dostęp do pełnej treści uchwały SN - Forum Prawne

 

dostęp do pełnej treści uchwały SN

Czy ktoś moze mi pomóc znaleść pełną treść uchwały SN z 20 Kwietnia 2006 r Sygn III CZP 17/06 Na stronach internetowych SN jest tylko skrót- komkluzja uchwały a nie ma uzasadnienia....



Wróć   Forum Prawne > Pomoc prawna z zakresu prawa prywatnego > Prawo cywilne


Odpowiedz
 
04-08-2009, 20:49  
MORSKI
Użytkownik
 
Posty: 281
Domyślnie dostęp do pełnej treści uchwały SN

Czy ktoś moze mi pomóc znaleść pełną treść uchwały SN z 20 Kwietnia 2006 r Sygn III CZP 17/06
Na stronach internetowych SN jest tylko skrót- komkluzja uchwały a nie ma uzasadnienia.
MORSKI jest off-line  
05-08-2009, 10:54  
matti82
Ekspert
 
matti82 na Forum Prawnym
 
Posty: 4.517
Domyślnie RE: dostęp do pełnej treści uchwały SN

Uchwała z dnia 20 kwietnia 2006 r. III CZP 17/06
Skład orzekający

Przewodniczący: Sędzia SN Kazimierz Zawada (autor uzasadnienia).
Sędziowie SN: Mirosław Bączyk (spr.) Iwona Koper.
Protokolant: Bożena Kowalska.

Sentencja

Sąd Najwyższy w sprawie z wniosku Sygma Banque Société Anonyme (Spółka Akcyjna) z siedzibą w Paryżu Oddział w Polsce z siedzibą w W. przeciwko Krystynie C. o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, po rozstrzygnięciu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu jawnym w dniu 20 kwietnia 2006 r., przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszyn, zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy we Włocławku postanowieniem z dnia 23 stycznia 2006 r.:
"Czy dopuszczalne jest nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank po nabyciu objętej nim wierzytelności na podstawie przelewu od innego banku, gdy dłużnik dokonał czynności bankowej ze zbywcą?"
podjął uchwałę:
Dopuszczalne jest nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank, który nabył od innego banku na podstawie umowy przelewu objętą tym tytułem wierzytelność wynikającą z czynności bankowej.

Uzasadnienie faktyczne

Krystyna C., zawierając umowę o korzystanie z karty kredytowej z ING Bank Śląski - Spółka Akcyjna w K., złożyła pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji w trybie przepisów o bankowym tytule egzekucyjnym (art. 96-98 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe, jedn. tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm. - dalej: "pr. bank."). W dniu 1 lutego 2005 r. ING Bank Śląski przelał - między innymi - wszelkie wierzytelności wynikające z wspomnianej umowy na inny bank, a mianowicie na Sygma Banque Société Anonyme z siedzibą w Paryżu - oddział w Polsce z siedzibą w W. Następnie bank nabywca wystawił bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko Krystynie C. i wystąpił do Sądu Rejonowego we Włocławku z wnioskiem o nadanie temu tytułowi klauzuli wykonalności. Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 28 października 2005 r. oddalił wniosek, wskazując, że bank - nabywca wierzytelności nie był uprawniony do wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego przeciwko Krystynie C., gdyż nie zawarła ona czynności bankowej, będącej źródłem wierzytelności objętej wystawionym tytułem, bezpośrednio z tym bankiem, jak tego wymaga art. 97 ust. 1 pr. bank., lecz z bankiem - zbywcą.
Sygma Banque wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego.
Sąd Okręgowy rozpoznając zażalenie nabrał poważnych wątpliwości co do znaczenia przepisu postanawiającego, że bankowy tytuł egzekucyjny może być podstawą egzekucji po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonała czynności bankowej (art. 97 ust. 1 pr. bank.): czy dopuszcza on nadanie klauzuli wykonalności tylko tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank, który był stroną czynności bankowej dokonanej z dłużnikiem, przeciwko któremu tytuł egzekucyjny został wystawiony, czy też w przepisie tym chodzi jedynie o to, żeby wierzytelność objęta bankowym tytułem egzekucyjnym wynikała z czynności dokonanej przez dłużnika z bankiem, a nie z podmiotem niemającym statusu banku; klauzula wykonalności może więc być także nadana tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank co do nabytej w drodze przelewu wierzytelności wynikającej z czynności bankowej zawartej przez dłużnika ze zbywcą wierzytelności, będącym również bankiem. Wątpliwości te poparte odwołaniem się do wypowiedzi piśmiennictwa i orzecznictwa znalazły wyraz w przedstawionym Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnieniu prawnym.
matti82 jest off-line  
05-08-2009, 10:55  
matti82
Ekspert
 
