M
M.M97
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 12.2025
- Odpowiedzi
- 3
Dzień dobry,
zwracam się z prośbą o merytoryczną ocenę sytuacji z perspektywy prawa karnego (art. 233 kk – fałszywe zeznania), ponieważ z boku może ona wyglądać niejednoznacznie, a chciałbym zrozumieć realne ryzyka.
Zostałem przesłuchany jako świadek w sprawie dotyczącej zdarzeń sprzed ok. 6 lat (sprawa o charakterze finansowo-gospodarczym). Nie jestem podejrzanym ani oskarżonym.
Podczas przesłuchania byłem pytany m.in. o:
Z uwagi na duży upływ czasu wiele rzeczy zwyczajnie nie pamiętałem, co wprost zaznaczałem w trakcie zeznań („nie pamiętam”, „nie kojarzę”, „nie chcę nikogo wprowadzać w błąd”).
W trakcie przesłuchania pojawił się temat dwóch przelewów sprzed kilku lat:
Z mojej perspektywy w tamtym momencie:
Podczas przesłuchania:
W związku z tym:
Dopiero po powrocie do domu, na spokojnie, ponownie analizując historię konta, uświadomiłem sobie, że:
W momencie składania zeznań nie miałem świadomości, że ten przelew był przychodzący.
Podczas przesłuchania zostałem również zapytany o:
Odpowiedziałem, że nie posiadam / nie pamiętam, ponieważ w tamtym momencie:
Dopiero po późniejszej analizie okazało się, że:
Na zakończenie przesłuchania:
Zdaję sobie sprawę, że z zewnątrz taka sytuacja może wyglądać tak, jakby:
Chciałbym jednak podkreślić, że:
Z góry dziękuję za rzeczowe odpowiedzi.
zwracam się z prośbą o merytoryczną ocenę sytuacji z perspektywy prawa karnego (art. 233 kk – fałszywe zeznania), ponieważ z boku może ona wyglądać niejednoznacznie, a chciałbym zrozumieć realne ryzyka.
Zostałem przesłuchany jako świadek w sprawie dotyczącej zdarzeń sprzed ok. 6 lat (sprawa o charakterze finansowo-gospodarczym). Nie jestem podejrzanym ani oskarżonym.
Przebieg przesłuchania – kluczowe fakty
Podczas przesłuchania byłem pytany m.in. o:
- ewentualne inwestowanie środków,
- relacje z określonymi spółkami,
- przelewy bankowe,
- ewentualne korzyści finansowe,
- posiadanie kont giełdowych/inwestycyjnych.
Z uwagi na duży upływ czasu wiele rzeczy zwyczajnie nie pamiętałem, co wprost zaznaczałem w trakcie zeznań („nie pamiętam”, „nie kojarzę”, „nie chcę nikogo wprowadzać w błąd”).
Kluczowy wątek: przelewy
W trakcie przesłuchania pojawił się temat dwóch przelewów sprzed kilku lat:
- jeden na ok. 100 zł,
- drugi na ok. 1800 zł.
Z mojej perspektywy w tamtym momencie:
- byłem przekonany, że oba przelewy były wychodzące (czyli że to ja dokonywałem płatności),
- kojarzyłem je bardzo ogólnie, bez kontekstu, celu ani szczegółów.
Podczas przesłuchania:
- razem z policjantem szukaliśmy w historii mojego konta bankowego przelewu na 1800 zł,
- przeglądałem historię bezpośrednio na telefonie, który okazałem policjantowi,
- nie udało się wtedy znaleźć tej transakcji,
- fakt wspólnego sprawdzania historii konta i okazywania telefonu został odnotowany w protokole.
W związku z tym:
- odpowiadałem zgodnie z tym, co pamiętałem,
- zaznaczałem niepewność,
- nie twierdziłem kategorycznie, że „na pewno nic nie było”.
Co wydarzyło się po przesłuchaniu
Dopiero po powrocie do domu, na spokojnie, ponownie analizując historię konta, uświadomiłem sobie, że:
- przelew na 1800 zł mógł być w rzeczywistości przelewem PRZYCHODZĄCYM, a nie wychodzącym,
- w momencie przesłuchania byłem co do tego błędnie przekonany,
- nadal nie pamiętam kontekstu tej transakcji (czy była to wypłata środków, rozliczenie usługi, sprzedaż aktywów itp.).
W momencie składania zeznań nie miałem świadomości, że ten przelew był przychodzący.
Dodatkowy wątek – konta inwestycyjne
Podczas przesłuchania zostałem również zapytany o:
- posiadanie kont giełdowych / inwestycyjnych.
Odpowiedziałem, że nie posiadam / nie pamiętam, ponieważ w tamtym momencie:
- nie kojarzyłem, aby takie konto istniało.
Dopiero po późniejszej analizie okazało się, że:
- kilka lat temu istniało stare, nieużywane konto,
- było ono powiązane z tymi spółkami,
- z obecnej perspektywy wynika, że spółki te pełniły rolę operatorów płatności pomiędzy giełdą a klientem, a nie bezpośrednich podmiotów inwestycyjnych.
Bardzo istotna okoliczność
Na zakończenie przesłuchania:
- wyraźnie oświadczyłem, że nie chcę nikogo wprowadzać w błąd,
- zaznaczyłem, że opieram się wyłącznie na swojej pamięci,
- poprosiłem o ewentualny kontakt, jeśli pojawi się potrzeba doprecyzowania informacji.
Moje obawy
Zdaję sobie sprawę, że z zewnątrz taka sytuacja może wyglądać tak, jakby:
- świadek twierdził, że „nie było korzyści”,
- a następnie ujawnia się przelew przychodzący 1800 zł,
- dodatkowo pojawia się zapomniane konto.
Chciałbym jednak podkreślić, że:
- nie działałem z zamiarem wprowadzenia organów w błąd,
- nie miałem świadomości faktycznego charakteru tej transakcji w momencie zeznań,
- cały czas zaznaczałem brak pamięci i niepewność.
Pytania:
- Czy w opisanej sytuacji (błędne przekonanie świadka + późniejsze ustalenie charakteru transakcji) w ogóle może wchodzić w grę odpowiedzialność z art. 233 kk?
- Czy brak zamiaru, zaznaczanie niepamięci oraz wspólne sprawdzanie historii konta z policjantem wykluczają odpowiedzialność karną?
- Czy świadek ma obowiązek samodzielnie prostować zeznania, jeśli po przesłuchaniu uświadomi sobie, że jakaś transakcja mogła mieć inny charakter?
- Jak w praktyce organy ścigania traktują takie sytuacje – jako naturalny błąd pamięci po latach czy jako potencjalne fałszywe zeznania?
Z góry dziękuję za rzeczowe odpowiedzi.