Prawo do ponaglenia według nowego k.p.a.

Czy przesuwając termin załatwienia wniosku (o którym mowa w art.241-247 k.p.a. - czyli dot. np. sprawy lepszego zaspokajania potrzeb ludności) konieczne jest pouczenie o prawie do ponaglenia, o którym mowa w art. 36, 37 k.p.a.?

Przykład:
Na początku lipca wpływa do Rady Gminy wniosek o przeznaczenie środków na wybudowanie wodociągu, albo o cokolwiek innego, co zaspokaja potrzeby ludności.
Rada Gminy w swym Planie pracy, uchwalonym uchwałą, najbliższe posiedzenie ma dopiero we wrześniu. Przesuwamy zatem termin zaopiniowania wniosku do września.
Termin jest zawalony, więc niby powinno się dać pouczenie o prawie do wniesienia ponaglenia.
W k.p.a. w art. 36,37, gdzie jest mowa o ponagleniu, mówi się że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie (a według arat. 104 sprawę załatwia się poprzez wydanie decyzji). Tutaj nie mamy do czynienia ze sprawą, która kończy się decyzją, tylko z wnioskiem (art. 241-247).

W dziale VIII Skargi i wnioski w przypadku niezałatwienia skargi w terminie ustawodawca odesłał do art. 36-38, gdzie jest mowa o ponagleniach.
Ale w przypadku wniosków nie ma takiego odesłania.

Czy zatem dawać pouczenie o prawie do ponaglenia czy nie?

W zakresie wniosków kpa przewiduje regulację szczególną (246 §2). Przepisów o ponagleniach się tu nie stosuje.