matti82 na Forum Prawnym
 
Posty: 4.517
Domyślnie RE: dostęp do pełnej treści uchwały SN

Uzasadnienie prawne

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Tożsame zagadnienie prawne z przedstawionym przez Sąd Okręgowy we Włocławku stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w niedawno podjętej uchwale z dnia 16 marca 2006 r., III CZP 4/06, LEX nr 172359. Według tej uchwały dopuszczalne jest nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank, który w drodze przelewu nabył od innego banku objętą tym tytułem wierzytelność wynikającą z czynności bankowej. Stanowisko to należy podzielić. Przemawia za nim przytoczona niżej argumentacja.
Ustawa określa odrębnie wymagania dotyczące wystawiania bankowych tytułów egzekucyjnych (art. 96 pr. bank.) i odrębnie przesłanki warunkujące nadanie bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności (art. 97 ust. 2 i 3 i art. 98 pr. bank. w związku z art. 7862 k.p.c.).
W świetle art. 96 pr. bank. nie ma przeszkód do wystawienia przez bank tytułu egzekucyjnego obejmującego wierzytelność pieniężną nabytą w drodze pisemnie stwierdzonego przelewu. Istnienie w tym przypadku dowodu nabycia wierzytelności w postaci księgi banku lub innego dokumentu związanego z dokonywaniem czynności bankowych (por. art. 5 ust. 2 pkt 5 pr. bank.) nie budzi wątpliwości (por. końcowy fragment uzasadnienia uchwały Sądu Najwyższego z dnia 22 lutego 2006 r., III CZP 129/05, Biul. SN 2006, nr 2, s. 6).
Z art. 97 ust. 1 pr. bank., pomijając fragment tego przepisu dotyczący czynności zabezpieczających wierzytelności banku, wynikają następujące trzy przesłanki nadania bankowemu tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności: wymaganie, aby dłużnik, przeciwko któremu został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, dokonał czynności bankowej bezpośrednio z bankiem (art. 97 ust. 1 in principio), wymaganie, aby wierzytelność objęta bankowym tytułem egzekucyjnym wynikała bezpośrednio z czynności bankowej (art. 97 ust. 1 in fine), oraz wymaganie, aby dłużnik, przeciwko któremu został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, złożył pisemne oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Co do pierwszej przesłanki przyjmuje się, że określa ona podmiotowy zasięg bankowego tytułu egzekucyjnego, który może być zaopatrzony w klauzulę wykonalności, a co drugiej, że określa ona przedmiotowy zasięg bankowego tytułu egzekucyjnego, który może być zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Wątpliwości leżące u podstaw przedstawionych zagadnień prawnych, wiążące się z przypadkiem przelewu wierzytelności, wynikającej z czynności bankowej, przez bank, który dokonał tej czynności z dłużnikiem, na inny bank, który wystawił przeciwko dłużnikowi bankowy tytuł egzekucyjny i wystąpił z wnioskiem o nadanie mu klauzuli wykonalności, koncentrują się wokół pierwszej z tych przesłanek.
Z brzmienia art. 97 ust. 1 pr. bank. nie wynika - gdy chodzi o wspomnianą przesłankę - że klauzulę wykonalności można nadać wyłącznie przeciwko osobie, która dokonała czynności bankowej bezpośrednio z bankiem będącym wystawcą tytułu egzekucyjnego. Brzmienie tego przepisu przemawia za tym, że użyty w nim zwrot "bezpośrednio z bankiem" ma na względzie transakcję dokonaną bezpośrednio z podmiotem będącym bankiem w rozumieniu art. 2 pr. bank., nie zaś z podmiotem, który nie ma takiego statusu. Wprawdzie do wyrażenia wymagania tej treści wystarczyłby zwrot mówiący po prostu o dokonaniu czynności z bankiem, jednakże dodatek "bezpośrednio" przed słowem bank sam przez się nie uzasadnia odmiennego wniosku od wskazanego, w szczególności takiego, że klauzulę wykonalności można nadać wyłącznie przeciwko osobie, która dokonała czynności bankowej bezpośrednio z bankiem będącym wystawcą tytułu egzekucyjnego.
