Zgodnie z moją wiedzą, podatnikiem w podatku od towarów i usług jest, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej oraz osoba fizyczna, wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru. Aby zatem dostawę gruntów uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a sam zakup gruntu dokonywany był w celu odsprzedaży. Okoliczności niniejszej sprawy wykluczają natomiast zamiar odsprzedaży nieruchomości przez dłużnika i dokonywania takich czynności wielokrotnie, bo doszło do niej w postępowaniu egzekucyjnym, w ramach przymusu państwowego. Nawet jednak w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej, tyle że w innym przedmiocie, w przypadku zainwestowania swoich prywatnych pieniędzy w nieruchomości – ich sprzedaż nie powinna być opodatkowana VAT w przypadku braku zamiaru odsprzedaży i dokonywania takich czynności wielokrotnie.
Problem w tym, że Sąd nie podziela mojego stanowiska.
Czy jest jakaś inna droga aby skutecznie dochodzić zwrotu nienależnie zapłaconego podatku VAT? Potraktować to jako nadpłatę i zwrócić się do NUS?
