Brak maseczki, galeria handlowa

Witam, mam pytanie, mialem dzisiaj sytuacje gdzie straz miejska czaiła się na ludzi w centrum handlowym i łapali ludzi, ja widząc ich skręciłem do sklepu gdzie założylem maseczkę ( wcześniej nie miałem) po czym wychodząc ze sklepu oni na mnie czekali i zatrzymali mnie pytając dlaczego nie mam maseczki. Ja odpowiadajac ze mam stwierdzili ze wczesniej widzieli ze nie nosze. Tlumaczylem sie tym, ze mam cukrzyce ( na prawde mam ) i czasami ciezko mi sie oddycha wiec czasami muszę tą maseczke zdjąć i poodychac bez niej. Tlumaczenia nic nie dały od razu chcieli dać mi mandat w wysokości 100zł jednak postanowiłem, ze nie wezmę tego mandatu i odmówiłem. Pomijając fakt, źe ani mi się nie przedstawili ( sam musiałem w połowie rozmowy zapytać z kim rozmawiam, ani nie pouczyli mnie o tym, że mam miec założoną maseczkę tylko od razu chcieli nałożyć mandat ) wystawili mi zgłoszenie na przesłuchanie do nich w ciągu 7 dni. tam tez jest opcja napisania pisma do nich.Moje pytanie brzmi czy ja musze się tam w ogole stawiac? Czy np moge napisać pismo odwołujące? Czy waszym zdaniem lepiej to zapłacić? Uważam, ze to co robia to zwykłe skur...ynstwo ale nie wiem czy opłaca mi się z nimi kłócić bo mimo wszystko nie chce im odpuścić bo uważam, że ich obowiązkiem jest się przedstawić potem dać pouczenie a jezeli sie upieram i mowie ze nie zaloze to wtedy to powinna byc podstawa do nalozenia ewentualnej kary. Z góry dziekuje za wszystkie odpowiedzi. Pozdrawiam

Podstawą do ukarania jest naruszenie przepisu. Żaden przepis nie nakazuje wcześniejszego pouczenia.

Przyjmij mandat, oszczędzisz czas i pieniądze. Czas Twój i sądu. Pieniądze Twoje i moje.

Miłego dnia.

Czy jezeli odrzucilem mandat moge go teraz przyjac?

Nie odrzuciłeś ale odmówiłeś przyjęcia. Skoro nie sporządzono wniosku o ukaranie do sądu ale wezwano Cię do wyjaśnienia, idź i zmień stanowisko.

Noemi12321 napisał:

...............
Przyjmij mandat, oszczędzisz czas i pieniądze. Czas Twój i sądu. Pieniądze Twoje i moje.

Miłego dnia.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Porada dobrego ojczulka. Jak ktoś ci coś mówi to się dostosuj, nie myśl.

Dołóż swoją kasę ty a oszczędzisz moją, taka to solidarność. Podobnie z preparatami, weź ty a oszczędzisz mnie.
Straż nie ma prawa interweniować w sprawie maseczek. Nie mają takich uprawnień. Nie daj się zmylić ani zastraszyć. Jak wszyscy tak będą się poddawać to oni będą to kontynuować w nieskończoność.
Ja dostałem w sobotę od policjantów, trochę gorzej, nie przyjąłem. Z komendy też mnie wyrzucili za braki formalne na twarzy. Teraz będę wnosił o umorzenie, bo odmówiono mi bezpodstawnie możliwości złożenia ustnych wyjaśnień. Do tego w czasie interwencji w pomieszczeniu zamkniętym podeszła do nich pani bez maski ze łzami w oczach i drżącym głosem zapytała czy może pójść załatwić sprawę bez maski bo zapomniała i jeden jej pozwolił, wszystko będzie na monitoringu. Policjant pozwolił jej na popełnienie wykroczenia wypisując mi mandat. Ludzie płaczą na widok policji, taki mamy świat. Nie dajmy się. Ja liczę, że zanim dojdzie ewentualnie do sądu, to można będzie oddychać bez maski i będzie po sprawie. Bo chyba te maseczki nie zostaną już na zawsze, to już trzeci rok będzie w 2022.

lepacz napisał:

Straż nie ma prawa interweniować w sprawie maseczek

Kliknij, aby rozszerzyć...