Wykładnia językowa art. 97 ust. 1 pr. bank. prowadzi więc do wniosku, że zmiana podmiotowa po stronie wierzyciela, jeżeli poprzednik i następca prawny mają status banków, nie stoi na przeszkodzie nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz następcy przeciwko dłużnikowi, który dokonał czynności bankowej z poprzednikiem, zarówno wtedy, gdy bankowy tytuł egzekucyjny wystawił poprzednik, jak i wtedy, gdy bankowy tytuł egzekucyjny wystawił następca. Nie jest natomiast dopuszczalne nadanie klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank, który nabył wierzytelność od podmiotu niebędącego bankiem (dłużnik, przeciwko któremu został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, nie jest wówczas stroną czynności dokonanej z podmiotem mającym status banku, a ponadto wierzytelność objęta tym tytułem nie wynika z czynności bankowej), ani tytułowi egzekucyjnemu obejmującemu wierzytelność, która przeszła z banku, po wystawieniu tego tytułu, na podmiot niebędący bankiem (możliwość prowadzenia egzekucji na podstawie zaopatrzonego w klauzulę wykonalności bankowego tytułu egzekucyjnego jest przywilejem banków).
Niedopuszczalność nadania klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank, który nabył wierzytelność od podmiotu niebędącego bankiem znalazła jednoznaczne potwierdzenie w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2002 r., III CZP 80/01 (OSNC 2003, nr 1, poz. 2); por. także odpowiednio aktualne w obecnym stanie prawnym orzeczenia Sądu Najwyższego wydane na podstawie uprzednio obowiązującego stanu prawnego: wyrok z dnia 27 lutego 1997 r., III CKN 38/96, OSNC 1997, nr 5, poz. 68, oraz wyrok z dnia 7 maja 1997 r., II CKN 139/97, OSNC 1997, nr 10, poz. 155). W uchwałach zaś z dnia 2 kwietnia 2004 r., III CZP 9/04 (OSNC 2005, nr 6, poz. 9 i 22 lutego 2006 r., III CZP 129/05, Sąd Najwyższy potwierdził niedopuszczalność nadania klauzuli wykonalności na rzecz niebędącego bankiem nabywcy wierzytelności objętej bankowym tytułem egzekucyjnym (por. także odpowiednio aktualną w obecnym stanie prawnym uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 1996 r., III CZP 194/95 (OSNC 1996, nr 7-8, poz. 101). Z kolei w uchwałach z dnia 11 października 2001 r., III CZP 45/01, (OSNC 2002, nr 6, poz. 73) i z dnia 22 lutego 2006 r., III CZP 129/05, Sąd Najwyższy dał wyraz stanowisku dopuszczającemu w razie połączenia banków nadanie na rzecz banku przejmującego klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez bank przejmowany. Argumenty przytoczone w tych uchwałach przemawiają też za dopuszczalnością nadania w razie połączenia banków na rzecz banku przejmującego klauzuli wykonalności tytułowi egzekucyjnemu wystawionemu przez ten bank przeciwko dłużnikowi, który dokonał czynności bankowej z poprzednikiem.
W obu jednak ostatnio powołanych uchwałach jako okoliczności uzasadniające zajęte stanowisko wyeksponowane zostały "istota i zasady sukcesji uniwersalnej". Podkreślono, że charakter sukcesji uniwersalnej sprawia, iż w jej przypadku, gdy poprzednik i następca są bankami, następca powinien być traktowany jako bezpośredni, w rozumieniu art. 97 ust. 1 pr. bank., wierzyciel dłużnika, przeciwko któremu bankowy tytuł egzekucyjny został wystawiony. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2001 r., III CZP 45/01, zaznaczono przy tym, że wymaganie "bezpośredniości" przewidziane w art. 97 ust. 1 in principio pr. bank. zakłada pozostawanie przez bank, na rzecz którego następuje nadanie klauzuli wykonalności, bezpośrednim wierzycielem dłużnika objętego bankowym tytułem egzekucyjnym. Innymi słowy, według uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2001 r., III CZP 45/01, klauzula wykonalności może być nadana tylko na rzecz banku, który dokonał czynności bankowej z dłużnikiem objętym tytułem egzekucyjnym (reguła), jednakże w przypadku połączenia banków, następującego na zasadzie sukcesji uniwersalnej, tak rozumiana przesłanka "bezpośredniości" jest spełniona w drodze swojego rodzaju fikcji prawnej: uznania, że bank - następca jest niejako kontynuatorem osobowości prawnej banku - poprzednika (w istocie wyjątek od wspomnianej reguły).
