Art. 252 kk

Sprawca wziął zakładnika w celu zmuszenia organów władz do określonego zachowania. Następnie przez inną osobę został zmuszony do zwolnienia zakładnika i odstąpił od zamiaru wymuszenia. Czy można wobec niego zastosować art. 252 § 4 kodeksu karnego??

Nie, § 4 jest furtką wyjścia do dobrowolnego poddania się, nie na wymuszeniu przez organy tej decyzji, przynajmniej moim zdaniem.

lenka1992 napisał:

Czy można wobec niego zastosować art. 252 § 4 kodeksu karnego??

Kliknij, aby rozszerzyć...

Nie tyle co można ale trzeba.

Pytanie jest źle sformułowane. Bo z jednej strony "został zmuszony", a z drugiej "odstąpił". To jak w końcu było? Bo jak został obezwładniony przez osobę trzecią i w ten sposób doszło do uwolnienia zakładnika, to nie ma zastosowania § 4. Niezależnie od tego, czy po odbiciu zakładnika sprawca ogłosił oficjalnie, że odstępuje od swych żądań.

Jeżeli natomiast na skutek działania osoby trzeciej sprawca zwolnił zakładnika i była to jego decyzja, to ma zastosowanie § 4. Także wtedy, gdy osoba trzecia np. zagroziła śmiercią rodzinie sprawcy czy też jemu samemu.

"Został zmuszony" odnosi się do zwolnienia zakładnika. "Odstąpienie" odnosi się do wymuszenia określonego działania od organów władz. Tak było.
Zapewne jest to kazus studentki prawa. Może niech najpierw sama zaproponuje własne rozwiązanie i niech je uzasadni.

Wydaje mi się, że § 4 ma tutaj zastosowanie. W przepisie nie jest napisane w jaki sposób to odstąpienie od wymuszenia i zwolnienie zakładnika ma nastąpić.

Rozumiem, że to kazus, więc przenoszę.
Moim zdaniem sformułowanie "został zmuszony do zwolnienia zakładnika i odstąpił od zamiaru wymuszenia" jest delikatnie mówiąc niefortunne, bo można sobie tutaj wyobrazić rozmaite sytuacje, które będą lub nie, pozwalały na zastosowanie art. 252 § 4.

Równie dobrze przez oddział SPAT też można zostać zmuszonym do uwolnienia zakładnika, osobiście uważam że § 4 można zastosować przy dobrowolności poddania a nie jego wymuszeniu przez działanie osoby trzeciej.

Ja mam takie samo zdanie jak ppp45. W paragrafie 4 252 ( w przeciwieństwie) chociażby do art. 15 k.k.) nie ma wymogu dobrowolności. Oczywiście odstąpienie (wskutek jego decyzji) może nie spowodować całkowitej bezkarności sprawcy, ale pociągnięcie go do odpowiedzialność na podstawie innych przepisów k.k.
Wydaje mi się, że autorowi kazusu chodziło o to, ażeby uwypuklić fakt, że odstąpienie nie musi być dobrowolnej.