Zgodnie z art. 234 § 2 ppsa opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek. Wysokość należnej opłaty określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. nr 221, poz. 2192 ze zm., dalej rozporządzenie z 2003 r.). Zgodnie z § 2 rozporządzenia 2003 r., opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wynosi 100 zł.
W orzecznictwie panuje pogląd, że brzmienie art. 234 § 2 ppsa jednoznacznie wskazuje, że uiszczenie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem jest obligatoryjne, bez względu na późniejsze decyzje strony dotyczące dalszego postępowania. Wyłączenie stosowania art. 220 ppsa oznacza także, że opłatę tę strona obowiązana jest zapłacić bez wezwania, a nieuiszczenie opłaty nie zwalnia sądu z obowiązku sporządzenia uzasadnienia mimo nieopłacenia wniosku (postanowienie NSA z 6.3.2013 r. sygn. akt II FZ 56/13, Lex nr 1305484).
