Opłata Komornika zależy od sposobu egzekucji i jest uregulowana w ustawie o kom. sądowych i egzekucji:
Art. 49.
1. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika
opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia,
jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania
świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku
bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego
jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego,
stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę
stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak
nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego.
1a. W sprawach wymienionych w ust. 1 komornik ściąga opłatę od dłużnika proporcjonalnie
do wysokości wyegzekwowanego świadczenia.
2. W sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania
egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 Kodeksu
postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową
w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania,
jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego
wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w razie umorzenia postępowania
egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi
zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika
opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.
W zakresie sposobów zaspokajania należności:
Art. 28.
1. W okresie, w którym osoba uprawniona otrzymuje świadczenia z funduszu alimentacyjnego,
z kwoty uzyskanej z egzekucji od dłużnika alimentacyjnego organ
prowadzący postępowanie egzekucyjne zaspokaja w następującej kolejności:
1) należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych
osobie uprawnionej na podstawie ustawy – do ich całkowitego zaspokojenia,
2) należności powstałe z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie
uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu
wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej – do ich
całkowitego zaspokojenia,
3) należności wierzyciela alimentacyjnego – do ich całkowitego zaspokojenia,
4) należności likwidatora funduszu alimentacyjnego powstałe z tytułu świadczeń
alimentacyjnych wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca
1974 r. o funduszu alimentacyjnym – do ich całkowitego zaspokojenia
– po należnościach określonych odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 1 ustawy z
art. 1025 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.11)), a przed należnościami
określonymi odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 2–6 ustawy z dnia 17 czerwca
1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub w art. 1025 § 1 pkt
2–10 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego.
2. W przypadku gdy w okresie wypłaty świadczenia z funduszu alimentacyjnego
należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie
uprawnionej nie zostaną zaspokojone, po zaprzestaniu wypłaty świadczenia organ
prowadzący postępowanie egzekucyjne zaspokaja w następującej kolejności:
1) należności wierzyciela alimentacyjnego – do wysokości zasądzonych miesięcznie
świadczeń,
2) należności z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego wypłaconych
osobie uprawnionej na podstawie ustawy – do ich całkowitego zaspokojenia,
3) należności powstałe z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie
uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu
wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej – do ich
całkowitego zaspokojenia,
4) należności wierzyciela alimentacyjnego – do ich całkowitego zaspokojenia,
5) należności likwidatora funduszu alimentacyjnego powstałe z tytułu świadczeń
alimentacyjnych wypłaconych na podstawie ustawy z dnia 18 lipca
1974 r. o funduszu alimentacyjnym – do ich całkowitego zaspokojenia
– po należnościach określonych odpowiednio w art. 115 § 1 pkt 1 ustawy z
dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji lub w
art. 1025 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego, a przed należnościami określonymi odpowiednio w art. 115 § 1 pkt
2–6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
lub w art. 1025 § 1 pkt 2–10 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks
postępowania cywilnego.
3. W przypadku śmierci dłużnika alimentacyjnego należności, o których mowa w
ust. 1 pkt 1, 2 i 4, wygasają.
