L
Lukcio
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 03.2010
- Odpowiedzi
- 12
Mam problem z długim i dość skomplikowanym kazusem z gospodarczego
Inspektorzy Darium M oraz Artur K, dzialając w trybie art. 79a ustawy o swobodzie działalnosci gopsodarczej przeprowadzili kontrolę w stacji paliw prowadzonej przez Mirosława D. Na podstawie wyników kontroli - Wojewódzki Inspektor Handlowy w drodze decyzji opartej o art. 18 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w związku z art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zarządził wstrzymanie świadczenia usług polegających na sprzedaży benzyn silnikowych i oleju napędowego przez Mirosława D. do czasu uzyskania koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Decyzje podpisał Dyrektor Delegatury WIH, ale widniały na niej także podpisy obu inspektorów pod odręczną notatką, z której wynikało, że doręczonej osobiście przez inspektorów decyzji Pan Mirosław nie przyjła, w związku z czym została pozostawiona na jego biurku. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalnosci.
Decyzję zaskarzył Pan Mirosław zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 18 ust. 1 i 3 ustawy o Inspekcji Handlowej przez przyjęcie tego przepisu jako podstawy orzeczenia w sytuacji gdy materiał dowodowy nie pozwalał stwierdzić, że został on naruszony oraz art. 18 ust. 2 powyższej ustawy przez wydanie decyzji przez nieupoważniony podmiot. Miro D wskazuje między innym, iż interes konsumentów nie był zagrożony. Sprzedawane paliwo odpowiadało podstawowym normom paliwowym (co znalazło potwierdzenie w dowodach) i nie stanowiło zagrożenia dla silników, a ustalone ceny nie odbiegały od średnich obowiązujących cen.
Według niego decyzja została ponadto wydana przez osoby nieupoważnione, ponieważ zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej decyzję o wstrzymaniu świadczenia usług można wydać tylko na podstawie upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora, a inspektorzy Dariusz M. i Artur K. takim upoważnieniem nie dysponowali. W trakcie postepowania odwoławczego okazało się, że upowąznienie do wydania decyzji posiadał Dyrektor delegatury, w której pracowali Inspektorzy.
1. Kto jest organem odwoławczym w tym postępowaniu?
2. Jakie rozstrzygnięcie podejmie organ odwoławczy?
3. Jakie konsekwencje grożą Mirosławowi z tytułu prowadzenia takiej działalności bez koncesji?
4. Kto udziela koncesji w powyższym przykładzie, jesli załozyć, że obrót paliwami nie przekracza miesięcznie 6 ton. czy wogóle przy tak niskim obrocie koncesja jest wymagana?
5. czy kontrola na legitymację byłaby prawidłowa w tm stanie faktycznym?
A to wymyśliłem
1. Organem odwoławczym w tej sprawie jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej .
2. Nie wiem
i kompletnie nie mam pomysłu
3. Przepisy ustawy - Prawo energetyczne nie dają Prezesowi URE delegacji do żądania złożenia przez przedsiębiorcę wniosku o udzielenie koncesji. Oznacza to, że nawet gdy Prezes URE otrzyma informację o prowadzeniu przez jakiegoś przedsiębiorcę działalności, na którą wymagana jest koncesja, a on takiej koncesji nie posiada, to i tak nie może zażądać od tego przedsiębiorcy złożenia wniosku o jej udzielenie. W takim przypadku można jedynie poinformować przedsiębiorcę o wynikającym z ww. ustawy obowiązku uzyskania koncesji na prowadzoną działalność i przekazać wykaz dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku o jej udzielenie.
Ustawa Prawo energetyczne nie zawiera upoważnienia dla Prezesa URE do wymierzania kary pieniężnej przedsiębiorcy, który nie złożył wniosku o udzielenie koncesji.
