Zabójstwo jako czyn o znikomej szkodliwości społecznej

Czy zdarzyło się w historii prawa polskiego lub zagranicznego, aby ze względu na jakieś szczególne okoliczności lub osobliwe rozwiązania prawodawcy zabójstwo zostało uznane za coś, co obecnie w Polsce nazwano by czynem o znikomej szkodliwości społecznej? Przychodzi mi na myśl zabicie niewolnika albo jeńca w dawnych czasach (ale czy to w ogóle traktowano jak zabójstwo?), albo może zabicie przeciwnika w pojedynku? Zabicie w czasach starożytnych kogoś z rodziny przez mężczyznę stojącego na czele rodu? Zabójstwa honorowe? Tylko znowu, czy ostatnie dwa zawsze traktowano jako zabójstwo?

Zabójstwo niewolnika nie było zabójstwem. Niewolnik należał do Pana, był jego własnością na tej samej zasadzie co dom. A odnośnie zabicia w pojedynku- jeszcze kodeks karny II RP z 1934 r. przewidywał taki czyn. Kara była oczywiście niższa niż za zwykłe zabójstwo, a w stosunku do sekundantów sąd mógł odstąpić od jej wymierzania. Natomiast zabójstwo honorowe wynika z prawa plemiennego i istniało (istnieje do dziś) w państwach bardzo słabo zorganizowanych, w których nie uformowały się instytucje zwalczające przestępczość (policja, prokuratura, sądy, więziennictwo). Niska szkodliwość może wynikać jedynie z indywidualnych okoliczności danego przestępstwa. Nigdy jednak określone przestępstwo (samo w sobie) nie może mieć zawsze niską szkodliwość, bo wówczas jego istnienie byłoby nonsensem.

W naszym systemie są jeszcze np. wypadki mniejszej wagi.