Przyjęte w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2001 r., III CZP 45/01, rozumienie przewidzianej w art. 97 ust. 1 in principio pr. bank. przesłanki "bezpośredniości" i zróżnicowana ocena jej spełnienia w zależności od tego, czy pomiędzy bankami doszło do sukcesji uniwersalnej, czy też do sukcesji pod tytułem szczególnym, nie przekonują. W świetle art. 97 ust. 1 pr. bank. brak podstaw do odmiennych ocen w zależności od rodzaju sukcesji. Jeżeliby istotnie przepis ten uzasadniał nadanie klauzuli wykonalności jedynie na rzecz banku będącego bezpośrednim wierzycielem dłużnika objętego bankowym tytułem egzekucyjnym, ze względu na mogące wystąpić w przeciwnym razie zagrożenie interesów dłużnika niepozostającego w takiej relacji z bankiem - wierzycielem, to nie tylko w przypadku sukcesji pod tytułem szczególnym, ale także w przypadku sukcesji uniwersalnej, nie powinno się dopuścić do egzekucji opartej na tytule wykonawczym, o którym mowa w tym przepisie. W takim razie w przypadku jednej i drugiej sukcesji bank - następca nabywałby jedynie wierzytelność, bez możliwości jej egzekwowania w sposób przewidziany w art. 97 pr. bank.
Przeciwko przyjętemu w uzasadnieniu uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 października 2001 r., III CZP 45/01, rozumieniu - co do zasady - przewidzianej w art. 97 ust. 1 in principio pr. bank. przesłanki "bezpośredniości", a za tym, że zmiana podmiotowa po stronie wierzyciela, jeżeli poprzednik i następca prawny mają status banków, nie stoi, bez względu na rodzaj sukcesji, na przeszkodzie nadaniu klauzuli wykonalności na rzecz następcy przeciwko dłużnikowi, który dokonał czynności bankowej z poprzednikiem, przemawia nie tylko przedstawiona wyżej wykładnia językowa, ale także wykładnia historyczna i systemowa. Konsekwencją przyjętego w art. 509 k.c. założenia o identyczności wierzytelności cesjonariusza z wierzytelnością, która przysługiwała cedentowi, jest dopuszczenie podnoszenia przez dłużnika przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkich zarzutów, które miał on przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (por. art. 513 § 1 k.c., a co do tego przepisu uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2002 r., III CZP 81/01, OSNC 2002, nr 11, poz. 131). Mieści się tu także zarzut niedopuszczalności zaopatrzenia w klauzulę wykonalności, na wniosek cesjonariusza będącego bankiem, bankowego tytułu egzekucyjnego wystawionego przeciwko dłużnikowi (uprzednio: wystawienia przeciwko dłużnikowi bankowego tytułu wykonawczego), dlatego że takiej możliwości nie miał cedent, gdyż nie był bankiem. W uchwale z dnia 25 marca 1992 r., III CZP 20/92, OSNC 1992, nr 10, poz. 185, Sąd Najwyższy dopuścił jednak wydanie na podstawie art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (Dz. U. Nr 4, poz. 21 ze zm. - dalej: "Prawo bankowe z 1989 r.") bankowego tytułu wykonawczego także co do wierzytelności nabytej przez bank na podstawie umowy przelewu od zbywcy niebędącego bankiem. Konsekwencją tej uchwały było orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 maja 1995 r., K 12/93 (OTK 1995, nr 1, poz. 14), w którym Trybunał, uznając za miarodajną interpretację przyjętą w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1992 r., III CZP 20/92, stwierdził niekonstytucyjność art. 53 ust. 2 Prawa bankowego z 1989 r., w zakresie, w jakim dopuszczał on wystawianie bankowych tytułów wykonawczych w odniesieniu do roszczeń banku wynikających z wierzytelności nabytych przez niego na podstawie czynności prawnych z dotychczasowym wierzycielem, niebędącym bankiem, z pominięciem zgody dłużnika na egzekwowanie należności w trybie przewidzianym w tym przepisie. Przytoczone orzeczenie znalazło odbicie w regulacji zawartej w art. 53 2 Prawa bankowego z 1989 r. w brzmieniu art. 48 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów (Dz. U. Nr 149, poz. 703). Nie weszła ona