alimenty czy nie?

Zwracam się z prośbą o pomoc, bo już nie wiem gdzie i do kogo mam się z tym zwrócić.

Chodzi o alimenty na żonę w trakcie trwania małżeństwa,

bez orzeczonej separacji,

mającą wspólność majątkową.


Urząd Skarbowy w .... wystąpił do mnie z pismem o zapłacenie podatku dochodowego za rok 2003.

Odwołałam się od tej decyzji do Izby Skarbowej w ...

Izba Skarbowa podtrzymała decyzję US

Złożyłam Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w .....

Sąd również podtrzymał stanowisko US i Izby Skarbowej, jednak w uzasadnieniu podał, że należałoby się zastanowić, czy świadczenia które otrzymuję, są na gruncie prawa rodzinnego alimentami.
Złożyłam skargę do NSA w Warszawie i jak na razie nie mam odpowiedzi…

W między czasie do Sądu Rodzinnego który zasądził owe alimenty, złożyłam pismo z prośbą o wykładnię wyroku.
W odpowiedzi podano, że jest to świadczenie alimentacyjne przy czym jego podstawą prawną jest art. 27 kro.

Art. 27. Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.

Art. 27. Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.


Podstawę do domagania się świadczeń alimentacyjnych po orzeczeniu rozwodu stanowi w takim przypadku art. 60 k.r.i.o. Wprowadza on przy tym rozróżnienie pomiędzy sytuacją małżonka zobowiązanego do płacenia alimentów, w zależności od tego, czy małżonek ten został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia pomiędzy małżonkami, czy też nie. Co do winy za rozkład pożycia, to kwestię tą reguluje art. 57 k.r.i.o., zgodnie z którym o winie małżonka za rozkład pożycia orzeka (choć nie musi) sąd w wyroku rozwodowym i tylko na treść tego wyroku można powoływać się w procesie o alimenty.

Izba Skarbowa w Warszawie :decyzja w sprawie interpretacji prawa podatkowego 1401/BF-II /005-1065/06/GT


DECYZJA

Na podstawie art. 14b § 5 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia z dnia 24 sierpnia 2006 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie

orzeka

- zmienić postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Warszawa - Śródmieście z dnia 10 sierpnia 2006 r. Nr 1435/FO3/415-77/06/MG w sprawie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodzić należy się z zawartym w zaskarżanym postanowieniu poglądem, że świadczenia na zaspokojenie potrzeb rodziny nie są tożsame ze świadczeniami alimentacyjnymi.

Na różnice między tymi świadczeniami wskazał między innymi SN w uchwale z 16 grudnia 1987 r. (III CZP 91/86, OSNC 1988/4/42). Z przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz.U. Nr 9, poz. 59 z późn. zm.)
wynika, że świadczenia alimentacyjne przysługują konkretnej osobie pod warunkiem, ze znajduje się ona w niedostatku (z wyjątkiem alimentów ciążących na rodzicach względem dzieci).
Natomiast obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny, o którym mowa w art. 27 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, ciąży na każdym z małżonków do czasu rozwiązania małżeństwa a zakres tego obowiązku jest szerszy od obowiązku alimentacyjnego, gdyż wynika z założenia, iż członkowie rodziny powinni mieć możliwość zaspokajania swoich potrzeb w równym stopniu.

Przepis ten nie nakłada nowego obowiązku a jedynie potwierdza i konkretyzuje obowiązek wynikający z art. 27 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy, co jest związane z umożliwieniem przymusowego wyegzekwowania (za pośrednictwem komornika) świadczeń na rzecz rodziny.
Wprowadzone wyżej rozróżnienie ma istotne znaczenie dla właściwej kwalifikacji podatkowej świadczeń przekazywanych w ramach rodziny. Świadczenia alimentacyjne zgodnie z brzmieniem art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) zaliczane są do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Ustawodawca uczynił jeden wyjątek w stosunku do alimentów na rzecz dzieci, które nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych świadczenia na rzecz rodziny nie zostały zaliczone wprost do żadnego ze źródeł przychodów. Nie ulega wątpliwości, na co wskazuje również w postanowieniu organ podatkowy, że świadczenia w ramach rodziny, co do zasady, nie podlegają opodatkowaniu. Wszelkie świadczenia przekazywane przez rodziców (małżonków) swoim dzieciom jak również między małżonkami z przeznaczeniem na utrzymanie rodziny traktowane są jako nieopodatkowane, gdyż są dokonywane wewnątrz “jednostki” jaką jest rodzina, jak również ze względu na istniejącą w czasie trwania małżeństwa wspólność majątkową.

Jednakże zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z chwilą wystąpienia między małżonkami separacji faktycznej świadczenia te stanowią przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jedynie alimentów na rzecz dziecka nie zaliczamy do źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Organ odwoławczy nie podziela przedstawionego wyżej poglądu.
Wystąpienie separacji faktycznej nie wywołuje automatycznie skutku w postaci rozwiązania związku małżeńskiego czy ustania ustawowej wspólności małżeńskiej. O tym czy zaistniały przesłanki uzasadniające orzeczenie o rozwodzie czy separacji decyduje sąd cywilny a nie organy podatkowe. Dopiero z chwilą orzeczenia rozwodu (jeżeli małżonkowie wcześniej w drodze umowy nie ustanowili rozdzielności majątkowej) ustaje wspólność majątkowa i od tej chwili można mówić o skutecznych przeniesieniach majątku stanowiących ewentualny przychód jednego z małżonków
Źródło: http://www.mf.gov.pl, Interpretacje prawa podatkowego

Takie samo stanowisko zajmują inne US i Izby Skarbowe.

Sporo się rozpisałam, ale zależało mi na dokładnym przedstawieniu faktów.

Czy ktoś jest mi w stanie pomóc :?: :!:

Może chociaż ktoś mi powie do kogo sie zwrócić o pomoc.

Próbowałam już u adwokata, ale podczas rozmowy wywnioskowałam, że nie wie jak sie do tego zabrać

Szanowna Pani,

jak rozumiem, mamy tutaj do czynienia z wyrokiem WSA, od tego da się wywieść tylko skargę kasacyjną do NSA i do tego tak czy inaczej potrzebny jest Pani adwokat - krótkie porady na forum mogą się na niewiele zdać, jeżeli sprawa jest skomplikowana - tym bardziej te stanowiska, które Pani przytacza mają swoje podstawy prawne.

Na moje oko - po wstępnej analizie- sprawa jest ciężka, zaś stanowisko organów podatkowym ma swoje opracie w cytowanych przepisach.

Proszę zadać konkretne pytanie.

pozdrawiam