Mylisz się. Każdy w pewnych warunkach może, tym bardziej f-sz.

Odnośnie uprawnień straży miejskiej wątek był już poruszany, choćby;
https://forumprawne.org/koronawirus/852762-maseczka-3.html

Noemi12321 napisał:

Mylisz się. Każdy w pewnych warunkach może, tym bardziej f-sz.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Kanas rozwiał chyba Twoje wątpliwości.
Na przyszłość daj sobie może spokój z takimi pytyjskimi odpowiedziami i tymi poradami niekompetentnego Dobromira. Zdaj sobie sprawę, że tu na forum pojawiają się ludzie z poważnymi problemami, oczekują wskazówek, a dostają od Ciebie to co wyżej widać.
Ja swego czasu b. dużo skorzystałem z forum.

Oszczędź sobie kąśliwy ton, przynajmniej do czasu doczytania Art. 17 § 3 KPSW.

Nie dość, że mają prawo występować z wnioskiem o ukaranie, to mogą interweniować wobec osób niedopełniających obowiązku noszenia maseczki.

Noemi12321 napisał:

Oszczędź sobie kąśliwy ton, przynajmniej do czasu doczytania Art. 17 § 3 KPSW.

Nie dość, że mają prawo występować z wnioskiem o ukaranie, to mogą interweniować wobec osób niedopełniających obowiązku noszenia maseczki.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Pytio niedościgniona!
Zatrzymaj się na chwilę!
Nie za bardzo mogę Ci pomóc na odległość. Poświęć chociaż chwileczkę i przeczytaj może uzasadnienie wyroku, który przytoczył wyżej Kanas, zamiast klepać bezmyślnie posty typu "Kupiłeś, naprawiłeś, ciesz się" " przyjmij mandat, ... pieniądze Twoje i moje..." .
Podpowiem Ci, że w Twoim paragrafie kluczowe jest "..w zakresie swojego działania..."
Poza tym możesz mieć rozdwojenie jaźni albo założyłeś drugie konto na forum, bo zarejestrowałeś się jako kobieta, a piszesz jako mężczyzna.

Dzień dobry,

Mam przed sobą kilkanaście umorzeń postępowań wobec obwinionych o czyn z art. 116 §1a kw. Wykładnia jest podobna jak przy wcześniej stosowanym przepisie blankietowym art. 54 kw.

Wykładnia sądów w większości wypadków jest taka, że rozporządzenie nakładające obowiązek zasłaniania ust i nosa nie znajduje oparcia na podstawie ustawowej i przyjmuje naturę tzw. rozporządzenia samoistnego, którego Konstytucja RP nie dopuszcza.

Gdyby nawet odpowiednie przepisy znalazły się w ustawie, tzn. takie, które jednoznacznie określają kto, w jakich okolicznościach i pod jaką karą jest zobowiązany do zakrywania ust i nosa to i tak taka ustawa nie byłaby zgodna z Konstytucją, ponieważ rościłaby sobie prawo do ograniczania praw i wolności konstytucyjnych bez konieczności wprowadzania jednego z trzech stanów nadzwyczajnych.

Trybunał konstytucyjne negatywnie ocenił formułowanie upoważnień ustawowych do określania w rozporządzeniu szczegółowych zasad dokonywania pewnych czynności, o ile w ustawie nie doprecyzowano ściśle treści takiego odesłania.

Brak jest możliwości zrekonstruowania normy prawnej, wypełniającej przepis blankietowy z art. 116 §1a kw w sposób umożliwiający przyjęcie, że spełnione zostały znamiona wykroczenia, a także pociągnięcia osoby obwinionej do odpowiedzialności za to wykroczenie.

Straż miejska

Interwencje straży miejskiej w sprawie wykroczeń nie ujętych w ustawie o strażach miejskich i gminnych mogą się odbywać jedynie gdy pełnią patrole wspólnie z Policją.


