D
detaliczny
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 09.2017
- Odpowiedzi
- 1
Witajcie, mam problem z rozwiązaniem kazusu, plącze się po artykułach i do końca nie jestem pewien w czym jest problem - czy chodzi o przeliczenie kary pieniężnej i nie wiem czy została naliczona dwukrotnie w Belgii, a później w Polsce czy tylko w polskie po ponownym orzeczeniu i czy nie chodzi tutaj o wyrok na niekorzyść skazanego co do wyroku belgijskiego ? nie został tutaj chyba uwzględniony pobyt w więzieniu przez oskarżonego za granicą ?
Jak ktoś to rozumie to będę wdzięczny za pomoc, a poniżej kazus
Prawomocnym wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji w Brugii (Belgia) z 4 grudnia 2000 r. obywatel polski Zygmunt B. został skazany na karę sześciu lat pozbawienia wolności, grzywnę w wysokości 200.000 franków belgijskich oraz świadczenie w wysokości 2.000 franków belgijskich, płatne na rzecz Funduszu Pomocy Ofiarom Umyślnej Przemocy. Wnioskiem z 12 listopada 2002 r. Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Sądu Okręgowego w W. o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia, w trybie Konwencji o przekazywaniu osób skazanych sporządzonej w Strasburgu w dniu 21 marca 1983 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 51, poz. 279), do dalszego wykonania w Polsce kary pozbawienia wolności orzeczonej przez sąd belgijski wobec Zygmunta B. Do wniosku tego dołączono m.in. oświadczenie skazanego o wyrażeniu zgody na odbycie w Polsce kary pozbawienia wolności. Postanowieniem z 14 stycznia 2003 r. Sąd Okręgowy w W. stwierdził prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Polsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec Zygmunta B. wyrokiem sądu w Brugii z 4 grudnia 2000 r. W dniu 12 maja 2003 r. skazany znalazł się w Polsce i stosownie do art. 114 § 4 k.k. i art. 611c k.p.k. Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 17 czerwca 2003 r. określił kwalifikację prawną czynu przypisanego Zygmuntowi B. według prawa polskiego, przyjmując, że jest to przestępstwo określone w art. 42 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 r. Sąd określił karę podlegającą wykonaniu w Polsce, przyjmując, że są to: kara sześciu lat pozbawienia wolności, grzywna w wysokości 90 stawek dziennych po 216 zł każda oraz nawiązka na rzecz Stowarzyszenia „Monar" w kwocie 200 zł, uwzględniając tu stosowny kurs franka belgijskiego. Postanowienie to uprawomocniło się na skutek niezaskarżenia go przez żadną ze stron.
Pytanie: Czy decyzja Sądu Okręgowego w W. była prawidłowa?
Jak ktoś to rozumie to będę wdzięczny za pomoc, a poniżej kazus
Prawomocnym wyrokiem Sądu Pierwszej Instancji w Brugii (Belgia) z 4 grudnia 2000 r. obywatel polski Zygmunt B. został skazany na karę sześciu lat pozbawienia wolności, grzywnę w wysokości 200.000 franków belgijskich oraz świadczenie w wysokości 2.000 franków belgijskich, płatne na rzecz Funduszu Pomocy Ofiarom Umyślnej Przemocy. Wnioskiem z 12 listopada 2002 r. Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Sądu Okręgowego w W. o wydanie postanowienia w przedmiocie dopuszczalności przejęcia, w trybie Konwencji o przekazywaniu osób skazanych sporządzonej w Strasburgu w dniu 21 marca 1983 r. (Dz.U. z 1995 r. Nr 51, poz. 279), do dalszego wykonania w Polsce kary pozbawienia wolności orzeczonej przez sąd belgijski wobec Zygmunta B. Do wniosku tego dołączono m.in. oświadczenie skazanego o wyrażeniu zgody na odbycie w Polsce kary pozbawienia wolności. Postanowieniem z 14 stycznia 2003 r. Sąd Okręgowy w W. stwierdził prawną dopuszczalność przekazania do wykonania w Polsce kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec Zygmunta B. wyrokiem sądu w Brugii z 4 grudnia 2000 r. W dniu 12 maja 2003 r. skazany znalazł się w Polsce i stosownie do art. 114 § 4 k.k. i art. 611c k.p.k. Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z 17 czerwca 2003 r. określił kwalifikację prawną czynu przypisanego Zygmuntowi B. według prawa polskiego, przyjmując, że jest to przestępstwo określone w art. 42 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z 1997 r. Sąd określił karę podlegającą wykonaniu w Polsce, przyjmując, że są to: kara sześciu lat pozbawienia wolności, grzywna w wysokości 90 stawek dziennych po 216 zł każda oraz nawiązka na rzecz Stowarzyszenia „Monar" w kwocie 200 zł, uwzględniając tu stosowny kurs franka belgijskiego. Postanowienie to uprawomocniło się na skutek niezaskarżenia go przez żadną ze stron.
Pytanie: Czy decyzja Sądu Okręgowego w W. była prawidłowa?
Ostatnia edycja: