M
marleen1984
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 04.2013
- Odpowiedzi
- 1
Mam do rozwiązania kazus i nie bardzo wiem o co dokładnie chodzi wiec proszę o pomoc Kazus:
Dnia 19.10.2005 r. A i B zawarli umowę notarialną darowizny nieruchomości położonej w Słubicach. Tego samego dnia A i B podpisali dokument, w którym A zobowiązał się zapłacić B w okresie półtora roku sumę 150.000 zł. Była to w rzeczywistości część ceny, jaką A miał jeszcze dopłacić B za nieruchomość (do tej pory wpłacił bowiem już 50.000 zł). Po 19.10.2005 r. A dopłacił B dalsze 50.000 zł, a następnie, po wpisaniu jego prawa własności do księgi wieczystej, zaprzestał płacenia. B domaga się zapłaty 100.000.
1. Czy B ma wobec A roszczenie o zapłatę 100.000 zł?
2. Kto jest właścicielem nieruchomości?
Moja odpowiedz
A mógł utracić własność na skutek zawartej dnia 19.10.2005 roku umowy z B. Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości przenosi własność na nabywcę solo consensu, jeżeli ustawa lub strony skutku rozporządzającego nie wyłączyły (art. 155 § 1 KC). Brak jest informacji, co do tego, czy nieruchomość podlegała szczególnym regulacjom (prawo pierwokupu) oraz co do wyłączenia przez same strony skutku rozporządzającego. Ponieważ darowizna jest umową zobowiązującą do przeniesienia własności dnia 19.10.2005 roku A mógł, więc utracić własność na rzecz B.
Skutek rozporządzający może jednak wystąpić jedynie wówczas, gdy zobowiązanie do przeniesienia własności było skuteczne (por. art. 156 KC). Umowa przenosząca własność musi być, bowiem umową ważną. W tym wypadku istnieją wątpliwości, co do skuteczności umowy darowizny, albowiem była ona umową pozorną, dokonaną dla ukrycia umowy sprzedaży. Zgodnie z art. 83 § 1 zd. 1 KC oświadczenie woli złożone dla pozoru jest nieważne. Tym samym umowa darowizny jest nieważna. Należy jednak rozważyć, czy ważna jest umowa ukryta (dyssymulowana), czyli w tym wypadku umowa sprzedaży. Jej ważność ocenia się według właściwości tej czynności (art. 83 § 1 zd. 2 KC). W tym wypadku rozstrzygające będzie przyjęcie koncencji odrębności czynności pozornej i ukrytej. Przegląd wcześniejszych i obecnych koncepcji przedstawił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22.5.2009, III CZP21/09. W uchwale tej, odnosząc się do wykładni art. 83 § 1 KC, SN uznał, iż w przypadku dwóch odrębnych czynności (tam: umowa sprzedaży i dożywocia, tu: umowa sprzedaży i darowizny) umowa dyssymulowana jest nieważna.
Dnia 19.10.2005 r. A i B zawarli umowę notarialną darowizny nieruchomości położonej w Słubicach. Tego samego dnia A i B podpisali dokument, w którym A zobowiązał się zapłacić B w okresie półtora roku sumę 150.000 zł. Była to w rzeczywistości część ceny, jaką A miał jeszcze dopłacić B za nieruchomość (do tej pory wpłacił bowiem już 50.000 zł). Po 19.10.2005 r. A dopłacił B dalsze 50.000 zł, a następnie, po wpisaniu jego prawa własności do księgi wieczystej, zaprzestał płacenia. B domaga się zapłaty 100.000.
1. Czy B ma wobec A roszczenie o zapłatę 100.000 zł?
2. Kto jest właścicielem nieruchomości?
Moja odpowiedz
A mógł utracić własność na skutek zawartej dnia 19.10.2005 roku umowy z B. Umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości przenosi własność na nabywcę solo consensu, jeżeli ustawa lub strony skutku rozporządzającego nie wyłączyły (art. 155 § 1 KC). Brak jest informacji, co do tego, czy nieruchomość podlegała szczególnym regulacjom (prawo pierwokupu) oraz co do wyłączenia przez same strony skutku rozporządzającego. Ponieważ darowizna jest umową zobowiązującą do przeniesienia własności dnia 19.10.2005 roku A mógł, więc utracić własność na rzecz B.
Skutek rozporządzający może jednak wystąpić jedynie wówczas, gdy zobowiązanie do przeniesienia własności było skuteczne (por. art. 156 KC). Umowa przenosząca własność musi być, bowiem umową ważną. W tym wypadku istnieją wątpliwości, co do skuteczności umowy darowizny, albowiem była ona umową pozorną, dokonaną dla ukrycia umowy sprzedaży. Zgodnie z art. 83 § 1 zd. 1 KC oświadczenie woli złożone dla pozoru jest nieważne. Tym samym umowa darowizny jest nieważna. Należy jednak rozważyć, czy ważna jest umowa ukryta (dyssymulowana), czyli w tym wypadku umowa sprzedaży. Jej ważność ocenia się według właściwości tej czynności (art. 83 § 1 zd. 2 KC). W tym wypadku rozstrzygające będzie przyjęcie koncencji odrębności czynności pozornej i ukrytej. Przegląd wcześniejszych i obecnych koncepcji przedstawił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22.5.2009, III CZP21/09. W uchwale tej, odnosząc się do wykładni art. 83 § 1 KC, SN uznał, iż w przypadku dwóch odrębnych czynności (tam: umowa sprzedaży i dożywocia, tu: umowa sprzedaży i darowizny) umowa dyssymulowana jest nieważna.