Mając powyższe na uwadze, uznać należy, że samodzielna kontrola przestrzegania
obowiązków sankcjonowanych przez przepisy art. 116 § 1 k.w. i art. 116 § 1a k.w. nie mieści
się w zakresie celów i zadań straży gminnych określonych w art. 1 ust. 1, art. 10 i art. 11 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych. Co prawda stosownie do art. 27 pkt 4 przywołanej ustawy, do obowiązków strażnika gminnego należy podejmowanie interwencji w sytuacjach zagrożenia życia, zdrowia lub mienia, a także w razie naruszenia dóbr osobistych ludzi, ale nie oznacza to generalnej kompetencji tej służby w tym zakresie, przekładającej się na prawa do prowadzenia samodzielnie czynności wyjaśniających i składania wniosków o ukaranie.
Wskazać należy, że spokój i porządek publiczny nie jest ubocznym przedmiotem ochrony
przepisów art. 116 § 1 k.w. i art. 116 § 1a k.w.

źródło: https://orzeczenia.ms.gov.pl/content/II$0020W$0020341$002f21/151015100001006_II_W_000341_2021_Uz_2021-03-02_001

To ciekawe orzeczenie, jeśli masz inne to też chętnie poczytam.
Czyli jeśli obecnie paragraf 25 wiadomego Rozporządzenia mówi:

„Do dnia 31 stycznia 2022 r. nakazuje się zakrywanie, przy pomocy maseczki, ust i nosa:”
„w miejscach ogólnodostępnych, w tym:”
„c)
w zakładach pracy, jeżeli w pomieszczeniu przebywa więcej niż 1 osoba, chyba że pracodawca postanowi inaczej,
d)
w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny,
e)
w obiektach handlowych lub usługowych, placówkach handlowych lub usługowych i na targowiskach (straganach);
3)
w trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych, w budynku użyteczności publicznej przeznaczonym na potrzeby kultu religijnego oraz na cmentarzu; „

Kliknij, aby rozszerzyć...

To nawet tu nie jest napisane komu się nakazuje, a chyba zgodnie z prawem to powinno być opisane i doprecyzowane w Ustawie?
Dopiero w kolejnych punktach jest napisane kogo to dotyczy:

„4)
przez uczniów oraz osoby zatrudnione w szkole lub placówce oświatowej - poza czasem zajęć edukacyjnych na ich terenie, chyba że kierujący takim podmiotem postanowi inaczej;
5)
przez studentów, doktorantów, uczestników studiów podyplomowych, kształcenia specjalistycznego i innych form kształcenia, osoby zatrudnione w uczelni i inne osoby prowadzące w niej zajęcia oraz osoby prowadzące zajęcia z doktorantami, uczestnikami studiów podyplomowych lub innych form kształcenia w instytutach badawczych, w instytutach naukowych Polskiej Akademii Nauk, w międzynarodowych instytutach naukowych utworzonych na podstawie odrębnych ustaw działających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub w federacjach podmiotów systemu szkolnictwa wyższego i nauki - poza czasem zajęć na terenie uczelni, instytutu lub federacji, chyba że odpowiednio rektor, dyrektor instytutu lub prezydent federacji postanowi inaczej. „

Kliknij, aby rozszerzyć...

Czy taki dualizm jest dopuszczalny, żeby raz określić kogo to dotyczy, a raz nie?

Czy można wywnioskować, że linia przyjęta w ostatnio przytoczonym orzeczeniu jest nadal aktualna?

Czy można wywnioskować, że linia przyjęta w ostatnio przytoczonym orzeczeniu jest nadal aktualna?

Kliknij, aby rozszerzyć...

Sąd Najwyższy wydał wyroki uniewinniające od zarzucanego czynu z art. 116, wprawdzie nie dotyczyły masek, ale kwarantanny, ale źródło "prawa" jest to samo i uzasadnienie byłoby analogiczne gdyby sprawa maseczkowa zaszła tak wysoko.

Sygn. akt II KK 255/21
Sygn. akt III KK 264/21


Dużo ciekawsze i o większym kalibrze są orzeczenia Sądu Najwyższego. Uniewinniają osoby, które nie poddały się nielegalnej kwarantannie i "rozjeżdżają" tzw. prawo covidowe na wielu poziomach - niezgodności rozporządzenia z Konstytucją RP i ustawą o zapobieganiu..., niezgodności ustawy o zapobieganiu... z Konstytucją RP, niezgodności tzw. "stanu epidemii/zagrożenia epidemicznego" z Konstytucją RP itd.

