Błąd urzędnika, trzeba spłacać? -św. rodzinne

Witam wszystkich i jednocześnie proszę o pomoc.

We wrześniu 2005 r. zostało przyznane mi świadczenie rodzinne razem z dodatkiem dla osoby samotnie wychowującej dziecko. Był to gorący okres przyjmowania podań o te świadczenie i w procesie ustalenia prawa do zasiłku doszło do pomyłki urzędnika.

Mój dochód jest obciążony egzekucją komorniczą, nie dot. spraw alimentacyjnych, jednak urzędnik uwzględnił tą egzekucję przy obliczaniu wys. dochodu. Przyznał mi więc prawo do świadczenia.

W wyniku kontroli w maju 2006 r. doszło do ujawnienia błędu, urzędnik nie powinien umniejszać mojego dochodu o egzekucję komorniczą, tym samym w administracyjnym postępowaniu doszło do uchylenia decyzji o przyznaniu świadczenia rodzinnego.

Tu zaczyna się mój problem - pragnę nadmienić, iż dostarczyłem urzędowi wszystkie dokumenty, także te wskazujące co jest przedmiotem egzekucji z mojego dochodu. SKO uznało, że błąd przy obliczaniu dochodu popełnił MOPR.

Jednak od kilku miesięcy otrzymuję pismo z wezwaniem do wpłaty, nienależnie pobranego świadczenia (Bezpodstawnie Uzyskana Korzyść). I tu pytanie, czy jako obywatel, który spełnił wszystkie wymagania i dostarczył wszystkie dokumenty musi ponosić konsekwencje błędu urzędnika?

Moja sytuacja materialna jest bardzo trudna sam jestem na rencie, mam na utrzymaniu dziecko i jeszcze odchodzi egzekucja komornicza. Nie wyobrażam sobie spłacania 2500 zł nawet w ratach. Nie chcę jednocześnie być ciąganym po sądach. Czy MOPS ma prawo domagać się zwrotu tej kwoty? Czy też mogę ze względu na trudną sytuację uchylić się od zapłaty tej kwoty? Będę bardzo wdzięczny za wszelką pomoc, gdyż nie stać mnie na prawnika i nie wiem co robić.

Napisz pismo do organu nadrzędnego. Miałem kiedyś podobną sytuację. Też doszło do pomyłki urzędnika, który przysłał mi pozniej cofnięcie decyzji. Okazało się, że urzędnik może wydać decyzję, ale nie może jej cofnąć tylko właśnie organ nadrzędny.

@k34 ale jaka decyzja ma być cofnięta? Organ nadrzędny uznał, że MOPS popełnił błąd przy obliczaniu wysokości dochodu i uchylił decyzję przyznającą mi świadczenie. Teraz jednak MOPS domaga się ode mnie spłaty pobranych świadczeń sprzed pojawienia się przesłanek, iż świadczenie te zostało przyznane błędnie. Jako podstawę prawną podają artykuł KC o bezpodstawnym wzbogaceniu.

Czy mogę uchylić się od zapłaty tłumacząc, że nie byłem świadomy, iż świadczenie jest przyznane bezprawnie i skonsumowałem te świadczenie - Art. 409 KC? Nie rozumiem jak za błąd urzędnika mogę odpowiadać finansowo? Proszę o pomoc.

U mnie Mops właśnie cofnął decyzję, a powinien sąd administracyjny. Napisałem do nich skarge i oni wszczeli postępowanie z urzędu tylko, że oni w wyroku napisali od razu, że nie muszę nic oddawać(a Mops na początku mnie straszył) oraz wszczęli postępowanie przeciwko pracownikowi. I tyle. Poszukam może mam jeszcze te papiery, chociaż to było z 12 lat temu- mogłem wyrzucić

Z tego co czytam wydaje mi się, ze MOPR już wystąpił do SKO o stwierdzenie nieważności decyzji jako wydanej z naruszeniem prawa i ta decyzja została już wyeliminowana z obrotu. Dobrze rozumiem, czy takie było rozstrzygnięcie SKO, czy sprawa dotyczyła czego innego? Stwierdzenie niewaznosci nie rodzi jednak od razu obowiązku zwrotu pobranych świadczeń, nie są to bowiem bez wątpienia nienależnie pobrane swiadczenia, a jedynie bezpodstawne wzbogacenie.
MOPR moze domagać sie ich zwrotu, ale nie na drodze administracyjnoprawnej, tylko przed sądem powszechnym, a w przypadku skonsumowania środków stanowiacych wzbogacenie, w zasadzie obowiazek nie będzie istniał.

[cytat="Misiek"]a w przypadku skonsumowania środków stanowiacych wzbogacenie, w zasadzie obowiazek nie będzie istniał.[/cytat]
Witaj, dziękuję za odpowiedź. Napisz mi tylko jeśli możesz, czy fakt, iż nie mogłem wiedzieć, że środki z MOPR mi się nie należą i przeznaczyłem je na bieżące utrzymanie rodziny uprawnia mnie do powołania się na artykuł mówiący o skonsumowaniu tego wzbogacenia?

Z kodeksu cywilnego:
Art. 409. Obowiązek wydania korzyści lub zwrotu jej wartości wygasa, jeżeli ten, kto korzyść uzyskał, zużył ją lub utracił w taki sposób, że nie jest już wzbogacony, chyba że wyzbywając się korzyści lub zużywając ją powinien był liczyć się z obowiązkiem zwrotu.


Art. 410. § 1. Przepisy artykułów poprzedzających stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego.
§ 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.


Art. 411. Nie można żądać zwrotu świadczenia:
1) jeżeli spełniający świadczenie wiedział, że nie był do świadczenia zobowiązany, chyba że spełnienie świadczenia nastąpiło z zastrzeżeniem zwrotu albo w celu uniknięcia przymusu lub w wykonaniu nieważnej czynności prawnej;
2) jeżeli spełnienie świadczenia czyni zadość zasadom współżycia społecznego;
3) jeżeli świadczenie zostało spełnione w celu zadośćuczynienia przedawnionemu roszczeniu;
4) jeżeli świadczenie zostało spełnione, zanim wierzytelność stała się wymagalna.