Rażąca bezczynność PCPR po wyroku NSA - brak oceny końcowej - sumą pieniężna usamodzielnienia

  • Autor wątku Autor wątku Mateusz19952026
  • Data rozpoczęcia Data rozpoczęcia
M

Mateusz19952026

Nowy użytkownik
Dołączył
04.2026
Odpowiedzi
1
Dzień dobry,

Zwracam się z prośbą o opinię w sprawie rażącej bezczynności organu (PCPR), która trwa mimo wcześniejszego prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Tło sprawy:
W kwietniu 2022 r. zapadł wyrok NSA (sygn. akt I OSK 1595/21), w którym Sąd miażdżąco ocenił postawę PCPR i SKO. NSA wypunktował organy za rażące naruszenie art. 7 i 77 KPA (brak zebrania materiału dowodowego) oraz art. 8 KPA (naruszenie zasady zaufania). Sąd wskazał na "porażającą bierność" organów, które zamiast pomóc osobie usamodzielnianej, szukały pretekstów formalnych, by odmówić wznowienia postępowania z urzędu.
Obecny problem:
1. Wyrok został wykonany jedynie w części finansowej – po 7 miesiącach od wyroku (listopad 2022) wypłacono mi zaległe środki.
2. Od tamtego momentu minęły blisko 4 lata, a organ do dzisiaj nie dopełnił ustawowego obowiązku sporządzenia oceny końcowej Indywidualnego Programu Usamodzielnienia (IPU).
3. Organ po wypłacie środków zaprzestał jakiegokolwiek kontaktu, twierdząc nieoficjalnie, że "sprawa jest zakończona", mimo że procedura usamodzielnienia wciąż nie została formalnie zamknięta wymaganym dokumentem.
Moje pytania:
Planuję złożyć ponaglenie, a następnie skargę na bezczynność do WSA w Krakowie, żądając 10 000 zł sumy pieniężnej (art. 149 par. 2 p.p.s.a.).
1. Czy w świetle wyroku NSA, który już raz stwierdził rażące naruszenia procedur (art. 77 KPA) przez ten organ, obecna 4-letnia bezczynność w wydaniu oceny IPU zostanie uznana za rażące naruszenie prawa?
2. Czy kwota 10 000 zł jest realna do uzyskania? Chcę argumentować, że organ jest "recydywistą" – mimo pouczenia przez NSA, nadal stosuje tę samą taktykę bierności i ignorowania obowiązków ustawowych.
3. Czy fakt, że przez wcześniejsze błędy organu (potwierdzone przez NSA) byłem pozbawiony środków do życia przez całe studia, a wypłacona po latach kwota straciła na wartości przez inflację, jest silnym argumentem dla WSA przy zasądzaniu sumy pieniężnej za obecną bezczynność?
Będę wdzięczny za merytoryczne opinie osób zajmujących się praktyką przed sądami administracyjnymi.
 
Powrót
Góra