Premier czy minister nie mogą sobie dowolnie kształtować prawa przy pomocy rozporządzeń. Żadna ustawa nie może wprowadzać do zamkniętego katalogu stanów nadzwyczajnych czwartego "stanu epidemii". Żadna ustawa bez wystąpienia jednego z trzech stanów nadzwyczajnych stan wojenny, stan wyjątkowy, stan klęski żywiołowej nie może ograniczać praw i wolności konstytucyjnych.

Sytuację najlepiej podsumowuje to zdanie:

W takiej zaś sytuacji w/w rozporządzenie w zakresie, w jakim ograniczało prawa i wolności konstytucyjne, nie może być uznane przez sąd za skuteczną i legalną podstawę prawną ograniczenia tych praw i wolności obywateli, a w konsekwencji ukarania obywatela.

Januariusz napisał:

Gdyby nawet odpowiednie przepisy znalazły się w ustawie, tzn. takie, które jednoznacznie określają kto, w jakich okolicznościach i pod jaką karą jest zobowiązany do zakrywania ust i nosa to i tak taka ustawa nie byłaby zgodna z Konstytucją, ponieważ rościłaby sobie prawo do ograniczania praw i wolności konstytucyjnych bez konieczności wprowadzania jednego z trzech stanów nadzwyczajnych.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Nie zgadzam się. Prawa i wolności konstytucyjne można ograniczyć ustawą bez wprowadzania stanu nadzwyczajnego (zob. art. 31 ust. 3 Konstytucji).

kxox napisał:

Nie zgadzam się. Prawa i wolności konstytucyjne można ograniczyć ustawą bez wprowadzania stanu nadzwyczajnego (zob. art. 31 ust. 3 Konstytucji).

Kliknij, aby rozszerzyć...

A ja się zgadzam z treścią wyroku Sądu Najwyższego:

Warte podkreślenia są również przedstawione w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych argumenty dotyczące tego, że zaistniała sytuacja epidemiologiczna mieściła się w katalogu zdarzeń, które uprawniały do wprowadzenia stanu klęski żywiołowej w oparciu o ustawę z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 1897, t.j.), która stanowi w art. 2, że stan ten może być wprowadzony dla zapobieżenia skutkom m.in. katastrof naturalnych noszących znamiona klęski żywiołowej. Pojęcie klęski żywiołowej zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 tej ustawy, m.in. jako katastrofa naturalna, której skutki zagrażają życiu lub zdrowiu dużej liczby osób, przez co z kolei rozumie się zdarzenie związane z działaniem sił natury, w tym z wystąpieniem chorób zakaźnych ludzi. Niemniej jednak stan ten nie został wprowadzony. Wprowadzono natomiast stan epidemii, a wcześniej stan zagrożenia epidemicznego, który nie może być uznany za stan nadzwyczajny w rozumieniu art. 228 Konstytucji RP (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2021 r., III SA/Gd 703/20, LEX nr 3120833). Jednocześnie opisane w art. 46 ust. 4, art. 46a i art. 46b ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, ograniczenia, nakazy i zakazy, stanowią powtórzenie ograniczeń wolności i praw człowieka określonych w art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej. W związku z tym podjęte działania legislacyjne stworzyły taki stan prawny w zakresie ograniczenia wolności i praw człowieka, który w istocie odpowiada regulacjom obowiązującym w stanie klęski żywiołowej, choć stan ten nie został wprowadzony. W sytuacji jednak, gdy nie doszło do wprowadzenia któregokolwiek z wymienionych w Konstytucji RP stanów nadzwyczajnych, żaden organ państwowy nie powinien wkraczać w materię stanowiącą istotę wolności przemieszczania się.

Oraz Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim:

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pis...tanowienie-sadu-rejonowego-w-minsku-523260152