wprawdzie w życie, ponieważ w dniu, w którym miało to nastąpić, weszło w życie obecnie obowiązujące Prawo bankowe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 1999 r., I CKN 269/99, OSNC 2000, nr 2, poz. 29), lecz art. 97 tego prawa przejął co do zasady treść tej regulacji. Powyższe okoliczności, w jakich doszło do ustanowienia regulacji zawartej w art. 97 pr. bank., przemawiają więc, na co już zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 stycznia 2002 r., III CZP 80/01, za tym, iż zamieszczenie zwrotu "bezpośrednio z bankiem" miało na celu jedynie wyeliminowanie z zakresu zastosowania tej regulacji wierzytelności nabytych przez bank w drodze przelewu od podmiotu niebędącego bankiem, a nie wprowadzenie innych ograniczeń. Do analogicznego wniosku prowadzi też zestawienie art. 97 ust. 1 pr. bank. z przepisami art. 509 i 513 k.c., przy uwzględnieniu wskazanej wyżej, dominującej wykładni tych przepisów.
Powyższych wyników wykładni nie można podważyć za pomocą argumentów odwołujących się do potrzeby ścisłego ujmowania wynikającej z art. 97 ust. 1 pr. bank. wyjątkowej, uprzywilejowującej banki, możliwości prowadzenia egzekucji z majątku dłużnika - także mającego status konsumenta (por. art. 78a pr. bank.) - z pominięciem postępowania rozpoznawczego (co do szczególnego charakteru regulacji art. 96-98 pr. bank. por. np. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 2004 r., III CZP 110/03, OSNC 2004, nr 9, poz. 133). Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 26 stycznia 2005 r., P 10/04 (OTK-A 2005, nr 1, poz. 7) po przeprowadzeniu analizy art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 pr. bank. na tle innych polskich regulacji ustawowych oraz norm prawa europejskiego, w tym dotyczących ochrony konsumenta, ostatecznie uznał wymienione przepisy prawa bankowego za zgodne z art. 45 ust. 1 i art. 76 Konstytucji. Istotną przesłankę takiej ich oceny stanowiła niebudząca wątpliwości możliwość żądania przez dłużnika merytorycznego rozstrzygnięcia sporu o wierzytelność objętą bankowym tytułem egzekucyjnym zaopatrzonym w klauzulę wykonalności w drodze powództwa o ustalenie nieistnienia tej wierzytelności (art. 189 k.p.c.) lub powództwa przeciwegzekucyjnego (art. 840 k.p.c.). Osoba objęta wspomnianym tytułem jako dłużnik może w wymienionych postępowaniach kwestionować również skuteczność przelewu na bank, który uzyskał klauzulę wykonalności, wskazanej w tym tytule wierzytelności, jak też powoływać się, zgodnie z art. 513 § 1 k.c., na zarzuty przysługujące jej wobec banku - zbywcy, dowodzące nieistnienia tej wierzytelności; przy czym, zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. Nr 100, poz. 1081 ze zm.), wyłączenie lub ograniczenie zarzutów przysługujących konsumentowi w razie przelewu przez kredytodawcę wierzytelności z umowy o kredyt konsumencki jest bezskuteczne.
Doniosłe znaczenie dla wspomnianej możliwości kwestionowania skuteczności przejścia wierzytelności ma, gdy dłużnik jest konsumentem, art. 3853 pkt 5 k.p.c. Należy podzielić wyrażony w piśmiennictwie pogląd, że przepis ten i pozostające z nim w związku przepisy tytułu III księgi trzeciej Kodeksu cywilnego w odniesieniu do wierzytelności z umów z konsumentem wychodzą z odmiennego założenia niż przepisy Kodeksu cywilnego o przelewie (art. 509 § 1) i wymagają zgody dłużnika - konsumenta na przelew wierzytelności z tych umów; odstępstwo od tego jest możliwe jedynie na podstawie indywidualnie uzgodnionego postanowienia umownego zezwalającego kontrahentowi konsumenta na przelew bez jego zgody (por. też wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2004 r., II SA 1603/03, LEX nr 156922). W braku takiego postanowienia konsument objęty bankowym tytułem egzekucyjnym może więc zakwestionować skuteczność przejścia wierzytelności na bank, który uzyskał klauzulę wykonalności, za pomocą powództwa o ustalenie (art. 189 k.p.c.) lub powództwa przeciwegzekucyjnego (art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.). Nie pogarsza się przy tym położenie dłużnika - konsumenta z punktu widzenia przepisów o właściwości miejscowej sądu (por. co do powództwa przeciwegzekucyjnego art. 843 § 1 k.p.c., a co do powództwa o ustalenie - art. 34 k.p.c. w związku 3853 pkt 23 k.c.). Należy dodać, że przelew wierzytelności nie rzutuje też na właściwość miejscową sądu w postępowaniu klauzulowym (art. 781 § 2 k.p.c.).
