Do egzaminu adwokackiego składanego przed komisją, o której mowa w art. 78, bez odbycia aplikacji adwokackiej, mogą przystąpić:
1) doktorzy nauk prawnych,
2) osoby, które przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu zatrudnione były na stanowisku referendarza sądowego, starszego referendarza sądowego, asystenta sędziego lub asystenta prokuratora,
3) osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej przez adwokata lub radcę prawnego w kancelarii adwokackiej, zespole adwokackim, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 4a ust. 1, lub kancelarii radcy prawnego, spółce cywilnej, jawnej, partnerskiej, komandytowej, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych, na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej,
4) osoby, które po ukończeniu wyższych studiów prawniczych przez okres co najmniej 5 lat w okresie nie dłuższym niż 10 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu były zatrudnione w urzędach organów władzy publicznej i wykonywały wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej na rzecz tych urzędów,
5) osoby, które zdały egzamin sędziowski, prokuratorski lub notarialny,
6) osoby, które zajmują stanowisko radcy lub starszego radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
Na co wskazuje cała masa byłych sędziów i prokuratorów, którzy w momencie kiedy zostali adwokatami, nie mieli za sobą ani razu występu w roli pełnomocnika. To samo dotyczy również dużej ilości osób, które wpisały się na listę adwokacką po aplikacji sądowej albo prokuratorskiej. Warto też zwrócić uwagę na prof. Z. Ćwiąkalskiego, który na listę adwokatów wpisał się jako dr hab. nauk prawnych, bez żadnych uprzednich doświadczeń praktycznych i został jednym z najbardziej wziętych polskich adwokatów karnistów (zanim został ministrem sprawiedliwości). Niestety, z chwilą pojawienia się po raz pierwszy na rozprawie na człowieka nie spływa żadna tajemna wiedza, a niektórzy adwokaci, choć wykonują zawód od 30 lat to nadal na rozprawach i w pismach procesowych mówią/piszą takie rzeczy, że jedyne nad czym można się zastanawiać, to to, jakim cudem zdobyli oni uprawnienia zawodowe.
a możesz podać podstawe prawną takiego zabiegu?