Korab
Ekspert w spoczynku
- Dołączył
- 04.2005
- Odpowiedzi
- 580
Postanowienie NSA z dnia 21 lipca 2006 r . (I OZ 1114/06)
[sędzia NSA Anna Łuczaj]
(Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.) - art. 60; art. 161 § 1 pkt 3
TEZA:
W przypadku oświadczenia skarżącego o cofnięciu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3), umarza postępowanie zażaleniowe.
Glosa krytyczna:
Stosownie do art. 220 § 1 in principio Sąd nie podejmuje żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Niedopuszczalne jest zatem podjęcie w tym przypadku jakichkolwiek czynności poza odrzuceniem zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa i art. 220 § 3). Nie ma tutaj znaczenia, że skarżący cofnął zażalenie, bowiem wniosek taki nie może być rozpoznany do czasu uiszczenia wpisu.
Oświadczenie o cofnięciu zażalenia może być rozpoznane wyłącznie wtedy, kiedy zażalenie zostanie opłacone. W żadnym razie nie można w takim przypadku angażować Naczelnego Sądu Administracyjnego. Taka czynność [przekazanie akt do NSA] jest nie tylko nie do pogodzenia z zasadą ekonomiki procesowej, ale oznacza również naruszenie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 220 § 1 i § 3 ppsa.
Skoro zażalenie nie zostało opłacone, a skarżący je cofnął, to wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany odrzucić zażalenie zgodnie z 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa. Jeśli tego nie uczyni i przekaże zażalenie wraz z aktami sprawy do NSA, to Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest odrzucić takie zażalenie w myśl art.180 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa
[sędzia NSA Anna Łuczaj]
(Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.) - art. 60; art. 161 § 1 pkt 3
TEZA:
W przypadku oświadczenia skarżącego o cofnięciu zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, odwołując się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym (art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3), umarza postępowanie zażaleniowe.
Glosa krytyczna:
Stosownie do art. 220 § 1 in principio Sąd nie podejmuje żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Niedopuszczalne jest zatem podjęcie w tym przypadku jakichkolwiek czynności poza odrzuceniem zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa i art. 220 § 3). Nie ma tutaj znaczenia, że skarżący cofnął zażalenie, bowiem wniosek taki nie może być rozpoznany do czasu uiszczenia wpisu.
Oświadczenie o cofnięciu zażalenia może być rozpoznane wyłącznie wtedy, kiedy zażalenie zostanie opłacone. W żadnym razie nie można w takim przypadku angażować Naczelnego Sądu Administracyjnego. Taka czynność [przekazanie akt do NSA] jest nie tylko nie do pogodzenia z zasadą ekonomiki procesowej, ale oznacza również naruszenie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 220 § 1 i § 3 ppsa.
Skoro zażalenie nie zostało opłacone, a skarżący je cofnął, to wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany odrzucić zażalenie zgodnie z 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa. Jeśli tego nie uczyni i przekaże zażalenie wraz z aktami sprawy do NSA, to Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest odrzucić takie zażalenie w myśl art.180 ppsa w związku z art. 197 § 2 ppsa