Tymczasem restrykcje wprowadzone wobec obywateli na obszarze całego kraju, przypominają ograniczenia jakie mogą wystąpić podczas stanu nadzwyczajnego - np. klęski żywiołowej, a taki stan nie został przecież wprowadzony. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zabrania ograniczania, tak istotnych praw obywateli, za wyjątkiem opisanym w przepisach art. 228 Konstytucji. Tym samym wydane i ogłoszone rozporządzenia (niewątpliwie dodatkowo często zmieniane) nie mogą same w sobie ograniczać praw obywatelskich. Art. 52 Konstytucji stanowi m.in. o wolności poruszania się, która może być ograniczona tylko w drodze ustawy. Z kolei przepisy art. 31 Konstytucji stanowią, że wolność człowieka podlega ochronie prawnej, a ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Przepisy art. 228 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowią, iż w sytuacjach szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające, może zostać wprowadzony odpowiedni stan nadzwyczajny: stan wojenny, stan wyjątkowy lub stan klęski żywiołowej. Stan nadzwyczajny może być wprowadzony tylko na podstawie ustawy, w drodze rozporządzenia, które podlega dodatkowemu podaniu do publicznej wiadomości. Żaden z tych warunków nie został spełniony, aby móc ograniczać prawa obywateli w drodze rozporządzenia (jak we wniosku o ukaranie). W świetle rozwiązań Konstytucji nie sposób przyjąć, że stan epidemii o jakim mowa np. w rozporządzeniu do jakiego odwołuje się oskarżyciel jest jednym ze stanów nadzwyczajnych, o jakich stanowi art. 228 Konstytucji. Kolejne trzy przepisy Ustawy Zasadniczej wskazują, kiedy można wprowadzić stan wyjątkowy, wojenny lub klęski żywiołowej.

W tych uzasadnieniach nigdzie nie jest powiedziane, że ustawą nie można ograniczać praw i wolności obywatelskich.

Jest tylko powiedziane, że przeniesienie całości regulacji z ustawy do rozporządzenia jest dopuszczalne jedynie podczas stanu nadzwyczajnego.

Innymi słowy, prawa i wolności obywatelskie można ograniczyć:
1) bezpośrednio w ustawie
ALBO
2) rozporządzeniem podczas stanu nadzwyczajnego.

Natomiast rząd ogranicza prawa obywateli rozporządzeniem, bez stanu nadzwyczajnego. Dlatego sądy powołują się na jego brak.

Jest mnóstwo ograniczeń praw i wolności obywatelskich - np. zakaz handlu w niedzielę - i nikt ich nie podważa, bo są one umieszczone bezpośrednio w ustawie.

Zakaz handlu w niedzielę nie dotyczy praw i wolności osobistych, a wolności działalności gospodarczej, która może być ograniczona w drodze ustawy gdy wymaga tego ważny interes publiczny.

Art. 22
Ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny.

Wolność osobista

Proszę o dokładniejsze zapoznanie się z wyrokiem Sądu Najwyższego:

Zgodnie z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP – „ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw". Warunkiem formalnym zgodnego z Konstytucją ograniczania praw obywateli jest więc ustanawianie ich tylko w ustawie, zgodnie z konstytucyjną zasada, że wszelkie istotne kwestie związane z ograniczeniem praw powinny być rozstrzygnięte w ustawie. Ograniczenia te nie mogą także naruszać istoty wolności i praw (na co wskazywał Trybunał Konstytucyjny w licznych orzeczeniach, w tym w wyrokach: z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt P 24/05, OTK-A 2006/7/87; z dnia 19 maja 1998 r., U 5/97, OTK 1998/4/46; z dnia 12 stycznia 1999 r., P 2/98, OTK 1999/1/2; z dnia 12 stycznia 2000 r., P 11/98, OTK 2000/1/3; z dnia 13 lipca 2011 r., K 10/09, OTK-A 2011/6/56; z dnia 19 lipca 2011 r., P 9/09, OTK-A 2011/6/59). Z orzecznictwa Trybunału wynika również, że naruszenie istoty wolności konstytucyjnej następuje wówczas, gdy wprowadzone ograniczenia dotyczą podstawowych uprawnień składających się na treść danej wolności i uniemożliwiają realizację przez tę wolność funkcji, jakie ma ona spełniać w porządku prawnym opartym na założeniach konstytucyjnych. Reasumując, niedopuszczalne prawnie jest przeniesienie przez ustawodawcę na organ władzy wykonawczej stanowienia przepisów, ograniczających wolności i prawa obywateli Rzeczypospolitej Polskiej, gwarantowanych ustawą zasadniczą.

SN

A z wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z 2021-05-21, II W 51/21

Przy tym nie budzi wątpliwości Sądu, że każdy z nakazów, zakazów i ograniczeń wymienionych w art. 46 b analizowanej ustawy, w tym również obowiązek zasłaniania nosa i ust, dotyczy praw i wolności obywateli, w tym wolności osobistej.

