Uprzejmie proszę o Wasze opnie i wskazania dot. tekstu odwołania od decyzji odmawiającej pomostóki. Odnośnie "maszynisty koparki" ZUS twierdzi, że ta praca uprawnia jedynie do wzrostu emerytury zg. z Zarządzeniem Nr 11 MGPiB z 26-08-1988, odnośnie "kierowcy - operatora" czepia się nazewnictwa stanowiska i nie uwzględnia wyjaśnień pracodawcy, że byłą to praca na stanowisku ujętym w wykazie A
DZIĘKUJĘ
Odwołanie od decyzji
z dnia 07 maja 2010., znak: EPOM-325055
Wnoszę o:
zmianę w decyzji z dnia 07 maja 2010 r., znak EPOM-325055 doręczonej w dniu 13 maja 2010 r.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Częstochowie odmówił Powodowi prawa do emerytury.
Dowód: odpis decyzji z dnia 07 maja 2010 r., znak EPOM-325055
Decyzja dotknięta jest istotnymi wadami prawnym co stanowi podstawę dla jej zmiany i przyznania prawa do emerytury dla powoda.
W pierwszej kolejności wskazać należy na fakt, iż decyzja doręczona została zgodnie z dyspozycją zapisu art. 71a ustawy z dnia 13 października 1998 r. (Dz.U. z 1998r., Nr 137, poz. 887 z późn. zm.) o systemie ubezpieczeń społecznych tj. listem zwykłym, w dniu 13 maja 2010r., przez co odwołanie niniejsze uznać należy, za złożone w ustawowym terminie. Zgodnie z zapisem § 2 ww. przepisu, w razie sporu ciężar dowodu doręczenia decyzji spoczywa na ZUS.
W następnej kolejności zwrócenia uwagi wymaga uzasadnienie tej decyzji, gdyż jest ono jednym ze wskazanych w art. 107 k.p.a. integralnych elementów prawidłowej decyzji administracyjnej, rozumianej jako akt procesowy stosowania prawa. Na uzasadnienie decyzji składać się powinno uzasadnienie faktyczne i prawne, co wynika z art.. 107 § 1 k.p.a. Rozwinięcie tych pojęć ustawodawca zawarł w zapisie § 3 tego artykułu, zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji realizuje wymóg uzasadnienia faktycznego jedynie w części, poprzestaje bowiem wyłącznie na wskazaniu faktów, które organ uznał za udowodnione, nie wskazuje natomiast dowodów na których się oparł przy podejmowaniu ustalenia, oraz nie wskazuje przyczyn z powodu których innym dowodom organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie spełnia bardzo istotną rolę. Pozwala ono na dokonanie oceny, czy decyzja nie została wydana z takim naruszeniem przepisów postępowania, które mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności czy organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, czy nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub czy nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego.
Prawidłowość uzasadnienia decyzji należy ocenić również w kontekście wyrażonej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania, zgodnie z którą organ administracji powinien wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kiereje się przy załatwianiu sprawy, aby w ten sposób w miarę możliwości doprowadzić do wykonywania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. Elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia jest zatem uzasadnienie decyzji. Zasada przekonywania nie zostanie więc zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia strony lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy.
W mojej ocenie organ przed wydaniem decyzji nie umożliwił powodowi wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przez co nie wywiązał się z obowiązku nałożonego nań art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie z ww. przepisem organy zobowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Przesłanki natomiast umożliwiające odstąpienie od tego obowiązku określone zostały w art. 10 § 2 k.p.a., z których żadna nie wystąpiła w niniejszej sprawie. Brak dochowania tego obowiązku oznacza, iż powód nie tylko nie miał możliwości dokonania i przedstawienia swojej oceny kompletności zebranego materiału dowodowego, ale i zapoznania się z dowodami zgromadzonymi w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji. Wypowiedzenie się w kwestii materiału dowodowego wymaga bowiem uprzedniego zapoznania się z nim. Powód świadomy jest faktu, iż przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie precyzują obowiązków organów administracji poprzez wskazanie, iż stronie należy wyznaczyć termin , w którym może ona zrealizować swoje prawo. Jednakże, jego zdaniem z przepisu tego wynika obowiązek organu poinformowania stron o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się w związku z tym co do okoliczności wskazanych w art. 10 § 1 k.p.a., są to przecież okoliczności, które będą stanowić podstawę faktycznej decyzji. Natomiast wyznaczenie stronie terminu na wypowiedzenie się uzasadnione jest koniecznością określenia czasu, w jakim organ administracji oczekiwać powinien na jej stanowisko w tym względzie. To czy strona skorzysta z przysługującego jej prawa, zależy wyłącznie od jej woli. Jednak rzeczą organu jest umożliwienie jej skorzystania z tego prawa. Jeśli nawet organ może przypuszczać, że okoliczności, stanowiące podstawę rozstrzygnięcia, a ustalone w toku postępowania dowodowego, znane są stronie, to nie jest to równoznaczne z jej świadomością, iż będą one uwzględniane przy podejmowaniu decyzji. Także z tego powodu istotne jest umożliwienie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.
