alimenty od ojca

Witam!
Moja sytuacja wyglada tak:
Dwa lata temu rodzice się rozwiedli... Ze wzgledu na to ze ja i moj brat bylismy pelnoletni nie dostalismy wyznaczonych alimentow od ojca przez sad.Umoilismy się na "gębe ze co miesiac przelewem bedziemy dostawac odpowiednio, ja300zl moj brat 200zl.Problem zaczal sie teraz.Kilka dni temu sprzedalam dzialke(ojciec wraz ze mna byl lascicielem dzialki po50% udzialow) i wraz z ojcem wzbogacilismy się, on o 60tys ja o 40tys. Ze wzgledu na to on powiedzial ze zaprzestaje nam placic alimentow dobrowolnie bo kase na ten cel juz mamy. Chemy w tej sytuacji wystapic o alimenty na drodze sadowej gdyz wraz z bratem studiujemy,(mamy 22 i 20lat). Czy w tej sytuacji sie oplaca walczyc w sadzie? skoro tata bedzie zastawial sie tym, ze pieniadze mamy na koncie...
Z góry dziekuje za odpowiedz.

możesz spróbować, choć szansę masz mizerne.

a sad nie wezmie pod uwage tego ze tata tez sie wzbogacil?
a co z bratem? on moze spokojnie o alimenty wystapic prawda?

Jeśli brat nie ma żadnego majątku, to może. Ty też możesz, nic za to nie płacisz, jednak w Twoim przypadku szansę są zdecydowanie mniejsze.
Studiujecie dziennie ?

tak, studiujemy dziennie, ja studiuje w krakowie(akademik plus zywnosc=1000zl) a brat dojezdza do katowic ale tez dziennie studiuje.

To dobrze gdyż w tej sytuacji ciężej Wam coś "dorobić".
W Tpom przypadku Ojciec może się powołać szczególnie na poniższe;

Przepis prawny:

Art. 133. § 1. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

§ 2. Poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.

§ 3. Rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Art. 134. W stosunku do rodzeństwa zobowiązany może uchylić się od świadczeń alimentacyjnych, jeżeli są one połączone z nadmiernym uszczerbkiem dla niego lub dla jego najbliższej rodziny.

Art. 135. § 1. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

§ 2. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie uprawnionego; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.