Zaległe alimenty

Dzień dobry.
Bardzo proszę o radę, czy w zaistniałej sytuacji mamy jakąkolwiek możliwość działania.
Mój partner, ojciec mojego 12-letniego dziecka, ma z pierwszego małżeństwa dwójkę dorosłych już dzieci. Na mocy wyroku rozwodowego starszy syn wychowywywał się przy ojcu, młodszy przy matce. Każde z rodziców teoretycznie łożyło na utrzymanie jednego dziecka, nie było zasądzonych żadnych alimentów. Ponieważ w tamtych czasach wiodło nam się jako tako, młodszy syn, który spędzał z nami weekendy, ferie i wakacje, był także zaopatrywany w ubrania, przybory szkolne, miał opłacane korepetycje itp. Gdy tylko starszy syn ukończył naukę, matka dzieci złożyła w sądzie pozew o alimenty. Zbiegło się to w czasie z chorobą męża, przez którą stracił pracę i przebywał kilka lat na rencie. Jednak sąd uznał, że ma możliwości zarobkowe i przyznał alimenty w wysokości 400 zł. Ponieważ ja pracowałam nadal, płaciłam te alimenty, aczkolwiek nie zawsze w pełnej wysokości. Od samego początku alimenty były płacone komornikowi, ponieważ w sensie dosłownym nie zdążyliśmy jeszcze kiwnąć palcem, jak wyrok sądu z klauzulą natychmiastowej wykonalności był już u komornika (jeszcze przed rozprawą apelacyjną). W międzyczasie ja straciłam pracę i w tej chwili zarabiam znacznie mniej. Syn skończył 18 lat i wycofał sprawę u komornika, zrzekając się alimentów. Mąż po ustaniu renty podjął pracę za pensję minimalną. Bardzo ciężko nam dotrwać do kolejnej wypłaty. A pozostała do zapłaty kwota zaległych alimentów do momentu, aż syn z nich zrezygnował. I na konto tej zaległości komornik zajął pensję mojego partnera w wysokości 60 %. Nie ma szans, aby porozumieć się z wierzycielem, czyli matką dzieci, pomimo prób obu synów. Czy jest szansa na porozumienie z komornikiem? Partner ma na utrzymaniu przecież jeszcze jedno dziecko, nasze wspólne, obecnie 12-letnie, za 400 zł miesięcznie jest to niemożliwe, a tyle pozostaje mu z wypłaty. A syn, na którego przyznane byłe tamte alimenty, nie mieszka już nawet z matką.

No to już wiem, że można, jak najbardziej, porozumieć się z komornikiem. Po rozmowie z nami, znając dokładnie naszą sytuację już od paru lat, zmniejszył kwotę potrącaną z pensji do 100 zł.

można się dogadać z komornikiem ale można też z synem, jest on juz pełnoletni i nie potrzebuje ustawowej przedstawicielki, może udać się sam do komornika aby złozyć oświad,czenie iż jego roszczenie zostało spełnione tzn że pani mąż zapłacił mu całość zaległych alimentów, w tej chwili wierzycielem nie jest była żona tylko pełnoletni syn, ale to tylko według mnie byc może się mylę ,ale warto spróbować

Syn złożył takie oświadczenie, ale dotyczyć ono mogło tylko okresu, gdy był już pełnoletni.

Nieprawda! Jeśli alimenty były zasądzone na syna, to on decyduje o całej kwocie, łącznie z zaległościami! To JEGO pieniądze a nie jego matki. Powinien był złożyć wniosek o umorzenie postępowania w całości - tj. zarówno bieżących, jak i zaległych. Obecnie nadal, w każdej chwili, może wnieść o umorzenie egzekucji alim zaległych (ew. wraz z odsetkami) i komornik MUSI taki wniosek uwzględnić. Jeśli wniosek zostanie oddalony (sic!) to skarga na taką czynność komornika. Oczywiście wniosek uprawnionego nie będzie skuteczny co do kwot wypłaconych z Funduszu Alimentacyjnego (ZUS-owskiego), zaliczki alimentacyjnej czy "nowego" FAl (gminnego). Od kwot, których egzekucję komornik umorzy na wniosek uprawnionego należeć się mu będzie 5%.

Dziękuję za informację. Udamy się jeszcze raz do komornika. Żadne kwoty z funduszu nie były wypłacane. Płaciliśmy dotychczas "dobrowolnie" komornikowi miesiąc w miesiąc, tylko że niepełną kwotę.