szkolenie wojskowe+komisja wkl

Witam mam problem z wku ponieważ dostałem kategorie D i nie moge jej zmienic bo mi utrudniaja to przepisy albo wku sam nie wiem a komisjie lekarska mialem 5 lat temu prosze o pomoc

ale o co dokładnie chodzi ?- bo z pana postu nic nie wynika...

w jaki sposób przepisy czy KWU utrudniają panu zmianę kategorii...?

Jeśli uważasz że Twój stan zdrowia się poprawił spróbuj złożyć wniosek o ponowne skierowanie Cię na komisję lekarską. Dobrze by było poprzeć go aktualną dokumentacją medyczną.

no tak ale sprawa jest taka że komendant mi odmówił i odrzucil moje podanie, które napisałem ..... co mam zrobić dalej????

nie znam sie na obecnych przepisach które sie pojawiły czy ktos potrafi mi je wyjasnic???? bo w wku wyjasniaja tak zawile że normalny śmiertelnik tego nie rozumiem... co chwile mowią mi co innego a że to przepisy się zmieniły a to że kategori mojej nie moge zmienic a to ... i tak w kołko prosze o pomoc

W jakiej formie Komendant "odrzucił" Twoje podanie. Wydał jakąś decyzję na piśmie albo postanowienie?

Poprostu pani ktora to przyjmowala powiedziala mi że nie moge zmienic kateogri zdrowia i stana przed komisja bo nie pozwalaja na to przepisy a ja wiem co inne bo sie pytalem przewodniczacej komisji w łasku i powiedziala mi aby złozyc podanie dpo wku i komendant powinien mnie na komisje wyslac ale komendant mi odmówił tego odrzucił mi podanie bo powiedzial ze nie moze ze przepisy nie pozwalaja ps ustnie to powiedzial ale wszystkie podania sa w mojej kartotece w wku prosze o pomoc co mam zrobic teraz???

Domagać się odmowy w formie orzeczenia komendanta WKU. W razie braku jego wydania rozważyć skargę na bezczynność Komendanta WKU do Komendanta właściwego WSzW (zakładam, że wniosek o skierowanie CIę na komisję złożyłeś na piśmie i masz tego potwierdzenie).

witam wiecie ale weszły nowe przepisy wiec zacytuje je po kawałku wiec doradzie mi co mam zrobic prosze:
PROJEKT
19.11.2008 r.

USTAWA

z dnia 2008 r.

o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw1)


Art.*1.*W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*Siły Zbrojne mogą ponadto brać udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, działaniach antyterrorystycznych i ochrony mienia społecznego, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego, oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu, a także w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego.”;
2) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*W ramach powszechnego obowiązku obrony obywatele polscy są obowiązani do:
pełnienia służby wojskowej;
wykonywania obowiązków wynikających z nadanych przydziałów kryzysowych i przydziałów mobilizacyjnych;
świadczenia pracy w ramach pracowniczych przydziałów mobilizacyjnych;
pełnienia służby w obronie cywilnej;
odbywania przysposobienia obronnego;
uczestniczenia w samoobronie ludności;
odbywania ćwiczeń w jednostkach przewidzianych do militaryzacji i pełnienia służby w jednostkach zmilitaryzowanych;
wykonywania świadczeń na rzecz obrony
-**na zasadach i w zakresie określonych w ustawie.”;
3) w art. 14:
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3)**udziału oddziałów i pododdziałów wojskowych w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, ochrony mienia społecznego, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego, a także w oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu;”,
w ust. 3:
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3)**koordynacji rozwijania i użycia oddziałów i pododdziałów wojskowych przewidzianych do zwalczania klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, ochrony mienia społecznego, akcji poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego;”,
po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5c w brzmieniu:
„5a)**koordynacji czynności realizowanych w ramach gromadzenia zasobów osobowych Narodowych Sił Rezerwowych;
*5b)**udziału w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w województwie;
*5c)**koordynacji przedsięwzięć prowadzonych w ramach rekonwersji;”,
w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5-8 w brzmieniu:
„5)*naboru ochotników do czynnej służby wojskowej;
udziału w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w ramach terytorialnego zasięgu działania wojskowych komend uzupełnień;
promocji obronności i służby wojskowej;
rekrutacji do ochotniczych form służby wojskowej, w tym do zawodowej służby wojskowej i służby kandydackiej oraz służby wojskowej pełnionej na potrzeby lub w ramach Narodowych Sił Rezerwowych.”;
4) w art. 23 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*przeprowadzanie rejestracji i kwalifikacji wojskowej”;
5) w art. 26 ust. 1-1c otrzymują brzmienie:
1.*Określenie zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej należy do powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 1.
1a.*W ramach czynności, o których mowa w ust. 1, osoby stawiające się do kwalifikacji wojskowej, poddaje się obowiązkowym badaniom lekarskim, a także, stosownie do potrzeb i według decyzji przewodniczącego komisji lekarskiej, badaniom specjalistycznym, w tym psychologicznym, oraz obserwacji szpitalnej.
1b.*Osoba stawiająca się do kwalifikacji wojskowej jest obowiązana przedstawić komisji lekarskiej posiadaną dokumentację medyczną, w tym wyniki badań specjalistycznych, przeprowadzonych w okresie co najmniej dwunastu miesięcy przed dniem stawienia się do kwalifikacji wojskowej.
1c.*Osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej, w stosunku do których orzeczono stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, Nr 67, poz. 411, Nr 70, poz. 416 i Nr 180, poz. 1112), osób całkowicie niezdolnych do pracy oraz niezdolnych do samodzielnej egzystencji lub uznanych za całkowicie niezdolne do pracy na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.3)), jak również osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej zaliczonych do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności albo o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92), można nie poddawać badaniom lekarskim, o których mowa w ust. 1a, jeżeli przedstawią komisji wypis z treści orzeczenia stwierdzającego tę niezdolność lub niepełnosprawność, na podstawie którego można określić zdolność tych osób do czynnej służby wojskowej.”;
6) w art. 28:
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1.*Orzeczenie powiatowej komisji lekarskiej doręcza się osobie stawiającej się do kwalifikacji wojskowej i wojskowemu komendantowi uzupełnień na piśmie wraz z uzasadnieniem.
2.*Od orzeczenia powiatowej komisji lekarskiej przysługuje osobie stawiającej się do kwalifikacji wojskowej i wojskowemu komendantowi uzupełnień odwołanie do wojewódzkiej komisji lekarskiej w terminie czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie to może być zmienione przez wojewódzką komisję lekarską również z urzędu, jeżeli zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa.”,

ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4.*Ostateczne orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej A lub B może być zmienione przez powiatową komisję lekarską z urzędu albo na pisemny wniosek osoby stawiającej się do kwalifikacji wojskowej lub wojskowego komendanta uzupełnień, jeżeli stan zdrowia tej osoby uległ istotnej zmianie.”,
po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4d w brzmieniu:
„4a.*O wszczęciu z urzędu postępowania, o którym mowa w ust. 4, zawiadamia się wojskowego komendanta uzupełnień oraz osobę stawiającą się do kwalifikacji wojskowej.
4b.*Wniosek o zmianę kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej A lub B składa się za pośrednictwem wojskowego komendanta uzupełnień. Do wniosku osoba stawiająca się do kwalifikacji wojskowej dołącza zaświadczenie lekarskie stwierdzające zmiany w jej stanie zdrowia, jakie nastąpiły od dnia ostatniego orzeczenia ustalającego kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej.
4c.*Do powiatowej komisji lekarskiej nie kieruje się osób, wobec których wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E.
4d.*Wobec osób, dla których ustalono kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E, przewodniczący powiatowej komisji lekarskiej wszczyna z**urzędu postępowanie w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, jeżeli ostateczne orzeczenie o stopniu zdolności tych osób do czynnej służby wojskowej zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa. O wszczęciu tego postępowania powiadamia się wojskowego komendanta uzupełnień oraz osobę stawiającą się do kwalifikacji wojskowej.”;

w art. 29:
w ust. 1:
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*osób o nieuregulowanym stosunku do służby wojskowej w okresie, kiedy *nie urzęduje powiatowa komisja lekarska;”,
w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 i 5 w brzmieniu:
„4)*osób przeniesionych do rezerwy i niebędących żołnierzami rezerwy;
*5)*innych, niż wymienionych w pkt 1-4 osób, podlegających ze względu na wiek czynnej służbie wojskowej, które zgłosiły się ochotniczo do odbywania czynnej służby wojskowej.”,
w ust. 1a w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu:
„4)*ustaleniu związku chorób oraz śmierci ze służbą wojskową.”,
po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„1b.*Przepisy ust. 1 i 1a nie naruszają uprawnień wojskowych komisji lekarskich do orzekania w innych przypadkach określonych w odrębnych ustawach.”,
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3-5, kieruje, z urzędu lub na wniosek tych osób, do wojskowej komisji lekarskiej, wojskowy komendant uzupełnień, a osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 – dowódca jednostki wojskowej. Osoby, poddawane wymogowi ustalenia zdolności do pełnienia służby poza granicami państwa, kieruje, z urzędu lub na wniosek tych osób, do wojskowej komisji lekarskiej, wojskowy komendant uzupełnień lub dowódca jednostki wojskowej.”,
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a.*O skierowaniu osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3-5, do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy komendant uzupełnień, a w przypadku skierowania żołnierza czynnej służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej, informuje przewodniczącego tej komisji i przesyła w załączeniu posiadaną dokumentację medyczną dotyczącą stanu zdrowia osoby skierowanej.”,
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3e w brzmieniu:
„3a. W czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D albo E.
3b.*Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej doręcza się na piśmie wraz z**uzasadnieniem osobie skierowanej oraz wojskowemu komendantowi uzupełnień albo dowódcy jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej.
3c.*Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przysługuje osobie skierowanej oraz wojskowemu komendantowi uzupełnień albo dowódcy jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej, odwołanie do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia.
3d.*Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej informuje o niestawieniu się osoby skierowanej wojskowego komendanta uzupełnień albo dowódcę jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej.
3e. Ostateczne orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest wiążące dla wojskowych komendantów uzupełnień i dowódców jednostek wojskowych.”,
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5.*Skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3-5, może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.”;