Pozycja prawna dłużnika, przeciwko któremu został wystawiony bankowy tytuł egzekucyjny, nie jest więc w razie nadania klauzuli wykonalności na rzecz banku - następcy, w tym również banku, którego następstwo wynika z przelewu, gorsza niż w razie nadania klauzuli wykonalności na rzecz banku będącego pierwotnym wierzycielem. W obu tych sytuacjach dłużnik może na podobnych zasadach żądać merytorycznego rozstrzygnięcia sporu o wierzytelność objętą bankowym tytułem egzekucyjnym; w przypadku następstwa prawnego - także w zakresie dotyczącym tego następstwa, nie wyłączając przesłanek mających na celu ochronę konsumenta. W rezultacie samo powołanie się na potrzebę ścisłego stosowania art. 96-98 pr. bank., bez wskazania na konkretne niekorzystne konsekwencje dla dłużnika, nie może stanowić wystarczającej podstawy do wykluczenia możliwości nadania klauzuli wykonalności na rzecz banku, który nabył wierzytelność.
Podstaw do wykluczenia możliwości nadania klauzuli wykonalności na rzecz banku, który nabył wierzytelność, nie daje także przewidziane w art. 97 ust. 1 pr. bank. wymaganie złożenia przez dłużnika pisemnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji. Jakkolwiek oświadczenie to jest składane bankowi, z którym dłużnik dokonał czynności bankowej, okoliczność ta w razie przelewu wierzytelności wynikającej z tej czynności nie stanowi przeszkody do uzyskania przez bank nabywający wierzytelność tytułu wykonawczego, o którym mowa w art. 97 ust. 1 pr. bank. Oświadczenie to, tak jak umowa jurysdykcyjna, umowa o właściwość sądu, zapis na sąd polubowny, należy do kategorii czynności stron stosunku materialnoprawnego, składanych przed wszczęciem postępowania w sprawie, a mających wywrzeć - mówiąc najogólniej - wpływ na postępowanie w sprawie. Jeżeli zaś chodzi o takie czynności, dominuje zarówno w orzecznictwie, jak piśmiennictwie pogląd, że wywierają one skutek również wobec następców prawnych; w przypadku cesji - na podstawie art. 509 § 2 k.c. (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., I CKN 822/97 OSNC 1999, nr 2, poz. 39).
Jednakże dla usunięcia rozbieżności między treścią bankowego tytułu egzekucyjnego, wskazującą jako wierzyciela bank - nabywcę, a treścią pisemnego oświadczenia dłużnika o poddaniu się egzekucji, wskazującą bank - zbywcę jako podmiot, wobec którego nastąpiło poddanie się egzekucji, należy do wniosku o nadanie klauzuli wykonalności dołączyć dokument wykazujący przejście praw na bank składający wniosek.
Co do tego, jaki to ma być dokument, nasuwają się dwie ewentualności: przyjęcie przez analogię do art. 786 § 2 k.p.c., że może to być jakikolwiek dokument, lub przyjęcie przez analogię do art. 788 § 1 k.p.c., że powinien to być dokument urzędowy lub prywatny z podpisem urzędowo poświadczonym. Z tych dwóch ewentualności za bardziej uzasadnioną należy uznać drugą. Artykuł 786 § 2 k.p.c., zadawalający się jakimkolwiek dokumentem dowodzącym nastąpienia zdarzenia warunkującego wykonanie tytułu egzekucyjnego, ma charakter przepisu szczególnego, którego szersze zastosowanie nasuwa zastrzeżenia ze względu na daleko idące odstępstwo instytucji unormowanej w art. 96-96 pr. bank. od zasady exsecutio ante sententiam non est facienda. Natomiast art. 788 § 1 k.p.c. jest wyrazem ogólniejszej myśli, zakładającej posługiwanie się w postępowaniu klauzulowym dla wykazania następstwa prawnego dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym.
Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 390 § 1 k.p.c.).
matti82 jest off-line  
Odpowiedz

