umorzenie sprawy o uchylanie się od płacenia almientów

na podstawie art. 17& 1 pkt 2 kpk
w sprawie uchylania się (..)tj. o czyn z art. 209& 1 kk, postanowił umorzyć dochodzenie wobec braku znamion czynu zabronionego.
Uzasadnienie: Postanowienie o umorzeniu dochodzenia nie wymaga uzasadnienia (art. 325e& 1 kpk).

Po pół roku wniosłam nową sprawę ale myślę że znowu zostanie umorzona na tej samej podstawie.
Cyz ktos moze mi poradzic co dalej,czy ktoś miał podobne doświadczenia?

Jaka była podstawa faktyczna umorzenia dochodzenia?

Art. 17. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:
1) czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,
2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa,
3) społeczna szkodliwość czynu jest znikoma,
4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze,
5) oskarżony zmarł,
6) nastąpiło przedawnienie karalności,
7) postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się,
8) sprawca nie podlega orzecznictwu polskich sądów karnych,
9) brak skargi uprawnionego oskarżyciela,
10) brak wymaganego zezwolenia na ściganie lub wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, chyba że ustawa stanowi inaczej,
11) zachodzi inna okoliczność wyłączająca ściganie.
§ 2. Do chwili otrzymania wniosku lub zezwolenia władzy, od których ustawa uzależnia ściganie, organy procesowe dokonują tylko czynności nie cierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających do wyjaśnienia, czy wniosek będzie złożony lub zezwolenie będzie wydane.
§ 3. Niemożność przypisania winy sprawcy czynu nie wyłącza postępowania dotyczącego zastosowania środków zabezpieczających

Jak prokuratura mogła umorzyć sprawę uzasadniając,iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego lub sprawca nie popełnia przestepstwa,jeżeli niepłacenie alimentów to przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego na mocy art. 209 par. 1 kodeksu karnego.
Ja tu czegoś nie rozumiem

Przestępstwem nie jest każde niepłacenie alimentów, a tylko takie które następuje w warunkach wskazanych w art. 209 k.k. Musi więc zachodzić w szczególności uporczywe uchylanie się od alimentacji. Musi też np. dojść do narażenia uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Widocznie prokuratura uznała, że któraś z okoliczności wskazanych w art. 209 k.k. nie zachodzi. Nie znając sprawy trudno z tym poglądem dyskutować.

Wystarczy że zobowiązany jest zarejestrowany jako bezrobotny i pilnuje terminów, a nie ma dla niego ofert pracy. Wówczas jest osobą "poszukującą" pracy i nie popełnia przestępstwa niealimentacji (brak znamion czynu zabronionego). Ja miałam uzasadnienie.

Ja nie maiałam uzasadnienia i myślę,że prkuratura nawet nie przesłuchała zobowiązanego.
Zobowiazany ma dwie firmy,ktore są zarejestrewoane w KRS,uchyla się od płacenia od 2 lat,ciągle zmienia miejsce zamieszkania a komornikowi tłumaczy że nie uzyskuje żadnego wynagrodzenia,wszystkie nieruchomości przepisane ma prawdobodobnie na matkę,myślę też że komornik niezbyt rzetelnia zajmuje sie tą sprawą,dlatego też wniosłam sprawę do prokuratury.
Od momentu umorzenia pierwszej sprawy zobowiązany w ogóle się nie przejał i dalej nie płaci a to było rok temu,teraz wniosłam sprawę ponownie i pierwsze co,to prokuratura przesłuchała moją siostrę,ponieważ ja przebywam za granicą, a na moje pytanie dlaczego moja siostrę a nie zobowiazanego,policjant odpowiedział że muszą najpierw określić mój stan finansowy bo jeśli dziecko ma zapewnione podstawowe potrzeby to on juz nie musi łożyć.Powienien ale nie musi i oni go nie zmuszą,to jest wszystko śmiechu warte:lol:

Musisz odróżnić odpowiedzialność karną od cywilnej. Ich granice nie są tożsame. Nie każda niealimentacja jest przestępstwem.

Na postanowienie o umorzeniu możesz złożyć zażalenie (musisz dochować terminu).

Tak jak wyżej napisano - jednym ze znamion przestepstwa z art. 209 par. 1 kk jest skutek w postaci narażenia uprawnionego na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Skoro zatem pracujesz i osiągasz w miarę wysokie zarobki - nie zachodzą przesłanki do pociagniecia zobowiązanego do łożenia do odpwiedzialności karnej.

No tak tylko prokuratura nie przesłuchała mnie ani razu,nie wzieła pod uwagę tego że wyjechałam z kraju nie dla przyjemnosci tylko zeby zapewnić dziecku podtawowe warunki życiowe,rozstając się z dzieckiem na 3 lata.
Właściwie nie wiadomo czym prokuratura się kierowała,biorąc pod uwagę że ojciec dziecka jest zdrowym młodym człowiek po studiach,czyli zdolnym do wypwełaniania swoich obowiazkow alimentacyjnych względem dziecka.
Poza tym obowiązek alimentacyjny zgodnie z treścią art. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego to obowiązek dostarczania środków utrzymania (do których należą min. ubrania, pożywienie, mieszkanie, opał, leki), a w miarę potrzeby także środków wychowania (do których należy min. dbałość o rozwój fizyczny i umysłowy oraz stworzenie możliwości zdobycia wykształcenia i zapewnienie dostępu do dóbr kultury).