w art. 30 ust. 2-4 otrzymują brzmienie:
„2.*Osobom wchodzącym w skład komisji lekarskich, o których mowa w ust. 1, orzekających o stopniu zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej, oraz pracownikom średniego personelu medycznego, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę związaną z określeniem zdolności tych osób do czynnej służby wojskowej, wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia zgodnie z ust. 1.
3.*Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania dodatkowego wynagrodzenia osób wchodzących w skład komisji lekarskich orzekających o stopniu zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej oraz pracowników średniego personelu medycznego wyznaczonych do powiatowych komisji lekarskich. Wysokość wynagrodzenia za każdy dzień pracy nie może przekraczać 10% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za kwartał poprzedzający wypłatę wynagrodzenia.
4.*Wojewodowie zlecają zakładom opieki zdrowotnej przeprowadzanie na potrzeby powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich badań specjalistycznych, w tym psychologicznych, oraz obserwacji szpitalnej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej.”;
9) w art. 30a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*kategoria A – zdolny do czynnej służby wojskowej, co oznacza zdolność do odbywania lub pełnienia określonego rodzaju czynnej służby wojskowej, o których mowa w art. 59, a także zdolność do odbywania zajęć wojskowych w czasie trwania studiów wyższych, służby w obronie cywilnej oraz służby zastępczej;”;
10) w dziale II tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:
„Rejestracja i kwalifikacja wojskowa”;
11) art. 31 otrzymuje brzmienie:
„Art.*31.*1.*Obywatele, którzy ukończyli osiemnaście lat życia, podlegają rejestracji.
2.*Rejestrację prowadzi wójt lub burmistrz (prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące osoby objętej rejestracją wojskową w dniu ukończenia przez nią osiemnastu lat życia. W pozostałych przypadkach właściwość miejscową ustala się według przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
3.*Rejestrację prowadzi się na potrzeby założenia ewidencji wojskowej oraz prowadzenia kwalifikacji wojskowej.
4.*Rejestrację prowadzi się w oparciu o dane osobowe określone w art. 44a ust. 2 pkt 1-6, 8-10 i 13-17 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.4)), o których mowa w art. 49 ust. 2b pkt 1, uzyskane ze zbioru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwanego dalej „PESEL”.
5.*Dane, o których mowa w ust. 4, ujmuje się w rejestrze osób objętych rejestracją oraz w wykazach osób podlegających wezwaniu do kwalifikacji wojskowej.
6.*Jeden egzemplarz rejestru osób objętych rejestracją przekazuje się właściwemu wojskowemu komendantowi uzupełnień na potrzeby założenia ewidencji wojskowej.
7.*Prowadzenie rejestracji nie wymaga zgłoszenia się, zgody lub powiadomienia osoby, o której mowa w ust. 1.”;
12) po art. 31 dodaje się art. 31a i 31b w brzmieniu:
„Art.*31a.*1.*W razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny rejestracją mogą zostać objęte również inne, niż wymienione w art. 31 ust. 1, osoby.
2.*Osoby podlegające rejestracji mogą zostać zobowiązane do zgłoszenia się do rejestracji w określonym terminie i miejscu.
3.*Obowiązki, o których mowa w ust. 1 i 2, może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, Rada Ministrów, w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, a także w przypadku dużej migracji ludności, wystąpienia zakłóceń w przekazywaniu na potrzeby rejestracji danych ze zbioru PESEL lub w razie potrzeby rozszerzenia zakresu osób objętych obowiązkiem zgłoszenia się do kwalifikacji wojskowej, wskazując jednocześnie grupy osób objęte rejestracją oraz obowiązkiem zgłoszenia się do rejestracji.
4.*Do prowadzenia rejestracji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, przepisy art. 31 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 2 i 5-9.
5.*Obowiązkowi zgłoszenia się do rejestracji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, nie podlegają osoby, w stosunku do których orzeczono stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników, osoby całkowicie niezdolne do pracy oraz niezdolne do samodzielnej egzystencji lub uznane za całkowicie niezdolnych do pracy na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jak również osoby zaliczone do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności albo o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jeżeli przedstawią wójtowi lub burmistrzowi (prezydentowi miasta) dokument stwierdzający tę niezdolność lub niepełnosprawność.
