 z późn. zm.), nie wymieniając art. 13a ust. 1 cyt. wyżej ustawy, ale z treści uzasadnienia skargi wynika, że również ten przepis, który ma kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy został objęty zarzutem skargi kasacyjnej.
Powyższy zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przepisów art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 13a ust. 1 i 2 ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji zasługuje na uwzględnienie.
Nie można bowiem zgodzić się z zasadniczych powodów z poglądem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprowadzającym się do stwierdzenia, że skoro ustawodawca jednoznacznie wskazał w przepisie art. 13a ust. 1 ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji stanowiącym podstawę prawną informowania przedsiębiorcy o przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji, że Minister Gospodarki i Pracy jedynie informuje przedsiębiorcę o przyczynach odmowy uwzględnienia wniosku. Nie jest to zatem, zdaniem WSA, decyzja w rozumieniu art. 104 k.p.a., bowiem „informacja” nie jest równoznaczna z rozstrzygnięciem.
Prawidłowa wykładnia przepisu art. 13a ust. 1 omawianej ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji, zarówno językowa, ale przede wszystkim funkcjonalna i systemowa prowadzi do odmiennych wniosków niż te, które zaprezentował Sąd I instancji.
Powołany wyżej przepis art. 13a ust. 1 ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji brzmi, że Minister właściwy do spraw gospodarki informuje przedsiębiorcę o przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji.
Treść tego przepisu zawiera istotnie słowo „informuje”, które mogłoby wskazywać na niewładczy sposób załatwienia sprawy wniosku o udzielenie wsparcia finansowego dla nowej inwestycji, ale zawiera ten przepis również sformułowanie „przyczyny odmowy udzielenia wsparcia finansowego”, co oznacza, że w istocie Minister rozstrzyga władczo o odmowie udzielenia wsparcia finansowego, o które ubiega się indywidualny przedsiębiorca – wnioskodawca w tej sprawie.
Analiza pozostałych przepisów ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji, a w szczególności przepisu art. 13a ust. 2 przewidującym swoisty tryb odwoławczy od powyższej „informacji” wydanej na podstawie art. 13a ust. 1 tej ustawy oraz przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 31 maja 2004 r. w sprawie szczegółowego trybu i terminów udzielania i odmowy udzielania wsparcia finansowego nowej inwestycji (Dz.U. Nr 123, poz. 1296) potwierdza decyzyjny tryb podejmowania rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udzielenia wsparcia finansowego dla nowej inwestycji.
Jeśli bowiem odmowa udzielenia wsparcia finansowego dla nowej inwestycji podejmowana przez Ministra Gospodarki i Pracy miałaby jedynie charakter czystej informacji nie zawierającej elementu władczego organu administracji publicznej skierowanego do indywidualnego podmiotu, to jaki sens miałby przewidziany w art. 13a ust. 2 środek prawny – zwrócenia się przez przedsiębiorcę w terminie 14 dni o ponowne rozpatrzenie wniosku. Ten środek prawny może jedynie oznaczać, że strona niezadowolona z „informacji o przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji” wnosi o weryfikację tego rozstrzygnięcia i jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosku o udzielenie jej pomocy finansowej przewidzianej w tej ustawie, czyli jest to swoisty tryb odwoławczy od decyzji organu zwanej „informacją”.
Wojewódzki Sąd Administracyjny sam stwierdził, że o charakterze danego aktu administracyjnego decyduje jego treść, a nie nazwa.
Przytoczył doktrynalną definicję decyzji administracyjnej, która określa, że przez pojęcie decyzji administracyjnej należy rozumieć każdy, wydany na podstawie przepisów powszechnie obowiązującego prawa władczy i jednostronny akt organu administracji publicznej rozstrzygający konkretną sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata niezwiązanego z organem ani węzłem zależności administracyjnej, ani też podległości służbowej ( J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz s.19).
Z powyższych stwierdzeń WSA jednak nie wyprowadził prawidłowych wniosków na użytek niniejszej sprawy.
Nie ulega wątpliwości, że rzekoma „informacja” organu – Ministra Gospodarki i Pracy wydana na podstawie art. 13a ust. 1 omawianej ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji zawiera wszystkie elementy i znamiona decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a zatem podlega kontroli przez sąd administracyjny.
Przy przyjęciu odmiennej interpretacji przepisu art. 13a ust. 1 i 2 omawianej ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji strona byłaby pozbawiona konstytucyjnego prawa do sądu wyrażonego w przepisach art. 45, 78, 184 Konstytucji RP.
Każdy akt administracyjny mający charakter decyzji administracyjnej może być zaskarżony do sądu administracyjnego.
Przepis art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. określa właściwość sądów administracyjnych metodą klauzuli generalnej, która została ograniczona w art. 5 przez taksatywne wyliczenie kolejno spraw, w stosunku do których wyłączona jest możliwość zaskarżania ich do sądu administracyjnego.
Niewątpliwie przedmiotowa sprawa do żadnej z tych kategorii nie należy.
Błędnym jest stanowisko WSA, że sprawa udzielenia finansowego wsparcia nowej inwestycji jest załatwiania jedynie w drodze umowy cywilnoprawnej (art. 12 ust. 1 cyt. wyżej ustawy) i dlatego brak jest miejsca w tym zakresie dla rozstrzygnięć administracyjnych poprzedzających zawarcie tego rodzaju umowy o udzieleniu wsparcia finansowego.
W systemie prawa publicznego znane są instytucje przyznawania określonych uprawnień w drodze rozstrzygnięcia administracyjnego, które następnie stanowi podstawę zawarcia umowy cywilnoprawnej, która jest jedynie realizacją wcześniejszego uprawnienia, o którym arbitralnie rozstrzygnął organ administracji publicznej. Charakterystyczne jest to dla wszelkiego rodzaju pomocy państwa dla podmiotów prywatnych, subwencji, które regulowane są przez prawo publiczne, a nie prywatne i której udzielanie często składa się z dwóch etapów; pierwszy etap – rozstrzygnięcie administracyjne kto ma tę pomoc otrzymać, a następnie dopiero jako drugi etap realizacji zawarcie umowy cywilnoprawnej.
Zatem zawieranie umów na podstawie art. 12 omawianej ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji nie wyklucza obowiązku organu administracji publicznej – Ministra Gospodarki i Pracy do podejmowania decyzji administracyjnej w oparciu o przepis art. 13a ust. 1 tej ustawy, tym bardziej że w przypadku odmowy udzielenia wsparcia finansowego staje się bezprzedmiotowe zawieranie umowy na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy.
Nie można bowiem traktować „informacji” organu o przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego jako jedyne oświadczenie woli, które miałoby wywołać skutki w sferze stosunku cywilnoprawnego jakim miała być przyszła umowa zawarta na podstawie art. 12 ustawy.
Przede wszystkim organ administracji publicznej nie występuje w tej sprawie jako równoprawny podmiot stosunku cywilnoprawnego, lecz jako organ władczy, który samodzielnie i arbitralnie rozstrzyga o tym, czy udzieli stronie wsparcia i zawrze z nią umowę cywilną, czy też odmówi udzielenia tego wsparcia z przyczyn określonych w ustawie i „poinformuje” ją o tym w formie, która nie spełnia przesłanek ustawowych do zawarcia umowy o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniu NSA z dnia 19 marca 2003 r. sygn. akt III SA 223/03, że skoro umowa będąca podstawą udzielenia wsparcia finansowego ma charakter cywilnoprawny to taki charakter mają też czynności z jej zawarciem związane.
Zdaniem NSA z przyczyn omówionych wyżej „informacji” wydawanej przez Ministra na podstawie art. 13a ust. 1 ustawy o finansowym wspieraniu inwestycji nie można zaliczyć do czynności cywilnoprawnych związanych z zawarciem umowy cywilnoprawnej będącej podstawą udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji, a już bezwzględnie odmowa udzielenia takiego wsparcia takiego charakteru oświadczenia cywilnoprawnego nie nosi, gdyż organ nie występuje na tym etapie postępowania jako równoprawna strona stosunku cywilnoprawnego, lecz jako organ władczy wykonujący zadania publicznoprawne w ramach przyznanych mu kompetencji ustawowych.
Należy podkreślić z całą mocą, że szczegółowa procedura udzielenia takiego wsparcia przewidziana w ustawie i przepisach wykonawczych upewnia, że mamy do czynienia z klasycznym postępowaniem administracyjnym, które powinno zakończyć się rozstrzygnięciem administracyjnym, w przypadku negatywnego załatwienia wniosku w formie decyzji odmawiającej wnioskodawcy udzielenia wsparcia finansowego dla nowej inwestycji.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny weźmie pod uwagę powyższe wskazania w zakresie oceny charakteru prawnego „informacji” organu wydanej na podstawie art. 13a ust. 1 omawianej ustawy, przyjmując że ma ona charakter decyzji administracyjnej z uwzględnieniem szczególnego trybu odwoławczego przewidzianego w przepisie art. 13a ust. 2 tej ustawy i rozpatrzy sprawę ponownie, przyjmując że skarga na tego rodzaju decyzję wydaną w trybie art. 13a ust. 1 i 2 omawianej ustawy jest dopuszczalna.
Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę, uchylając zaskarżone postanowienie na podstawie art. 184 p.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego uzasadnia przepis art. 203 pkt 2 p.p.s.a.
Korab jest off-line  
23-10-2006, 20:26  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

