Do naczelnych obowiązków przedsiębiorcy należy informowanie konsumentów o cenie jednostkowej towaru zarówno w siedzibie sklepu jak i we wszelkich materiałach reklamowych tj. ulotki reklamowe, reklamy TV, które są kierowane do klientów. Obowiązujące ustawy mające zastosowanie do w/w wymogu definiują cenę jednostkową towaru jako cenę, która jest ustalona za jednostkę określonego towaru, którego liczba lub ilość jest wyrażona zgodnie z przepisami o miarach w jednostkach miar. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. „§ 4. 1. Cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za:
1) litr lub metr sześcienny – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według objętości;
2) kilogram lub tonę – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według masy;
3) metr – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według długości;
4) metr kwadratowy – dla towaru przeznaczonego do sprzedaży według powierzchni;
5) sztukę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży na sztuki”1. Zgodnie z powyższym wędliny, sery, ciastka winny być oznaczone ceną jednostkową np. 17.00 zł/kg dopuszcza się również stosowania dziesiętnych wielokrotności oraz podwielokrotności. Ponadto napoje spożywcze np. soki, alkohole itd. powinny zostać oznaczone ceną jednostkową za litr, gdyż są to produkty przeznaczone do sprzedaży według objętości zatem dopuszcza się zastosowanie ceny np. 4.50 zł/l mimo tego, że przedsiębiorca sprzedaje produkt, który swoją objętością netto wykazuje zaledwie 500 ml. Wszystko zatem zależy w jaki sposób przedsiębiorca poinformował konsumenta o wadze produktu. Co do zasady winien podać wagę netto, lecz w mojej ocenie prawo nie zabrania podania masy brutto (razem z opakowaniem) na wywieszce z ceną.