6.*Rejestrację w przypadku, o którym mowa w ust. 2, prowadzi wójt lub burmistrz (prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące osoby podlegającej rejestracji. W pozostałych przypadkach właściwość miejscową ustala się według przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
7.*Do rejestracji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, wzywa osobę podlegającą temu obowiązkowi wójt lub burmistrz (prezydent miasta).
8.*Osoby podlegające obowiązkowi zgłoszenia się do rejestracji, które nie zgłosiły się do tej rejestracji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, w określonym terminie i miejscu, są obowiązane to uczynić niezwłocznie po ustaniu przeszkody.
9.*W razie niezgłoszenia się bez uzasadnionej przyczyny do rejestracji w przypadku, o którym mowa w ust. 2, osoby podlegającej temu obowiązkowi, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) nakłada grzywnę w celu przymuszenia albo zarządza przymusowe doprowadzenie przez Policję do urzędu gminy, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.5)).
Art.*31b.*1.*Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb prowadzenia rejestracji i wzory dokumentów prowadzonych w ramach rejestracji, uwzględniając pisemny lub elektroniczny sposób ich prowadzenia oraz wskazując szczegółowy zakres danych ujmowanych w poszczególnych dokumentach. Rozporządzenie powinno zapewniać cel prowadzenia rejestracji, w tym wskazywać organy, którym mogą być udostępniane dokumenty związane z rejestracją.
2.*W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy również uwzględnić możliwość wprowadzenia obowiązku osobistego zgłoszenia się osób do rejestracji, w tym wskazywać tryb i sposób ich wzywania.”;
13) art. 32 otrzymuje brzmienie:
„Art.*32.*1.*Mężczyźni, którzy w danym roku kalendarzowym kończą dziewiętnaście lat życia, są obowiązani stawić się, w określonym terminie i miejscu, do kwalifikacji wojskowej.
2.*Do kwalifikacji wojskowej mogą się stawić również ochotnicy, w tym kobiety, niezależnie od posiadanych kwalifikacji i wykształcenia, jeżeli ukończyli co najmniej osiemnaście lat życia. Ochotnicy, którzy stawili się do kwalifikacji wojskowej, z dniem tego stawienia, podlegają obowiązkowi czynnej służby wojskowej na ogólnych zasadach.
3.*Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, trwa do końca roku kalendarzowego, w którym osoba objęta tym obowiązkiem kończy dwadzieścia cztery lata życia.
4.*Osoby podlegające stawieniu się do kwalifikacji wojskowej, które nie dopełniły tego obowiązku w określonym terminie i miejscu, są obowiązane to uczynić niezwłocznie po ustaniu przeszkody.
5.*Stawienie się do kwalifikacji wojskowej obejmuje stawienie się przed wójtem lub burmistrzem (prezydentem miasta), powiatową komisją lekarską oraz wojskowym komendantem uzupełnień.
6.*W ramach kwalifikacji wojskowej wykonuje się czynności związane z:
sprawdzeniem tożsamości osób podlegających stawieniu się do kwalifikacji wojskowej;
ustaleniem zdolności do czynnej służby wojskowej osób podlegających stawieniu się do kwalifikacji wojskowej;
wstępnym przeznaczeniem do poszczególnych form powszechnego obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, określonych w art. 4 ust. 2, osób podlegających stawieniu się do kwalifikacji wojskowej;
założeniem lub aktualizacją ewidencji wojskowej i przetwarzaniem danych gromadzonych w tej ewidencji;
wydaniem wojskowych dokumentów osobistych;
udzieleniem odroczeń czynnej służby wojskowej oraz służby w obronie cywilnej;
przyjęciem wniosków o przeznaczenie do służby zastępczej;
przyjęciem wniosków o orzeczenie konieczności sprawowania przez osoby podlegające stawieniu się do kwalifikacji wojskowej bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny;
przeniesieniem osób podlegających stawieniu się do kwalifikacji wojskowej do rezerwy i wydaniem na ich wniosek zaświadczeń o uregulowanym stosunku do służby wojskowej;
ustaleniem aktualnej dyspozycyjności do odbywania czynnej służby wojskowej przez osoby stawiające się do kwalifikacji wojskowej, w tym przez kobiety;
rekrutacją do ochotniczych form służby wojskowej.
7.*Czynności, o których mowa w ust. 6, wymienione w:
pkt 1 – należą do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta) albo upoważnionego pracownika urzędu gminy (miasta);
pkt 2 – należą do powiatowej komisji lekarskiej;
pkt 3-11 – należą do wojskowego komendanta uzupełnień albo jego upoważnionego przedstawiciela.

