F
FreeWill
Użytkownik
- Dołączył
- 10.2009
- Odpowiedzi
- 88
Witam,
MOPR odrzucił mój wniosek o świadczenie pielęgnacyjne ze względu na fakt iż moja podopieczna (mama) stała się osobą niepełnosprawną po 25 roku życia ( w decyzji podniesiono art 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017r., poz. 1952 z późn. zm.)).
Czytałem wielokrotnie w prasie prawniczej i jak i nieprawniczej o tym że można skutecznie się odwołać od takich odmownych decyzji. Pisała chociażby o tym, Pani mec. Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz. Autorka ta uznaje przepisy w/wym za niekonstytucyjne powodując się na wyrok TK (syg. K 38/13).
Poczytałem i udało mi się ustalić że dopiero na drodze sądowej w SA i z pomocą RPO udaje się takie ŚP uzyskać w sytuacji analogicznej do naszej.
martwi mnie tylko komunikat TK Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego komunikat po w myśl którego:
Obawiam się zatem, że SKO może się na ten komunikat powołać.
Bardzo proszę o pomoc w napisaniu takiego odwołania do SKO.
Poniżej treść decyzji odmownej MOPR oraz moja propozycja treści odwołania.
Wszelkie poprawki i uwagi oraz konstruktywna krytyka bardzo mile widziane.
Dziękuje serdecznie z góry
a oto moja propozycja:
MOPR odrzucił mój wniosek o świadczenie pielęgnacyjne ze względu na fakt iż moja podopieczna (mama) stała się osobą niepełnosprawną po 25 roku życia ( w decyzji podniesiono art 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017r., poz. 1952 z późn. zm.)).
Czytałem wielokrotnie w prasie prawniczej i jak i nieprawniczej o tym że można skutecznie się odwołać od takich odmownych decyzji. Pisała chociażby o tym, Pani mec. Małgorzata Piasecka-Sobkiewicz. Autorka ta uznaje przepisy w/wym za niekonstytucyjne powodując się na wyrok TK (syg. K 38/13).
Poczytałem i udało mi się ustalić że dopiero na drodze sądowej w SA i z pomocą RPO udaje się takie ŚP uzyskać w sytuacji analogicznej do naszej.
martwi mnie tylko komunikat TK Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego komunikat po w myśl którego:
Trybunał Konstytucyjny orzekł o częściowej niekonstytucyjności wprowadzenia do ustawy o świadczeniach rodzinnych kryterium wieku powstania niepełnosprawności, jako przesłanki uzależniającej uzyskanie świadczenia pielęgnacyjnego. Wyrok Trybunału nie oznacza zatem usunięcia tego kryterium z ustawy. Nie stanowi również podstawy do uchylenia decyzji, które już przyznały prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. Nie kreuje także nowego prawa do żądania świadczenia przez opiekunów dorosłych osób niepełnosprawnych, jeżeli niepełnosprawność ich podopiecznych powstała już po okresie dzieciństwa.
Obawiam się zatem, że SKO może się na ten komunikat powołać.
Bardzo proszę o pomoc w napisaniu takiego odwołania do SKO.
Poniżej treść decyzji odmownej MOPR oraz moja propozycja treści odwołania.
Wszelkie poprawki i uwagi oraz konstruktywna krytyka bardzo mile widziane.
Dziękuje serdecznie z góry
DECYZJA
Na podstawie art. 17 ust. 1, ust. la, ust. 1b, art. 23 ust. 2, art. 24 ust. 2, ust. 4, art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 1, ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017r., poz. 1952 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego
ODMAWIAM PRZYZNANIA
- Świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na osobę wymagającą opieki: XXXXX XXXXX, ur. 1938-XX-XX
UZASADNIENIE
W dniu 28.09.2018r. strona złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaną opieką nad matką: XXXX XXXXX, ur. 1938-XX-XX w oparciu o orzeczenie wydane przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w XXXX Nr XXX/18 z dnia xx.09.2018r. zaliczające Panią XXX XXXX do znacznego stopnia niepełnosprawności do XX.XX.2020r.
Organ decyzyjny postanowił odmówić stronie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką: XXXX XXXXX, ur. 1938-XX-XX.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej przysługuje:
1) matce albo ojcu,
2) opiekunowi faktycznemu dziecka,
3) osobie będącej rodziną zastępczą spokrewnioną w rozumieniu ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej,
4) innym osobom, na których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy ciąży obowiązek alimentacyjny, z wyjątkiem osób o znacznym stopniu niepełnosprawności - jeżeli nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
Wnioskujący należy do kręgu osób uprawnionych do świadczenia pielęgnacyjnego ponieważ jest synem. Natomiast organ wydający decyzję w sprawie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego musi wziąć pod uwagę także inne przepisy ustawy określające warunki nabywania prawa do tego świadczenia, a w szczególności przepis art. 17 ust. 1 b ustawy.
Zgodnie z zapisem art. 17 ust. 1 b ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, jeżeli niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała: 1) nie później niż do ukończenia 18 roku życia lub 2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25. roku życia.
Jak wynika z załączonego do akt sprawy orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w XXXX Nr XXX/18 z dnia XX.09.2018r. Pani XXXX XXXXX została zaliczona do znacznego stopnia niepełnosprawności. Natomiast w pkt IV w/w orzeczenia widnieje zapis: niepełnosprawność istnieje od - nie da się ustalić oraz w pkt V widnieje zapis: ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od - XX.07.2018r.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.
POUCZENIE
Od decyzji służy stronie prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w XXX, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję albo prawo do złożenia w powyższym terminie oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania. Z dniem doręczenia organowi oświadczenia o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania decyzja staje się ostateczna i prawomocna.
Odwołanie albo oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania należy złożyć w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie w XXXX przy ul. XXXX XX – XX.
a oto moja propozycja:
Odwołanie:
Nie zgadzam się z odmową, z uwagi na aktualny stan prawny, w szczególności orzecznictwo NSA i TK.
Przepis prawny na który się Państwo powołują, tj art. 7 ust. 1b ustawy o świadczeniach rodzinnych, został przez TK uznany za sprzeczny z konstytucyjną zasadą równości, co za tym idzie, niekonstytucyjny (syg. K 38/13).
Pomimo iż od 4 lat przepis ten jest uchylony, decyzje wydawane przez Ośrodki Pomocy Społecznej ciągle bazują właśnie na nim. Trudno mnie jako obywatelowi, będącemu w trudnej sytuacji losowej zrozumieć taką praktykę.
Obecne orzecznictwo NSA również potwierdza bezzasadność takich praktyk, uchylając krzywdzące dla opiekuna osoby niepełnosprawnej odmowne orzeczenia oraz wyrok WSA (syg. I OSK 2763/17).
Powołując się na aktualny (z 5 października 2018) w/wym wyrok, żywię nadzieję, iż SKO wyda tym razem pozytywną decyzję i uchroni mnie przed wielomiesięcznym oczekiwaniem na świadczenie pielęgnacyjne, które należy mi się zarówno w aspekcie prawnym oraz przede wszystkim moralnym.
W razie kolejnej odmownej decyzji zwrócę się do kolejnych (jeśli zajdzie taka potrzeba) instancji SA, oraz do Rzecznika Praw Obywatelskich, co narazi tylko Skarb Państwa na niepotrzebne koszty.