kazus- bezposrednie stosowanie dyrektyw

Bardzo proszę o pomoc z kazusem, z którym walczę już któryś dzień...

W styczniu 2003r. PE wraz z Radą UE przyjęli dyrektywę tworzącą nowe uprawnienia konsumenckie w zakresie umów zawieranych z podmiotami gospodarczymi. Zgodnie z postanowieniami dyrektywy termin jej implementacji do prawa krajowego upływał w dniu 01.01.2005r. Odpowiednie przepisy krajowe implementujące dyrektywę weszły w życie w dniu 01.02.2005 r.

W dniu 15.02.2005r. Pan Jan Kowalski postanowił zawrzeć umowę na montaż linii telefonicznej w swoim mieszkaniu z firmą Telefonika, będącą w 70% własnością Skarbu Państwa. Kilka dni po zawarciu umowy pan Kowalski stwierdził, iż cena jaka widnieje na przesłanej mu fakturze dwukrotnie przewyższa cenę przedstawioną przez przedstawiciela firmy Telefonika. W związku z powyższym, pan Kowalski skierował do Telefoniki pismo z oświadczeniem o odstąpieniu od umowy, twierdząc iż przekazana mu informacja dotycząca ceny montażu linii telefonicznej była błędna, gdyż nie zawierała informacji o dodatkowych opłat i podatkach. Motywując swoje pismo Pan Kowalski powołał się na następujące przepisy wskazanej wyżej dyrektywy o umowach konsumenckich:

Art. 5
1. Zanim konsument zostanie związany umową inną niż umowa zawierana na odległość lub umowa zawierana poza lokalem przedsiębiorstwa, lub jakąkolwiek ofertą w tym zakresie, przedsiębiorca w jasny i zrozumiały sposób udziela konsumentowi następujących informacji, jeżeli nie wynikają one już z okoliczności:
[…]
c) łączna cena towarów lub usług wraz z podatkami lub, w przypadku gdy charakter towarów lub usług nie pozwala w sposób racjonalny na wcześniejsze obliczenie ceny – sposób, w jaki ma być obliczana cena, jak również, w przypadku gdy ma to zastosowanie, wszystkie dodatkowe opłaty za transport, dostarczenie lub usługi pocztowe lub, w przypadku gdy nie można w sposób racjonalny wcześniej obliczyć tych opłat – informacja o możliwości powstania konieczności uiszczenia takich dodatkowych opłat

art. 9
1. Z zastrzeżeniem przypadków, gdy zastosowanie mają wyjątki przewidziane w art. 16, konsumentowi przysługuje prawo do odstąpienia od umowy w przypadku umowy zawieranej na odległość, umowy zawieranej poza lokalem przedsiębiorstwa lub w przypadku innych umów, gdy przedsiębiorca naruszył jeden z obowiązków określonych w art. 5 niniejszej Dyrektywy, przez okres 14 dni, bez podawania jakichkolwiek powodów i bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów.

Spółka Telefonika odmówiła rozwiązania umowy twierdząc, iż Pan Kowalski nie może powołać się bezpośrednio na przepis dyrektywy celem odstąpienia od umowy. Dodatkowo spółka wskazała na odpowiedni przepis ustawy implementującej dyrektywę, zgodnie z którym, konsumentowi w sytuacji podniesienia zarzutu nieprawidłowego poinformowania przez przedsiębiorcę o cenie świadczonej usługi, nie przysługuje prawo odstąpienia od umowy, a jedynie możliwość żądania obniżenia ceny świadczonej usługi.

Wobec sporu powstałego ze spółką pan Kowalski wniósł do sądu krajowego powództwo o unieważnienie umowy.
a) Czy w przedstawionym stanie faktycznym pan Kowalski może powołać się na postanowienia dyrektywy?
b) Czy sytuacja byłaby odmienna, gdyby spółka Telefonika była w 100% własnością podmiotów prywatnych?
c) Czy sytuacja byłaby odmienna, gdyby umowa została zawarta 15.12.2004 r.?
d) Jak powinien postąpić sąd?

Uważam, że w pyt a p. Kowalski może powołać się na przepisy dyrektywy, bo nadaje mu prawo odstąpienia od umowy, w pyt b J.K. nie może bezpośrednio powołać sie na postanowienia dyrektywy gdyż spór mialby charakter horyzontalny, pkt c w dalszym ciągu J. K. mógłby się powołać na tą dyrektywę, bo jednym z warunków bezpośredniej skuteczności dyrektyw jest nie implementowanie dyrektywy. Wydaję mi się, że sąd powinien orzec o możliwości odstąpienia od zawartej umowy.

Proszę ocenić poprawność mojego rozwiązania.