8.*Do stawienia się do kwalifikacji wojskowej w przypadku, o którym mowa w ust. 1, wzywa wójt lub burmistrz (prezydent miasta), zapewniając planowe stawiennictwo osób do kwalifikacji wojskowej stosując zasady określone w ust.*10.
9.*W czasie kwalifikacji wojskowej wójt lub burmistrz (prezydent miasta) prowadzi listę stawiennictwa osób, które stawiły się do kwalifikacji wojskowej, a także wypłaca świadczenia, na zasadach określonych w art. 52 ust. 2 i 3.
10.*W razie niestawienia się do kwalifikacji wojskowej bez uzasadnionej przyczyny, wójt lub burmistrz (prezydent miasta) z urzędu albo na wniosek przewodniczącego powiatowej komisji lekarskiej lub wojskowego komendanta uzupełnień nakłada na osobę podlegającą kwalifikacji wojskowej grzywnę w celu przymuszenia albo zarządza przymusowe doprowadzenie przez Policję do kwalifikacji wojskowej w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
11.*Przepisy ust. 5 i ust. 6 pkt 3-11 nie naruszają uprawnień wojskowego komendanta uzupełnień związanych z wykonywaniem czynności, określonych w tych przepisach, niezależnie od trwania kwalifikacji wojskowej oraz związanych z nią uprawnień osób podlegających kwalifikacji wojskowej oraz tych, którzy się do niej stawili.
12.*Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, wprowadzić w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, obowiązek stawienia się do kwalifikacji wojskowej osób, które w danym roku kalendarzowym kończą co najmniej osiemnaście lat życia, trwający do końca roku kalendarzowego, w którym osoby te kończą pięćdziesiąt lat życia, uwzględniając potrzeby Sił Zbrojnych, zagrożenie zewnętrznego i wewnętrznego bezpieczeństwa państwa oraz wskazując granice wieku osób, których ten obowiązek dotyczy.”;
14) w art. 32a:
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1.*Starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) na potrzeby przeprowadzenia kwalifikacji wojskowej:
zapewnia lokal dla wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), powiatowej komisji lekarskiej i wojskowego komendanta uzupełnień wraz z wyposażeniem oraz przedmioty niezbędne do pracy tych organów, a także pomieszczenia wraz z wyposażeniem, niezbędne przy wprowadzaniu danych do ewidencji wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej;
może zatrudnić, na podstawie umowy o pracę na czas określony lub umowę zlecenia, nie więcej niż cztery osoby do prac związanych z wprowadzaniem danych do ewidencji wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej i wydawaniem wojskowych dokumentów osobistych oraz osobę do prowadzenia zajęć z osobami zgłaszającymi się do kwalifikacji wojskowej w lokalu, w którym jest prowadzona kwalifikacja wojskowa;
zapewnia porządek w lokalu, w którym jest prowadzona kwalifikacja wojskowa oraz bezpieczeństwo pracy organów, o których mowa w pkt 1, a także odpowiada za zabezpieczenie pomieszczeń i dokumentacji po zakończeniu urzędowania tych organów;
przekazuje wójtom lub burmistrzom (prezydentom miast) dotacje celowe, otrzymane z budżetu państwa, na zadania określone w art. 32 ust. 5a.”,
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3.*Osobom, o których mowa w ust. 1 pkt 2, wykonującym prace związane z wprowadzaniem danych do ewidencji wojskowej i wydawaniem wojskowych dokumentów osobistych osobom zgłaszającym się do kwalifikacji wojskowej, wojskowy komendant uzupełnień wydaje pisemne upoważnienie do wykonywania tych prac na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926, z późn. zm.6)) Czynności te są wykonywane pod nadzorem wojskowego komendanta uzupełnień.”;
15) w art. 32b ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2.*Wojewoda, w miarę potrzeby, zapewnia szkolenie osób wchodzących w skład wojewódzkich i powiatowych komisji lekarskich, pracowników urzędów gmin (miast) prowadzących sprawy kwalifikacji wojskowej, a także osób, o których mowa w art. 32a ust. 1 pkt 2.
3.*Wojskowy komendant uzupełnień prowadzi szkolenie osób, o których mowa w art. 32a ust. 1 pkt 2.”;
16) w art. 33 ust. 1-3 otrzymują brzmienie:
„1.*Osoby podlegające kwalifikacji wojskowej stawiają się przed wójtem lub burmistrzem (prezydentem miasta), powiatową komisją lekarską oraz wojskowym komendantem uzupełnień, właściwymi ze względu na miejsce ich pobytu stałego. Osoby zameldowane na pobyt czasowy trwający ponad trzy miesiące stawiają się przed wójtem lub burmistrzem (prezydentem miasta), powiatową komisją lekarską oraz wojskowym komendantem uzupełnień, właściwymi ze względu na miejsce tego pobytu.
2.*Osoby, które w okresie od dnia ogłoszenia kwalifikacji wojskowej do dnia jej rozpoczęcia zmieniły miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące, zgłaszają się do wójta lub burmistrza (prezydenta miasta), właściwego ze względu na ich nowe miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące. Wójt lub burmistrz (prezydent miasta) wyznacza im miejsce i termin stawienia się do kwalifikacji wojskowej.