Podobne wątki na Forum Prawnym
Wątek
§ Jak uzyskać dostęp do treści orzeczenia Sądu (odpowiedzi: 29) Znalazłem w prasie artykuł, z którego wynika, iż Sąd w mieście X wydał wyrok w pewnej sprawie. W artykule nie ma niestety podanego numeru sprawy, a...
§ Spółdzielnia i dostęp do uchwał a prawo głosu (odpowiedzi: 14) Witam, mam mieszkanie własnościowe wykupione z spółdzielczo-własnościowego. Spółdzielnia miała zarząd powierzony notarialnie w oparciu o Ustawę o...
§ dostęp do informacji publicznej - uchwała NSA (odpowiedzi: 7) niestety ta uchwała ogranicza prawo do inf w aktach a dotyczy: akt sądowych (cywilnych i karnych) i administracyjnych oraz oczywiście...
§ Absolutorium członka zarządu a treść uchwały (odpowiedzi: 3) Jak myślicie jeżeli wspólnicy sp. z o.o. nie mają zamiaru udzielać absolutorium jednem z kilku członków zarządu to czy powinni oni głosować osobną...
§ Porządek walnego a brak treśći uchwał. Pilne (odpowiedzi: 3) :evil:Zostałem prawidłowo zawiadomiony o terminie walnego zgromadzenia sp, z o,o,. Przesłano mi porządek obrad. Zawiera on punkty z nowymi uchwałami...
§ pobieranie opłaty za ... dostęp do strony/treści? (odpowiedzi: 4) Witam wszystkich serdecznie! Mam pytanie to Was jako do większych znawców prawa :) Jestem właścicielem portalu internetowego o tematyce...


Czasy w strefie GMT +1. Teraz jest 10:15.