Korab
Ekspert w spoczynku
- Dołączył
- 04.2005
- Odpowiedzi
- 580
Postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 30 marca 2006 r. (II SA/Ol 133/06)
Dz.U. z 2005, nr 164, poz.1365 - art. 207 ust. 2
Dz.U. z 2000, nr 98, poz. 1071 - art. 111; art. 112; art. 156,
Dz.U. z 2002, nr 153, poz. 1270 - art. 61 § 3 i § 6
TEZY:
1.Decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
2.Stosownie do treści art. 207 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym od decyzji rektora wydanej w pierwszej instancji będzie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero też po wniesieniu ewentualnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydaniu decyzji rozpatrującej tenże wniosek, stronie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
3.Sprostowanie struktury decyzji co do środków zaskarżenia winno być dokonane w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie, nie zaś czynności materialno-technicznej w formie pisma, a błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie. Organ winien więc stronie takie postanowienie doręczyć w odpowiedzi na żądanie sprostowania decyzji. Po doręczeniu też postanowienia z prawidłowo wskazanym uzupełnieniem tekstu decyzji, skarżącej będzie przysługiwała możliwość wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
4.Zatem z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skarga podlega odrzuceniu, przy czym już z treści skargi wynika, iż istnieje podstawa do jej odrzucenia, co czyni zbędnym pobieranie przez sąd wpisu od skargi. Z kolei brak możliwości pobrania wpisu uniemożliwia orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż bez pobrania wpisu sąd nie może podjąć innych czynności procesowych poza odrzuceniem skargi. Skoro już z treści skargi wynika, iż zachodzą przesłanki do zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odrzucenia skargi, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym, to bezcelowym jest orzekanie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, skoro natychmiastowo można zakończyć postępowanie sądowoadministracyjne wydaniem końcowego rozstrzygnięcia, a postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i tak straciłoby moc w momencie wydania orzeczenia kończącego sprawę (art. 61 § 6). Ponadto skoro sąd nie może rozpoznać merytorycznie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, oznacza to, iż brak jest podstaw prawnych także do orzekania o wstrzymaniu wykonania decyzji organu I instancji, która i tak stosownie do treści art. 130 § 1 kpa nie podlega wykonaniu.
Dz.U. z 2005, nr 164, poz.1365 - art. 207 ust. 2
Dz.U. z 2000, nr 98, poz. 1071 - art. 111; art. 112; art. 156,
Dz.U. z 2002, nr 153, poz. 1270 - art. 61 § 3 i § 6
TEZY:
1.Decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji jest decyzją wydaną w nowej sprawie administracyjnej i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, w trybach nadzwyczajnych i zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
2.Stosownie do treści art. 207 ust. 2 Prawa o szkolnictwie wyższym od decyzji rektora wydanej w pierwszej instancji będzie przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dopiero też po wniesieniu ewentualnego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydaniu decyzji rozpatrującej tenże wniosek, stronie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego.
3.Sprostowanie struktury decyzji co do środków zaskarżenia winno być dokonane w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie, nie zaś czynności materialno-technicznej w formie pisma, a błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie. Organ winien więc stronie takie postanowienie doręczyć w odpowiedzi na żądanie sprostowania decyzji. Po doręczeniu też postanowienia z prawidłowo wskazanym uzupełnieniem tekstu decyzji, skarżącej będzie przysługiwała możliwość wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
4.Zatem z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym skarga podlega odrzuceniu, przy czym już z treści skargi wynika, iż istnieje podstawa do jej odrzucenia, co czyni zbędnym pobieranie przez sąd wpisu od skargi. Z kolei brak możliwości pobrania wpisu uniemożliwia orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż bez pobrania wpisu sąd nie może podjąć innych czynności procesowych poza odrzuceniem skargi. Skoro już z treści skargi wynika, iż zachodzą przesłanki do zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odrzucenia skargi, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym, to bezcelowym jest orzekanie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, skoro natychmiastowo można zakończyć postępowanie sądowoadministracyjne wydaniem końcowego rozstrzygnięcia, a postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i tak straciłoby moc w momencie wydania orzeczenia kończącego sprawę (art. 61 § 6). Ponadto skoro sąd nie może rozpoznać merytorycznie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, oznacza to, iż brak jest podstaw prawnych także do orzekania o wstrzymaniu wykonania decyzji organu I instancji, która i tak stosownie do treści art. 130 § 1 kpa nie podlega wykonaniu.