3. Osoby, które po rozpoczęciu kwalifikacji wojskowej na danym terenie zamierzają zmienić miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego do trzech miesięcy, stawiają się do kwalifikacji wojskowej przed opuszczeniem miejsca dotychczasowego pobytu. W pozostałych przypadkach właściwość miejscową ustala się według przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.”;
17) art. 34 i 35 otrzymują brzmienie:
„Art. 34. 1. Osoby, które podlegały obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej i z jakichkolwiek powodów nie stawiły się do niej, są obowiązane zgłosić się do wojskowego komendanta uzupełnień, właściwego ze względu na ich miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące, w celu uregulowania stosunku do powszechnego obowiązku obrony. Obowiązek ten trwa do czasu ukończenia pięćdziesięciu lat życia, a w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny, do czasu ukończenia sześćdziesięciu lat życia.
2. Osoby, które stanęły do kwalifikacji wojskowej lub przed wojskowym komendantem uzupełnień w przypadku, o którym mowa w ust. 1, uważa się za osoby posiadające uregulowany stosunek do powszechnego obowiązku obrony.
3. Osobom, o których mowa w ust. 2, wojskowy komendant uzupełnień na żądanie tych osób wydaje zaświadczenia o ich stosunku do powszechnego obowiązku obrony.
Art. 35. 1. Kwalifikację wojskową przeprowadzają wojewodowie przy współudziale szefów wojewódzkich sztabów wojskowych oraz starostów, a także wójtów lub burmistrzów (prezydentów miast).
2. Za przeprowadzenie kwalifikacji wojskowej na terenie powiatu (miasta na prawach powiatu) odpowiada starosta (prezydent miasta na prawach powiatu).
3. Kwalifikację wojskową przeprowadza się corocznie, z zastrzeżeniem, że jej przeprowadzenie w kilku okresach danego roku kalendarzowego może nastąpić wyłącznie w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny.
4. Minister właściwy do spraw wewnętrznych i Minister Obrony Narodowej określają corocznie, w drodze rozporządzenia, termin lub terminy ogłoszenia kwalifikacji wojskowej i czas jej lub ich trwania na terytorium państwa oraz roczniki i grupy osób podlegających obowiązkowi stawienia się do kwalifikacji wojskowej. Rozporządzenie powinno w szczególności uwzględniać osoby, które mają obowiązek zgłosić się przed wójtem lub burmistrzem (prezydentem miasta), powiatową komisją lekarską i wojskowym komendantem uzupełnień, a także przewidywać, że termin lub terminy ogłoszenia kwalifikacji wojskowej będą wyprzedzać, o co najmniej czternaście dni, dzień jej lub ich rozpoczęcia.”;
18) art. 37 otrzymuje brzmienie:
„Art. 37. 1. Zwierzchni nadzór nad przeprowadzaniem kwalifikacji wojskowej sprawuje minister właściwy do spraw wewnętrznych.
2. Bieżący nadzór nad przygotowaniem i przebiegiem kwalifikacji wojskowej sprawują wojewodowie.
3. Kontrolę prowadzenia kwalifikacji wojskowej przez wojewódzkie i powiatowe komisje lekarskie oraz wojskowych komendantów uzupełnień wykonuje Minister Obrony Narodowej i szefowie wojewódzkich sztabów wojskowych, a przez organy samorządowe Prezes Rady Ministrów i wojewodowie.”;
19) art. 39 – 40 otrzymują brzmienie:
„Art. 39. 1. Odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się osobie podlegającej obowiązkowi odbycia tej służby na jej udokumentowany wniosek ze względu na:
1) wybór na posła, w tym do Parlamentu Europejskiego, lub senatora – na czas pełnienia mandatu;
2) kandydowanie do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Senatu Rzeczypospolitej Polskiej lub Parlamentu Europejskiego – do dnia ogłoszenia wyników wyborów;
konieczność sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny wspólnie z nim zamieszkałym, który nie ukończył szesnastego roku życia lub został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy i do samodzielnej egzystencji albo który ukończył siedemdziesiąty piąty rok życia, jeżeli nie ma innego pełnoletniego członka rodziny bliższego lub równego stopniem pokrewieństwa obowiązanego do sprawowania tej opieki, albo ze względu na obowiązek sprawowania opieki wynikającej z prawomocnego orzeczenia sądu – na czas sprawowania tej opieki, z zastrzeżeniem ust. 4;
pobieranie nauki w szkole wyższej, jeżeli jest on studentem – na czas pobierania tej nauki;
pobieranie nauki w zakładzie kształcenia nauczycieli – na czas pobierania tej nauki;
pobieranie nauki w szkole ponadgimnazjalnej – na czas pobierania tej nauki;
kształcenie w celu zdobycia kwalifikacji przydatnych w wojsku na podstawie umowy zawartej z wojskowym komendantem uzupełnień, o której mowa w art. 132a ust. 3, albo skierowania określonego w art. 132b ust. 2 – na czas tego kształcenia.
2. Odroczenia ze względu na pobieranie nauki udziela się także osobom podlegającym obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej będącym alumnami wyższych seminariów duchownych, osobami zakonnymi (po profesji czasowej), nowicjuszami w zakonach albo słuchaczami szkół duchownych kościołów i związków wyznaniowych mających osobowość prawną – na czas pobierania tej nauki.
3. Odroczenia zasadniczej służby wojskowej można udzielić również ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne osoby podlegającej obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej, a w szczególności związane z zaistnieniem trudnej sytuacji osobistej lub rodzinnej, które nie upoważniają do udzielenia tej osobie odroczenia z tytułu sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny albo z powodu konieczności załatwienia spraw związanych z prowadzeniem przez nią przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego albo innej działalności gospodarczej.
4. Odroczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, udziela się każdorazowo na okres określony w decyzji, o której mowa w art. 39a ust. 1.
5. Odroczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 7 i w ust. 3, udziela się tylko jeden raz na okres od trzech do dwunastu miesięcy.
6. Skreślenie z listy studentów, słuchaczy lub uczniów albo wydalenie ze szkoły wyższej, zakładu kształcenia nauczycieli lub szkoły ponadgimnazjalnej, a także niewywiązywanie się osoby podlegającej obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej, z umowy, o której mowa w art. 132a ust. 3, lub z obowiązku określonego w skierowaniu wskazanym w art. 132b ust. 2, powoduje utratę udzielonego odroczenia zasadniczej służby wojskowej z tytułu pobierania nauki.
7. Osoba podlegająca obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej, której udzielono odroczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4-6, po zakończeniu roku szkolnego (studiów), nie później jednak niż w terminie czternastu dni od dnia rozpoczęcia kolejnego roku szkolnego (studiów), przedstawia wojskowemu komendantowi uzupełnień właściwemu ze względu na miejsce pobytu stałego (zamieszkania) lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące zaświadczenie o ukończeniu poprzedniego i rozpoczęciu nowego roku szkolnego (studiów).
8. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb udzielania odroczeń zasadniczej służby wojskowej, uwzględniając wymóg, że odroczenia udziela się osobie podlegającej obowiązkowi odbycia zasadniczej służby wojskowej na ich udokumentowany wniosek. Rozporządzenie powinno określać również dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku o udzielenie odroczenia.

