Witam!
Samo osiągnięcie przez pojazd zacnego wieku 25 lat nie załatwia sprawy. Odpowiedzi na pytanie postawione przez kaczaka należy szukać w ustawie z dnia 22 maja 2003 r.o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dziennik Ustaw z 2003 r. Nr 124 poz. 1152) oraz w Prawie o ruchu drogowym z 1997 r.
i tak,
Art. 27. 1."ustawy ubezpieczeniowej" wskazuje, że: Umowę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych na czas krótszy niż 12 miesięcy, zwaną dalej "umową ubezpieczenia krótkoterminowego", można zawrzeć, jeżeli pojazd mechaniczny jest:.........
5) pojazdem historycznym.
Umowę ubezpieczenia krótkoterminowego, w odniesieniu do pojazdów historycznych, można zawrzeć na czas nie krótszy niż 30 dni.
Teraz - co to jest i kiedy można ubiegać się o uznanie pojazdu za zbytkowy:
Pojęcie „pojazd zabytkowy” znalazło się w Prawie o ruchu drogowym od 1997 r. i zgodnie z ustawą jest nim:
„pojazd, który na podstawie odrębnych przepisów został wpisany do rejestru zabytków lub ujęty w centralnej ewidencji dóbr kultury”.
Jako kryterium nadania takiego statusu przyjęto, że takowy pojazd powinien:
1.mieć co najmniej 25 lat,
2.być nieprodukowany (w modelu) od lat 15,
3.posiadać minimum 75 proc. zachowanych oryginalnych części (w tym główne podzespoły).
Dopuszczono również sytuację, gdy pojazd młodszy niż 25-letni może zostać wpisany do rejestru zabytków, jeżeli jest egzemplarzem unikalnym i charakteryzuje się którąś z niżej wymienionych cech:
1.posiada unikalne rozwiązania konstrukcyjne (np. silnik Wankla),
2.dokumentuje znaczące etapy rozwoju techniki motoryzacyjnej,
3.był związany z istotnymi wydarzeniami historycznymi,
4.był użytkowany przez osoby powszechnie uznane za wyjątkowo ważne,
5.ma związek z ważnymi osiągnięciami sportowymi,
6.posiada oryginalne wykonanie lub został odrestaurowany,
7.został odtworzony wiernie, zgodnie z technologią z okresu jego produkcji.
Zanim pojazd zostanie uznany za zabytek należy przejść długą i wcale nie tanią procedurę którą można z grubsza podzielić na 3 etapy:
Etap 1.: Wpis do rejestru zabytków
- dokonuje go wojewódzki konserwator zabytków lub działający z jego upoważnienia kierownik delegatury na podstawie opinii rzeczoznawcy do spraw techniki samochodowej, eksperta z dziedziny pojazdów zabytkowych (rzeczoznawcy z listy zatwierdzonej przez generalnego konserwatora zabytków). Wpis do rejestru lub ewidencji zabytków nastepuje po dostarczeniu wojewódzkiemu konserwatorowi karty ewidencyjnej ruchomego zabytku techniki, zwanej potocznie białą kartą. Kartę sporządza się w trzech egzemplarzach według wzoru Krajowego Ośrodka Badań i Dokumentacji Zabytków. Wystawienie karty przez rzeczoznawcę jest już pierwszym (przynajmniej kilkuset złotowym...) z poważniejszych kosztów...!
Etap 2.: Kontrola i dopuszczenie do ruchu
Po potwierdzoniu przez konserwatora zabytków przyjecia omówionej powyżej dokumentacji, należy przeprowadzenie badań technicznych pojazdu. Badanie odbywa się w okręgowej stacji kontroli pojazdów lub w Instytucie Transportu Samochodowego w Warszawie na wniosek właściciela pojazdu lub osobę przez niego upoważnioną, który zgłaszając się na badanie techniczne, przy sobie powinien mieć dowód rejestracyjny i dokument potwierdzający własność pojazdu.
Wniosek o przeprowadzenie badania zgodności pojazdu zabytkowego z warunkami technicznymi stanowi formularz z całą masą informacji technicznych o badanym pojeździe. Jego wypełnienie wraz z dokumentacją fotograficzną najlepiej jest zlecić doświadczonemu rzeczoznawcy samochodowemu. Taki opis techniczny jest kolejnym poważnym wydatkiem.
Po przeprowadzeniu badania pojazdu, wydawane jest zaświadczenie z końcowym wnioskiem o dopuszczeniu pojazdu (lub dopuszczeniu z ograniczeniami) do ruchu drogowego.
Etap 3. Rejestracja w wydziale komunikacji
Z przeglądem technicznym, należy zgłosić się do wydziału komunikacji we właściwym miejscowo starostwie powiatowym lub urzędzie miasta (w mieście na prawach powiatu), aby dopełnić formalności i uzyskać zabytkowe (żółte) tablice rejestracyjne.
Do rejestracji będzie niezbedne:
- wniosek o rejestrację pojazdu (na formularzu z urzędu),
- dowód tożsamości (lub pisemne upoważnienie i dowód tożsamości osoby upoważnionej — w przypadku działania przez pełnomocnika),
- dowód własności pojazdu (np. faktura, rachunek, akt darowizny, przekazania),
- potwierdzenie umieszczenia pojazdu w ewidencji zabytków oraz opinia rzeczoznawcy,
- dokumenty ze stacji kontroli pojazdów,
- jeśli posiadamy - dowód rejestracyjny (wraz z tłumaczeniem, jeśli pojazd był wcześniej zarejestrowany za granicą),
- tablice rejestracyjne (jeżeli pojazd był zarejestrowany w Polsce),
- potwierdzenie uiszczenia wymaganych opłat rejestracyjnych,
- dokument poświadczający zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia OC,
pisemne upoważnienie i dowód tożsamości osoby upoważnionej — w przypadku działania przez pełnomocnika.
oprac. na podst.Rejestracja pojazdu zabytkowego, Gazeta Podatnika, wyd.elektroniczne Nr 105/2010 (882).
Tak więc reasumując - samo posiadanie pojazdu 25 letniego nie oznacza możliwosci ubiegania się o "żółte tablice" i czasowe ubezpieczanie pojazdu jedynie na czas zamierzonej eksploatacji. Nie ma również, czegoś takiego jak ów złom uzytkowy. Możesz wycofać pojazd z ruchu i wowczas nie będziesz juz zobowiązany ponosić cieżaru ubezpieczenia OC ALE, jest to czynność ostateczna i wg. obecnych przepisów ponownej mozliwości zarejestrowania i dopuszczenia do ruchu przktycznie nie ma (pewne odmiennosci proceduralne występują w związku z czasową rejestracją pojazdu w innych krajach UE przez obywateli PL którzy po powrocie do kraju występują o ponowna rejestrację swoich samochodów).
