Postanowienie i uzasadnienie

Witam,
Dostałem uzasadnienie postanowienia kończącego sprawę (I instancja). Nie zgadzam się i z postanowieniem i z uzasadnieniem (wiem też, że na zmianę postanowienia praktycznie nie mam szans, a apelacja to dodatkowe koszty).
W uzasadnieniu sąd opiera się jedynie na zeznaniach jednej strony (nie popartych żadnymi dowodami poza zeznaniami) mimo że niektóre zeznania tej osoby są sprzeczne z jej twierdzeniami zawartymi w piśmie złożonym na tej samej rozprawie - sąd daje wiarę tym zeznaniom, "które są spójne i logiczne"! Jednocześnie sąd ignoruje moje twierdzenia - dużo bardziej wiarygodne, chociażby ze względu zgodność ze zgromadzonymi w trakcie sprawy dowodami.

W związku z powyższym mam pytania:
- czy uzasadnienie tego postanowienia może być użyte i innych sprawach dotyczących mnie i strony przeciwnej (jeśli nie złożę apelacji) - spodziewam się innych spraw między mną i tą osobą?

- czy jest sens, jeśli nie złożę apelacji, wysłać do sądu pismo z moimi uwagami do uzasadnienia - tak na wypadek, żeby później mi nie mówiono, że się zgodziłem na takie coś, ponieważ nie złożyłem zażalenia?

Proszę o radę,
Pozdrawiam

Witam
Odnosząc się do opisanego przez Pana sposobu ustalania podstawy wyroku przez sąd należy stwierdzić, że uzasadnienie stanowi materiał pozwalający na dokonanie analizy poglądów sądu i motywów rozstrzygniecia - a tym samym stwarza kryterium oceny zasadności złożenia możliwego środka zaskarżenia.

Sąd jest zobligowany do wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia. Jeśli uzasadnienie nie zawiera wskazania podstawy faktycznej rozstrzygnięcia - czyli ustalenia faktów, które sąd uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, i przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, wówczas orzeczenie podlega uchyleniu, zaś sprawa zostaje przekazana do ponownego rozpoznania.
Samo niepodzielanie Pańskiego poglądu przez sąd, jeżeli nie towarzyszy mu merytoryczne uzasadnienie odmiennego stanowiska, nie czyni zadość obowiązkowi wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia.
Niezachowanie wymagań konstrukcyjnych uzasadnienia może czynić zasadnym zarzut naruszenia prawa materialnego przez jego zastosowanie do niedostatecznie jasno ustalonego stanu faktycznego.

Co do Pańskiego pytania "czy uzasadnienie tego postanowienia może być użyte i innych sprawach dotyczących mnie i strony przeciwnej":
pytanie to dotyczy instytucji "rzeczy osądzonej" tzw res iudicata. Uzasadnienie służy do ustalenia granic powagi rzeczy osądzonej. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach (art. 361 kpc). Zgodnie z art. 366 kpc - Wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku z podstawą sporu stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia, a ponadto tylko między tymi samymi stronami. Te same strony nie mogą ponownie procesować się z sobą o to, co między nimi zostało już prawomocnie orzeczone. Tak więc możliwość zastosowania przedmiotowego uzasadnienia w innych sprawach ogranicza się do materii postępowania w którym zostało wydane. Stanowi o tym kpc w Art. 365. § 1. Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.

Jeśli chodzi o drugie pytanie, dotyczące sensu wysłania do sądu pisma z uwagami do uzasadnienia. Pismo takie nie bedzie odnosic skutków prawnych. Zgodnie z kpc art. 217. § 1. Strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej.
§ 2. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich we właściwym czasie bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności.
§ 3. Sąd pomija twierdzenia i dowody, jeżeli są powoływane jedynie dla zwłoki lub okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione.
Natomiast jedyna formą polemiki z sądem na temat zapadłego orzeczenia jest złożenie środka odwoławczego.
Znaczenie takiego pisma można by rozpatrywać jako dokumentu prywatnego
kpc: Art. 245. Dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.
Jednak skoro to Pan byłby autorem takiego pisma, to jego watrość odnosiła by się głównie do stwierdzenia iż w danym czasie, nie akceptował Pan pewnych faktów powoływanych przez stronę przeciwną w nowym procesie.

Dziękuję bardzo za odpowiedź.

A czy w apelacji można składać dodatkowe dowody potwierdzające twierdzenia, w które sąd nie uwierzył?

Czy za złożenie zażalenia na postanowienie jest ustalona jakaś opłata, czy za free?

nie mozna powoływać kolejnych dowodów na potwierdzenie okoliczności, którym sąd nie dał wiary - chyba ze strona nie wiedziała ze te kolejne dowody istniały.

zgodnie z art. 381 kpc: Sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później.

Skoro art. 381 stanowi, że sąd apelacyjny może pominąć nowe fakty i dowody - to przyjmuje zasadę, iż nowe fakty i dowody są dopuszczalne, a tylko wyjątkowo wykluczone. Mogą one być pominięte głównie wtedy, gdy strona ponosi winę, że ich wcześniej nie przytoczyła. Nowych faktów i dowodów nie można zatem pominąć jedynie dlatego, że mogą one przyczynić się do przewlekłości postępowania apelacyjnego.
Nie ma organiczenia co do dopuszczalność nowych faktów, które powstały dopiero po wydaniu orzeczenia przez sąd I instancji, oraz dowodów na poparcie twierdzeń o takich faktach.
Ograniczenie wynikające z art. 381 nie dotyczy tych nowych faktów i dowodów, które dotyczą okoliczności branych przez sąd z urzędu pod rozwagę,czyli przyczyn nieważności postępowania.
Nowymi faktami i dowodami, niewykorzystanymi w pierwszej instancji w sposób niezawiniony przez stronę, są te fakty i dowody, o których strona nie wiedziała lub z których nie mogła w odpowiednim czasie skorzystać.

Ograniczeniom nie podlegają kwestie prawne, takie jak interpretowanie pewnych wspomnianych w 1 instancji zdarzeń jako np potrącenia. Mozliwej jest tez powołanie się strony dopiero w postępowaniu apelacyjnym na przedawnienie roszczenia, jeśli oparte jest na faktach przytoczonych przed sądem I instancji.

Sąd drugiej instancji nie powinien pomijać nowych faktów i dowodów zgłoszonych w apelacji, jeżeli zgodnie z art. 381 k.p.c. o potrzebie ich powołania strona dowiedziała się z uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W tej mierze sąd drugiej instancji powinien się kierować okolicznościami konkretnej sprawy.