Dodatkowo, analizując problematykę wprowadzenia określonego nakazu, zakazu i ograniczenia praw i wolności obywatelskich jedynie w przepisie rangi ustawowej - zwrócić należy również uwagę, iż zgodnie z przepisami konstytucji, w tym art. 228 ust. 1 konstytucji, w sytuacjach szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające, może zostać wprowadzony odpowiedni stan nadzwyczajny: stan wojenny, stan wyjątkowy lub stan klęski żywiołowej. Zgodnie z ust. 3 w czasie poszczególnych stanów mogą zostać ograniczone m.in. zasady działania organów władzy publicznej, wolności i prawa człowieka.

https://sip.lex.pl/orzeczenia-i-pis...owienie-sadu-rejonowego-w-olsztynie-523300500

Art. 41 par 1
Każdemu zapewnia się nietykalność osobistą i wolność osobistą. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i w trybie określonych w ustawie.

Art. 233 pkt 3

Ustawa określająca zakres ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela w stanie klęski żywiołowej może ograniczać wolności i prawa określone w art. 22 (wolność działalności gospodarczej), art. 41 ust. 1, 3 i 5 (wolność osobista), art. 50 (nienaruszalność mieszkania), art. 52 ust. 1 (wolność poruszania się i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej), art. 59 ust. 3 (prawo do strajku), art. 64 (prawo własności), art. 65 ust. 1 (wolność pracy), art. 66 ust. 1 (prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy) oraz art. 66 ust. 2 (prawo do wypoczynku).

Powyższe oznacza, że nie można zwykłą ustawą ograniczać wolności osobistej, do której zalicza się też ograniczanie normalnego oddychania. Takich ograniczeń może dokonywać ustawa, która do funkcjonowania wymaga wprowadzania stanu klęski żywiołowej.

@Januariusz, przeczytałeś całe uzasadnienie tego postanowienia sądu w Olsztynie? Bo niestety ono przeczy Twoim tezom:

Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 31 ust. 3 Konstytucji dopuszcza się w sytuacji "zwykłej", to jest bez stanu nadzwyczajnego, ograniczenia w zakresie korzystania z wolności i praw konstytucyjnych, ale w drodze ustawy.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Gdyby się z Tobą zgodzić, to po co jest art. 31 ust. 3 Konstytucji? Byłby on całkowicie zbędny, skoro i tak prawa i wolności obywatelskie można ograniczyć jedynie stanem nadzwyczajnym.

A zakaz chodzenia nago? Też ogranicza moją wolność osobistą, bo zmusza mnie do ubierania się. Ale wynika z ustawy (art. 140 kw) i jest egzekwowany bez żadnego stanu nadzwyczajnego.

Istnieje coś takiego jak "krąg kulturowy", jest to pojęcie często przywoływane w naszym orzecznictwie. Obowiązujące nas prawo jest emanacją kultury, w której żyjemy, która powoli się zmienia choć kształtowała się przez stulecia. Dla kogoś z innej kultury chodzenie nago może nie być problemem, dla nas jest, nie wnikając z czego to wynika. Do naszego kręgu kulturowego nie należy noszenie maseczek, jest to coś nadzwyczajnego i nigdy dotąd niespotykanego. Może się jednak okazać, że odpowiedni długi czas oddziaływania na społeczeństwo sprawi, że zasłanianie twarzy będzie równie normalne jak noszenie czapki. Pozostaje pytanie, czy mam prawo zmuszać wszystkich wokół do noszenia czapki, tak samo jak oczekuję, że idąc ulicą czy będąc w sklepie nie zostanę porażony widokiem golasa?

Januariusz napisał:

Pozostaje pytanie, czy mam prawo zmuszać wszystkich wokół do noszenia czapki

Kliknij, aby rozszerzyć...

Masz prawo zmuszać mężczyzn w ubraniach cywilnych do nienoszenia czapki podczas wykonywania lub odtwarzania hymnu państwowego. Jest to "zwykłe" ograniczenie wolności osobistej mężczyzn wynikające z art. 14 ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej oraz o pieczęciach państwowych.