Organ rentowy nie uznał zatrudnienia w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Robót Inżynieryjnych S.A. w okresie od 16 października 1974 r., do 30 kwietnia 1983 r., na stanowisku maszynista koparki, pomimo tego, iż praca maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych, ujęta została w Wykazie „A” w Dziale V pkt. 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r., w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W konsekwencji organ wydający zaskarżoną decyzję pominął w sposób nieuprawniony dokonał oceny stanu prawnego co wskazuje na rażące naruszenie przepisów Ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r., o emeryturach pomostowych (Dz.U. z 2008r., Nr 237, poz. 1656) zgodnie z brzemieniem, której prawo do emerytury przysługuje pracownikowi urodzonemu po 31 grudnia 1948 r., m.in. jeżeli przed dniem 01 stycznia 1999 r., wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz w myśl rozporządzenia ww. Rady Ministrów z 1983 r., co oznacza wprost, iż ustalenia powinny być realizowane w oparciu o przepisy obowiązujące przed dniem 01 stycznia 2009 r. co więcej bez względu na fakt, czy praca na danym stanowisku została wymieniona w „nowych wykazach” prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze.
Dowód: odpis decyzji z dnia 07 maja 2010 r., znak EPOM-325055
Organ wydający zaskarżaną decyzję nie uznał okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach w Przedsiębiorstwie Spedycyjno-Transportowym „SPED-HUT” od 02 maja 1996 r., do 31 grudnia 2003 r., na stanowisku w ramach którego świadczona byłą praca kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, pomimo tego, iż praca na takim stanowisku ujęta została w Wykazie „A” w Dziale VIII pkt. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07 lutego 1983 r., w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Dowód: pismo z dnia 08 marca 2010 r., skierowane do ZUS 08 marca 2010 r.
Dowód: pismo z 10 maja 2010 r., skierowane do ZUS 14 maja 2010 r.
Wskazać należy, iż organ rentowy nie uwzględnił wyjaśnień, udzielanych zgodnie z jego pisemnym żądaniem skierowanym do Przedsiębiorstwa Spedycyjno – Transportowego „SPED-HUT” Sp. z o.o. Wyjaśnień które jednoznacznie i w sposób precyzyjny określają charakter pracy powoda, jako świadczonej na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony.
Dowód: pismo z dnia 17 marca 2010 r.
W związku z wadliwym uzasadnieniem faktycznym zaskarżonej decyzji powód zmierzając do udowodnienia stanu faktycznego w załączeniu przedkłada stosowne oświadczenia potwierdzające fakt wykonywania przez niego pracy na ww. stanowiskach w okresie wskazanym w dokumentacji będącej w posiadaniu organu rentowego
Dowód: pisemne oświadczenie ..................................... z dnia
zam. ...........................................................................
Dowód: pisemne oświadczenie ..................................... z dnia
zam. ...........................................................................
Powód jednocześnie wnosi o to, aby w przypadku braku uznania ww. oświadczeń za wystarczające dla dowiedzenia faktu wykonywania prac w szczególnym charakterze, aby przesłuchane zostały w charakterze świadków ww. osoby na potwierdzenie ww. okoliczności.
Wobec powyższego wnoszę o zmianę decyzji ZUS z dnia 07 maja 2010 r., znak: EPOM-325055. Dokonanie ustaleń stanu faktycznego zgodnie z prawdą, w szczególności w zakresie kwestii dotyczących czasookresów składkowych i nieskładkowych, ma dla powoda decydujące znaczenie, z uwagi na fakt, konieczności podjęcia decyzji w przedmiocie złożenia wniosku o rozwiązanie obecnego stosunku pracy.
teraz borykam się z pomostówką, 