http://www.apra.pl/rpt/archiwum/rpt_1006_3.htm

To bardzo dobrze, że dostrzega się skutki tego orzeczenia i informuje się o możliwościach odszkodowawczych z 417 kc.
Miejmy tylko nadzieję, że autor tego artykułu nie wykorzysta tego orzeczenia w celu szybkiego i łatwego zarobku

http://ks.sejm.gov.pl:8009/iz5/i-tresc/i4599-1.htm
http://ks.sejm.gov.pl:8009/iz5/i-odp/i4599-o1.htm
Korab jest off-line  
18-12-2006, 11:46  
Korab
Ekspert w spoczynku
 
Korab na Forum Prawnym
 
Posty: 580
Domyślnie

Usunąć
Korab jest off-line  
Odpowiedz

Podobne wątki na Forum Prawnym
Wątek
§ Kazus- precedens (odpowiedzi: 1) Strona skarżąca wyrok zapadły w 1 instancji zarzuciła sądowi naruszenie prawa poprzez wydanie orzeczenia niezgodnego z wyrokiem sądu najwyższego...
§ Podrobienie pieczątki i sfałszowanie podpisu- wniosek o fundusze unijne (odpowiedzi: 2) Witam, mój mąż bez mojej wiedzy złożył wniosek o dotacje unijna dla mojej firmy w partnerstwie z inną firmą- nie prowadzimy wspólnej...
§ Bardzo dziwna sprawa.Precedens (odpowiedzi: 72) Ostatnio miałem kolizje kobieta wymusiła według mnie pierwszeństwo,obyło się bez wzywania policji przyznam ze wcześniej wypiłem pół piwa i nie...
§ precedens - czy możliwy (odpowiedzi: 4) Zdrada, ciąża pozamałżeńska. Rozwód z orzeczeniem winy. Czy spotkał się ktoś, że tak się wyrażę w cudzysłowie z "precedensem" typu: - on/ona...
§ Stypendium Unijne - Precedens (odpowiedzi: 4) WYROK WSA w Olsztynie z dnia 13 grudnia 2006 r . (II SA/Ol 119/06) Dz.U.00.98.1071: art. 1, art. 104, art. 105 § 1, art. 127 § 2...
§ NFZ sanatorium-Precedens! (odpowiedzi: 1) sygn. akt II SA/Ol 456/06 WYROK z dnia 20 września 2006 r. ...


Czasy w strefie GMT +1. Teraz jest 01:39.