zaczne jeszcze raz bo sie cos nei zgadza

PROJEKT
19.11.2008 r.

USTAWA

z dnia 2008 r.

o zmianie ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie niektórych innych ustaw1)


Art.*1.*W ustawie z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.2)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*Siły Zbrojne mogą ponadto brać udział w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, działaniach antyterrorystycznych i ochrony mienia społecznego, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego, oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu, a także w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego.”;
2) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*W ramach powszechnego obowiązku obrony obywatele polscy są obowiązani do:
pełnienia służby wojskowej;
wykonywania obowiązków wynikających z nadanych przydziałów kryzysowych i przydziałów mobilizacyjnych;
świadczenia pracy w ramach pracowniczych przydziałów mobilizacyjnych;
pełnienia służby w obronie cywilnej;
odbywania przysposobienia obronnego;
uczestniczenia w samoobronie ludności;
odbywania ćwiczeń w jednostkach przewidzianych do militaryzacji i pełnienia służby w jednostkach zmilitaryzowanych;
wykonywania świadczeń na rzecz obrony
-**na zasadach i w zakresie określonych w ustawie.”;
3) w art. 14:
w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3)**udziału oddziałów i pododdziałów wojskowych w zwalczaniu klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, ochrony mienia społecznego, akcjach poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego, a także w oczyszczaniu terenów z materiałów wybuchowych i niebezpiecznych pochodzenia wojskowego oraz ich unieszkodliwianiu;”,
w ust. 3:
pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3)**koordynacji rozwijania i użycia oddziałów i pododdziałów wojskowych przewidzianych do zwalczania klęsk żywiołowych i likwidacji ich skutków, ochrony mienia społecznego, akcji poszukiwawczych oraz ratowania i ochrony życia ludzkiego;”,
po pkt 5 dodaje się pkt 5a-5c w brzmieniu:
„5a)**koordynacji czynności realizowanych w ramach gromadzenia zasobów osobowych Narodowych Sił Rezerwowych;
*5b)**udziału w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w województwie;
*5c)**koordynacji przedsięwzięć prowadzonych w ramach rekonwersji;”,
w ust. 4 w pkt 4 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 5-8 w brzmieniu:
„5)*naboru ochotników do czynnej służby wojskowej;
udziału w realizacji zadań z zakresu zarządzania kryzysowego w ramach terytorialnego zasięgu działania wojskowych komend uzupełnień;
promocji obronności i służby wojskowej;
rekrutacji do ochotniczych form służby wojskowej, w tym do zawodowej służby wojskowej i służby kandydackiej oraz służby wojskowej pełnionej na potrzeby lub w ramach Narodowych Sił Rezerwowych.”;
4) w art. 23 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*przeprowadzanie rejestracji i kwalifikacji wojskowej”;

5) w art. 26 ust. 1-1c otrzymują brzmienie:
„1.*Określenie zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej należy do powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 1.
1a.*W ramach czynności, o których mowa w ust. 1, osoby stawiające się do kwalifikacji wojskowej, poddaje się obowiązkowym badaniom lekarskim, a także, stosownie do potrzeb i według decyzji przewodniczącego komisji lekarskiej, badaniom specjalistycznym, w tym psychologicznym, oraz obserwacji szpitalnej.
1b.*Osoba stawiająca się do kwalifikacji wojskowej jest obowiązana przedstawić komisji lekarskiej posiadaną dokumentację medyczną, w tym wyniki badań specjalistycznych, przeprowadzonych w okresie co najmniej dwunastu miesięcy przed dniem stawienia się do kwalifikacji wojskowej.
1c.*Osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej, w stosunku do których orzeczono stałą albo długotrwałą niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym na podstawie ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 2008 r. Nr 50, poz. 291, Nr 67, poz. 411, Nr 70, poz. 416 i Nr 180, poz. 1112), osób całkowicie niezdolnych do pracy oraz niezdolnych do samodzielnej egzystencji lub uznanych za całkowicie niezdolne do pracy na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353, z późn. zm.3)), jak również osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej zaliczonych do osób o znacznym stopniu niepełnosprawności albo o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92), można nie poddawać badaniom lekarskim, o których mowa w ust. 1a, jeżeli przedstawią komisji wypis z treści orzeczenia stwierdzającego tę niezdolność lub niepełnosprawność, na podstawie którego można określić zdolność tych osób do czynnej służby wojskowej.”;

) w art. 28:
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1.*Orzeczenie powiatowej komisji lekarskiej doręcza się osobie stawiającej się do kwalifikacji wojskowej i wojskowemu komendantowi uzupełnień na piśmie wraz z uzasadnieniem.
2.*Od orzeczenia powiatowej komisji lekarskiej przysługuje osobie stawiającej się do kwalifikacji wojskowej i wojskowemu komendantowi uzupełnień odwołanie do wojewódzkiej komisji lekarskiej w terminie czternastu dni od dnia doręczenia orzeczenia. Orzeczenie to może być zmienione przez wojewódzką komisję lekarską również z urzędu, jeżeli zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa.”,
ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4.*Ostateczne orzeczenie o zdolności do czynnej służby wojskowej ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej A lub B może być zmienione przez powiatową komisję lekarską z urzędu albo na pisemny wniosek osoby stawiającej się do kwalifikacji wojskowej lub wojskowego komendanta uzupełnień, jeżeli stan zdrowia tej osoby uległ istotnej zmianie.”,
po ust. 4 dodaje się ust. 4a-4d w brzmieniu:
„4a.*O wszczęciu z urzędu postępowania, o którym mowa w ust. 4, zawiadamia się wojskowego komendanta uzupełnień oraz osobę stawiającą się do kwalifikacji wojskowej.
4b.*Wniosek o zmianę kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej A lub B składa się za pośrednictwem wojskowego komendanta uzupełnień. Do wniosku osoba stawiająca się do kwalifikacji wojskowej dołącza zaświadczenie lekarskie stwierdzające zmiany w jej stanie zdrowia, jakie nastąpiły od dnia ostatniego orzeczenia ustalającego kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej.
4c.*Do powiatowej komisji lekarskiej nie kieruje się osób, wobec których wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E.
4d.*Wobec osób, dla których ustalono kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D lub E, przewodniczący powiatowej komisji lekarskiej wszczyna z**urzędu postępowanie w sprawie zmiany kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, jeżeli ostateczne orzeczenie o stopniu zdolności tych osób do czynnej służby wojskowej zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa. O wszczęciu tego postępowania powiadamia się wojskowego komendanta uzupełnień oraz osobę stawiającą się do kwalifikacji wojskowej.”;

7) w art. 29:
w ust. 1:
pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*osób o nieuregulowanym stosunku do służby wojskowej w okresie, kiedy *nie urzęduje powiatowa komisja lekarska;”,
w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 i 5 w brzmieniu:
„4)*osób przeniesionych do rezerwy i niebędących żołnierzami rezerwy;
*5)*innych, niż wymienionych w pkt 1-4 osób, podlegających ze względu na wiek czynnej służbie wojskowej, które zgłosiły się ochotniczo do odbywania czynnej służby wojskowej.”,
w ust. 1a w pkt 3 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje pkt 4 w brzmieniu:
„4)*ustaleniu związku chorób oraz śmierci ze służbą wojskową.”,
po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„1b.*Przepisy ust. 1 i 1a nie naruszają uprawnień wojskowych komisji lekarskich do orzekania w innych przypadkach określonych w odrębnych ustawach.”,
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2.*Osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 3-5, kieruje, z urzędu lub na wniosek tych osób, do wojskowej komisji lekarskiej, wojskowy komendant uzupełnień, a osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 – dowódca jednostki wojskowej. Osoby, poddawane wymogowi ustalenia zdolności do pełnienia służby poza granicami państwa, kieruje, z urzędu lub na wniosek tych osób, do wojskowej komisji lekarskiej, wojskowy komendant uzupełnień lub dowódca jednostki wojskowej.”,
po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a.*O skierowaniu osoby, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3-5, do wojskowej komisji lekarskiej wojskowy komendant uzupełnień, a w przypadku skierowania żołnierza czynnej służby wojskowej dowódca jednostki wojskowej, informuje przewodniczącego tej komisji i przesyła w załączeniu posiadaną dokumentację medyczną dotyczącą stanu zdrowia osoby skierowanej.”,
po ust. 3 dodaje się ust. 3a-3e w brzmieniu:
„3a. W czasie pokoju nie kieruje się do wojskowej komisji lekarskiej osoby, wobec której wydano ostateczne orzeczenie ustalające kategorię zdolności do czynnej służby wojskowej D albo E.
3b.*Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej doręcza się na piśmie wraz z**uzasadnieniem osobie skierowanej oraz wojskowemu komendantowi uzupełnień albo dowódcy jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej.
3c.*Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej przysługuje osobie skierowanej oraz wojskowemu komendantowi uzupełnień albo dowódcy jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej, odwołanie do wojskowej komisji lekarskiej wyższego stopnia.
3d.*Przewodniczący wojskowej komisji lekarskiej informuje o niestawieniu się osoby skierowanej wojskowego komendanta uzupełnień albo dowódcę jednostki wojskowej, w zależności, kto kierował tę osobę do wojskowej komisji lekarskiej.
3e. Ostateczne orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej jest wiążące dla wojskowych komendantów uzupełnień i dowódców jednostek wojskowych.”,
ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5.*Skierowanie do wojskowej komisji lekarskiej na wniosek osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 3-5, może nastąpić wyłącznie w przypadku istnienia uzupełnieniowych potrzeb Sił Zbrojnych.”;
8) w art. 30 ust. 2-4 otrzymują brzmienie:
„2.*Osobom wchodzącym w skład komisji lekarskich, o których mowa w ust. 1, orzekających o stopniu zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej, oraz pracownikom średniego personelu medycznego, o których mowa w ust. 1, przysługuje dodatkowe wynagrodzenie za pracę związaną z określeniem zdolności tych osób do czynnej służby wojskowej, wykonywaną poza godzinami pracy zawodowej, z zachowaniem prawa do wynagrodzenia zgodnie z ust. 1.
3.*Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób ustalania dodatkowego wynagrodzenia osób wchodzących w skład komisji lekarskich orzekających o stopniu zdolności do czynnej służby wojskowej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej oraz pracowników średniego personelu medycznego wyznaczonych do powiatowych komisji lekarskich. Wysokość wynagrodzenia za każdy dzień pracy nie może przekraczać 10% przeciętnego wynagrodzenia ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" na podstawie art. 20 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych za kwartał poprzedzający wypłatę wynagrodzenia.

4.*Wojewodowie zlecają zakładom opieki zdrowotnej przeprowadzanie na potrzeby powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich badań specjalistycznych, w tym psychologicznych, oraz obserwacji szpitalnej osób stawiających się do kwalifikacji wojskowej.”;
9) w art. 30a w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1)*kategoria A – zdolny do czynnej służby wojskowej, co oznacza zdolność do odbywania lub pełnienia określonego rodzaju czynnej służby wojskowej, o których mowa w art. 59, a także zdolność do odbywania zajęć wojskowych w czasie trwania studiów wyższych, służby w obronie cywilnej oraz służby zastępczej;”;
10) w dziale II tytuł rozdziału 2 otrzymuje brzmienie:
„Rejestracja i kwalifikacja wojskowa”;
11) art. 31 otrzymuje brzmienie:
„Art.*31.*1.*Obywatele, którzy ukończyli osiemnaście lat życia, podlegają rejestracji.
2.*Rejestrację prowadzi wójt lub burmistrz (prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce pobytu stałego lub pobytu czasowego trwającego ponad trzy miesiące osoby objętej rejestracją wojskową w dniu ukończenia przez nią osiemnastu lat życia. W pozostałych przypadkach właściwość miejscową ustala się według przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
3.*Rejestrację prowadzi się na potrzeby założenia ewidencji wojskowej oraz prowadzenia kwalifikacji wojskowej.
4.*Rejestrację prowadzi się w oparciu o dane osobowe określone w art. 44a ust. 2 pkt 1-6, 8-10 i 13-17 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 z późn. zm.4)), o których mowa w art. 49 ust. 2b pkt 1, uzyskane ze zbioru Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności, zwanego dalej „PESEL”.