Kwestie kar za prowadzenie działalności gospodarczej bez wymaganej koncesji reguluje Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114, z późn. zm.), art. 601 § 1 mówiący, że prowadzenie działalności gospodarczej bez wymaganej koncesji zagrożone jest karą ograniczenia wolności albo grzywny.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki udziela koncesji wnioskodawcy, który:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,
2) dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania,
3) ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności,
4) zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których mowa w art. 54,
5) uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nie zachodzi tu możliwość wyłączenia ze względu na niski obrót ponieważ przedsiębiorca prowadzi działalność związaną z obrotem paliwami ciekłymi natomiast art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne wskazuje
Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
a) obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu
poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna
wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 euro, obrotu gazem płynnym,
jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu
ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW,
b) obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na giełdzie towarowej
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych
lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
obrocie instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy
maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi
oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji
zadań określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.
5. Przeprowadzenie kontroli na podstawie samej legitymacji służbowej było w tym wypadku niemożliwe. Zgodnie z art. 79a ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej Podjęcie czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie przepisów szczególnych, może dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia
skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, a także
gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia,
zdrowia lub środowiska naturalnego. W związku z brakiem przesłanek umożliwiających podjęcie kontroli na podstawie legitymacji, inspektorzy powinni działać na podstawie art. 13 ustawy o Inspekcji handlowej: „Postępowanie kontrolne wszczyna i prowadzi inspektor na podstawie pisemnego upoważnienia imiennego wydanego przez wojewódzkiego inspektora.”
Inspektorzy Darium M oraz Artur K, dzialając w trybie art. 79a ustawy o swobodzie działalnosci gopsodarczej przeprowadzili kontrolę w stacji paliw prowadzonej przez Mirosława D. Na podstawie wyników kontroli - Wojewódzki Inspektor Handlowy w drodze decyzji opartej o art. 18 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej w związku z art. 46 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i art. 32 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, zarządził wstrzymanie świadczenia usług polegających na sprzedaży benzyn silnikowych i oleju napędowego przez Mirosława D. do czasu uzyskania koncesji na obrót paliwami ciekłymi. Decyzje podpisał Dyrektor Delegatury WIH, ale widniały na niej także podpisy obu inspektorów pod odręczną notatką, z której wynikało, że doręczonej osobiście przez inspektorów decyzji Pan Mirosław nie przyjła, w związku z czym została pozostawiona na jego biurku. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalnosci.
Decyzję zaskarzył Pan Mirosław zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art. 18 ust. 1 i 3 ustawy o Inspekcji Handlowej przez przyjęcie tego przepisu jako podstawy orzeczenia w sytuacji gdy materiał dowodowy nie pozwalał stwierdzić, że został on naruszony oraz art. 18 ust. 2 powyższej ustawy przez wydanie decyzji przez nieupoważniony podmiot. Miro D wskazuje między innym, iż interes konsumentów nie był zagrożony. Sprzedawane paliwo odpowiadało podstawowym normom paliwowym (co znalazło potwierdzenie w dowodach) i nie stanowiło zagrożenia dla silników, a ustalone ceny nie odbiegały od średnich obowiązujących cen.
Według niego decyzja została ponadto wydana przez osoby nieupoważnione, ponieważ zgodnie z treścią art. 18 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej decyzję o wstrzymaniu świadczenia usług można wydać tylko na podstawie upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora, a inspektorzy Dariusz M. i Artur K. takim upoważnieniem nie dysponowali. W trakcie postepowania odwoławczego okazało się, że upowąznienie do wydania decyzji posiadał Dyrektor delegatury, w której pracowali Inspektorzy.
1. Kto jest organem odwoławczym w tym postępowaniu?
2. Jakie rozstrzygnięcie podejmie organ odwoławczy?
3. Jakie konsekwencje grożą Mirosławowi z tytułu prowadzenia takiej działalności bez koncesji?
4. Kto udziela koncesji w powyższym przykładzie, jesli załozyć, że obrót paliwami nie przekracza miesięcznie 6 ton. czy wogóle przy tak niskim obrocie koncesja jest wymagana?
5. czy kontrola na legitymację byłaby prawidłowa w tm stanie faktycznym?
