Wyrok NSA - II OSK 360/12 - wstyd i hańba

2. Należy zauważyć, iż członek spółdzielni mieszkaniowej, który legitymuje się spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu mieszkalnego, stanowiącym ograniczone prawo rzeczowe, nie może korzystać z ochrony swych praw w mniejszym stopniu, niż zagwarantowane mają osoby trzecie w art. 5 prawa budowlanego. Z tych względów na podkreślenie zasługuje stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził, że odsyłanie osób trzecich, których uzasadniony interes chroniony art. 5 prawa budowlanego został naruszony w następstwie samowolnych robót budowlanych, na drogę postępowania cywilnego, jest działaniem naruszającym ustawę - Prawo budowlane. osoba dotknięta skutkami samowoli budowlanej ma prawo oczekiwać, że negatywne dla niej następstwa popełnionej samowoli, zostaną usunięte w ramach nakazów organów nadzoru budowlanego skierowanych do sprawcy samowoli. Oczywiście nie pozbawia to takiej osoby prawa dochodzenia ewentualnych roszczeń na drodze postępowania cywilnego.
(wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2003 r. SA/Bk 1157/02, niepubl.)

Kliknij, aby rozszerzyć...

Jednakże należy mieć na uwadze, że organy administracji, co do zasady nie zostały powołane do rozstrzygania sporów o charakterze cywilnym, czyli sporów rodzących się m.in. pomiędzy spółdzielnią mieszkaniową a jej członkiem albo pomiędzy użytkownikami sąsiadujących ze sobą lokali. Taki natomiast ma charakter sprawa, z którą skarżący zwrócił się do organu nadzoru budowlanego. Z pisma skarżącego z 28 listopada 2005 r., będącego w istocie przyczyną sprawy, wynika bowiem, że skarżący w istocie popadł w spór ze Spółdzielnią Mieszkaniową [...] w L., co do sposobu wykonania remontu podłogi w lokalu powyżej jego mieszkania oraz z osobą, która ten lokal użytkuje, przy czym w tym drugim przypadku spór dotyczył tego, że mieszkanie powyżej mieszkania skarżącego było użytkowane w sposób zakłócający korzystanie z praw przysługujących skarżącemu.

(takie były objawy ale przyczyną było zmniejszenie izolacji akust. poniżej poziomu wymaganego przez prawo budowlane - przyp. f12)

W tych okolicznościach trafnie przyjęto, że sprawa nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Tym samym Sąd pierwszej instancji, oddalając skargę na decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego, nie naruszył art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego oraz art. 66 Prawa budowlanego.
Przyjęcie, że sprawa nie należała do kompetencji organów nadzoru budowlanego powoduje, że nietrafne są pozostałe zarzuty skargi kasacyjnej. Należy zauważyć, że skoro przyjęto, iż sprawa nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego to konsekwentnie organy administracji ani nie stosowały, ani nie dokonywały wykładni art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz.U. nr 74, poz. 836 ze zm.).
Z tego samego powodu nietrafne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. W związku z tym zarzutem, dotyczącym w istocie wykorzystania sporządzonej ekspertyzy, zauważyć należy, że skoro organy administracji uznały, jak ostatecznie przyjęto, że nie posiadały kompetencji do załatwienia sprawy, to nie powinny były też wydawać w tej samej sprawie postanowienia na podstawie art. 81c ust. 1 Prawa budowlanego. Okoliczność ta nie ma znaczenia w rozpoznawanej sprawie. Może ona mieć natomiast znaczenie w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z [...] czerwca 2010 r., która, jak wynika z akt sprawy, została przez skarżącego wszczęta.
Z tych wszystkich względów NSA uznał, że skarga kasacyjna pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu, na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił ją

Kliknij, aby rozszerzyć...