Witajcie.
Ma prawo przechowywać i przetwarzać.
Cytuję decyzję GIODO:
Jednocześnie wskazać należy, iż fakt uwzględnienia
sprzeciwu, nie oznacza i nie zobowiązuje administratora do usunięcia ze zbioru wszystkich danych osoby, która
ten sprzeciw złożyła. Administrator może bowiem pozostawić w zbiorze podstawowe dane dotyczące tej osoby.
Artykuł 32 ust. 3 zd. 2 ustawy, przewiduje bowiem uprawnie administratora danych do pozostawienia w zbiorze
imienia lub imion i nazwiska osoby oraz numeru PESEL lub adresu, ale tylko wyłącznie w celu uniknięcia
ponownego wykorzystania danych tej osoby w celach objętych sprzeciwem. Uprawnienie Banku do
przetwarzania danych osobowych jego klientów, wynika ponadto również z innych przepisów prawa,
a statuujących o obowiązku tych podmiotów do przechowywania dokumentacji dotyczącej świadczonych przez
nie usług, w celach archiwalnych czy o uprawnieniu do ich przetwarzania dla celów stosowania metod
statystycznych. Obowiązek przechowywania dokumentacji w celach archiwalnych wynika z art. 74 ustawy
z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76 poz. 694 z późn. zm.), zgodnie z którym,
dowody księgowe i inne dokumenty (a więc również te zawierające dane osobowe byłych klientów Banku)
przechowuje się przez okres 5 lat, licząc od początku roku następującego po roku obrotowym, którego dane
zbiory dotyczą. Artykuł 105 a ust. 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe (tekst jedn: Dz. U. 2002
r. Nr 72 poz. 665) stanowi natomiast, iż banki oraz instytucje, o których mowa w art. 105 ust. 4 ustawy Prawo
Bankowe, mogą przetwarzać informacje stanowiące tajemnicę bankową dotyczące osób fizycznych po
wygaśnięciu zobowiązania wynikającego z umowy zawartej z bankiem lub inną instytucją ustawowo
upoważnioną do udzielania kredytów, bez zgody osoby, której informacje dotyczą, dla celów stosowania metod
statystycznych, o których mowa w art. 128 ust. 3 ustawy, tj. dla obliczania wymogów kapitałowych. W myśl art.
105 a ust. 5 ustawy Prawo Bankowe, przetwarzanie informacji w ww. celu może być wykonywane przez okres
nie dłuższy niż okres 12 lat od dnia wygaśnięcia zobowiązania. Jak wynika zatem z powyższego,
przechowywanie danych osobowych Skarżącego przez Bank mimo rozwiązania przez niego umowy
prowadzenia rachunku bankowego, może odbywać się zatem w celu realizacji obowiązków, uprawnień
wynikających z ww. aktów prawnych, a w oparciu o przesłankę przetwarzania danych osobowych z art. 23
ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. W myśl tego przepisu, przetwarzanie danych jest zgodne
z prawem wówczas, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku
wynikającego z przepisu prawa.