A to wymyśliłem
1. Organem odwoławczym w tej sprawie jest Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej .
2. Nie wiem
i kompletnie nie mam pomysłu 3. Przepisy ustawy - Prawo energetyczne nie dają Prezesowi URE delegacji do żądania złożenia przez przedsiębiorcę wniosku o udzielenie koncesji. Oznacza to, że nawet gdy Prezes URE otrzyma informację o prowadzeniu przez jakiegoś przedsiębiorcę działalności, na którą wymagana jest koncesja, a on takiej koncesji nie posiada, to i tak nie może zażądać od tego przedsiębiorcy złożenia wniosku o jej udzielenie. W takim przypadku można jedynie poinformować przedsiębiorcę o wynikającym z ww. ustawy obowiązku uzyskania koncesji na prowadzoną działalność i przekazać wykaz dokumentów niezbędnych do rozpatrzenia wniosku o jej udzielenie.
Ustawa Prawo energetyczne nie zawiera upoważnienia dla Prezesa URE do wymierzania kary pieniężnej przedsiębiorcy, który nie złożył wniosku o udzielenie koncesji.
Kwestie kar za prowadzenie działalności gospodarczej bez wymaganej koncesji reguluje Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114, z późn. zm.), art. 601 § 1 mówiący, że prowadzenie działalności gospodarczej bez wymaganej koncesji zagrożone jest karą ograniczenia wolności albo grzywny.
4. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki udziela koncesji wnioskodawcy, który:
1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,
2) dysponuje środkami finansowymi w wielkości gwarantującej prawidłowe wykonywanie działalności bądź jest w stanie udokumentować możliwości ich pozyskania,
3) ma możliwości techniczne gwarantujące prawidłowe wykonywanie działalności,
4) zapewni zatrudnienie osób o właściwych kwalifikacjach zawodowych, o których mowa w art. 54,
5) uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Nie zachodzi tu możliwość wyłączenia ze względu na niski obrót ponieważ przedsiębiorca prowadzi działalność związaną z obrotem paliwami ciekłymi natomiast art. 32 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne wskazuje
Uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie:
obrotu paliwami lub energią, z wyłączeniem:
a) obrotu paliwami stałymi, obrotu energią elektryczną za pomocą instalacji o napięciu
poniżej 1 kV będącej własnością odbiorcy, obrotu paliwami gazowymi, jeżeli roczna
wartość obrotu nie przekracza równowartości 100 000 euro, obrotu gazem płynnym,
jeżeli roczna wartość obrotu nie przekracza równowartości 10 000 euro oraz obrotu
ciepłem, jeżeli moc zamówiona przez odbiorców nie przekracza 5 MW,
b) obrotu paliwami gazowymi lub energią elektryczną dokonywanego na giełdzie towarowej
w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych
lub rynku organizowanym przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej rynek regulowany w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
obrocie instrumentami finansowymi przez towarowe domy maklerskie lub domy
maklerskie prowadzące działalność maklerską w zakresie obrotu towarami giełdowymi
oraz przez spółkę prowadzącą giełdę towarową, giełdową izbę rozrachunkową, Krajowy
Depozyt Papierów Wartościowych S.A. lub przez spółkę, której Krajowy Depozyt
Papierów Wartościowych S.A. przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o
których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
finansowymi, nabywające paliwa gazowe lub energię elektryczną, z tytułu realizacji
zadań określonych w ustawie z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych.
5. Przeprowadzenie kontroli na podstawie samej legitymacji służbowej było w tym wypadku niemożliwe. Zgodnie z art. 79a ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej Podjęcie czynności kontrolnych po okazaniu legitymacji służbowej, na podstawie przepisów szczególnych, może dotyczyć jedynie przypadków, gdy czynności kontrolne są niezbędne dla przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub
wykroczenia, przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia
skarbowego lub zabezpieczenia dowodów jego popełnienia, a także
gdy przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione bezpośrednim zagrożeniem życia,
zdrowia lub środowiska naturalnego. W związku z brakiem przesłanek umożliwiających podjęcie kontroli na podstawie legitymacji, inspektorzy powinni działać na podstawie art. 13 ustawy o Inspekcji handlowej: „Postępowanie kontrolne wszczyna i prowadzi inspektor na podstawie pisemnego upoważnienia imiennego wydanego przez wojewódzkiego inspektora.”