[cytat="Monika270"]Jestem żoną obywatela Kamerunu. Obecnie przebywamy za granicą w kraju europejskim, który nie otworzył dla nas całkowicie granic. Jesteśmy w trakcie legalizacji pobytu - ze względu na podjęcie tu przeze mnie legalnej pracy.
Czy istnieje jakaś możliwość wspólnego przyjazdu do Polski przed końcem legalizacji naszego pobytu tutaj ( to trwa nawet kilka miesiecy a my chcelibyśmy wyjechac do PL na święta)? [/cytat]
Ministerstwo spraw zagranicznych
Nie ma takiej możliwości, jeżeli Pani mąż zalegalizuje pobyt w owym "kraju europejskim" to znaczy otrzyma permit, wówczas może podróżowac po całej UE. (domniemuje, że owy "kraj europejski" jest w UE )
[cytat:36v76be3][/cytat:36v76be3]
[cytat="Monika270"]
konsulat nie chce mu wydac wozy do Polski i ostrzega, że mimo faktu bycia mężem obywatela UE on do Polski wjedzie, ale już nie wyjedzie nawet jako turysta: [/cytat]
To prawda, ponieważ będzie traktowany jako nielegalny imigrant.
[cytat="Monika270"]Jak zrobić by mimo jeszcze nielegalnego pobytu tu mógł mieć te same prawa co ja czyli móc podróżować?[/cytat]
Postarać się o zalegalizowanie pobytu, innego wyjścia nie widzę, wówczas Pani mąż będzie mógł podróżować po UE, przebywać czasowo w RP, nie ubiegając się o "polski" permit. (wize)
[cytat="[url=http://ec.europa.eu/youreurope/nav/pl/citizens/travelling/schengen-area/index.html]Komisja Europejska[/url]"]
PODSTAWOWE IMPLIKACJE DLA OSÓB NIE BĘDĄCYCH OBYWATELAMI UE
Obywatele trzecich państw mogą wjeżdżać i podróżować po terytorium Państwa Członkowskiego stosującego w całości przepisy z Schengen maksymalnie przez okres trzech miesięcy, pod warunkiem że spełniają warunki wjazdu określone w przepisach dorobku Schengen, obecnie zintegrowanego z UE:
* posiadanie ważnego dokumentu podróży,
* posiadanie wizy na krótki pobyt, jeśli jest konieczna,
* zdolność do określenia celu podróży,
* oraz posiadanie odpowiednich środków utrzymania na okres pobytu i na powrót,
* a ponadto osoba nie może figurować w systemie informacyjnym Schengen dla celów odmowy wjazdu oraz nie może być uważana za zagrożenie dla porządku publicznego lub bezpieczeństwa narodowego dla żadnego państwa Schengen.
Jeżeli chce Pan(i) przebywać dłużej niż trzy miesiące, konieczna jest długoterminowa wiza krajowa lub dokument pobytowy. Wyznaczenie swoich wymogów w tym zakresie leży w gestii poszczególnych krajów.
W roku 2001 Rada Unii Europejskiej przyjęła rozporządzenie[1] zawierające wykaz krajów trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy krótkoterminowe przy przekraczaniu zewnętrznych granic Państw Członkowskich oraz których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.
Oznacza to, że wszystkie Państwa Członkowskie Schengen wydają wizy na takich samych warunkach z uwzględnieniem interesów innych państw.
A zatem wiza wydana przez jedno Państwo Członkowskie Schengen jest ważna w innych państwach, co jest korzystnym rozwiązaniem dla obywateli krajów trzecich chcących odwiedzić więcej niż jedno Państwo Członkowskie Schengen. W wyjątkowych sytuacjach osoby, które nie spełniają wspólnych warunków wjazdowych otrzymują wizę ważną wyłącznie w wydającym ją Państwie Członkowskim Schengen. Do takich przypadków dochodzi ze względów humanitarnych, z przyczyn związanych z interesem krajowym lub zgodnością ze zobowiązaniami międzynarodowymi.
Osoby niebędące obywatelami UE, mieszkające na terytorium Państwa Członkowskiego, mają prawo do podróżowania po Unii Europejskiej (przez okres trzech miesięcy):
Na mocy przepisów dorobku Schengen, wizę może zastąpić ważny dokument pobytowy wydany przez Państwo Członkowskie Schengen, wraz z dokumentem podróży. A zatem obywatel trzeciego kraju może – po okazaniu paszportu i ważnego dokumentu pobytowego wystawionego przez Państwo Członkowskie Schengen – wjechać na krótki okres na teren innego Państwa Członkowskiego Schengen bez konieczności posiadania wizy. Powyższa zasada nie dotyczy dokumentów pobytowych wydawanych przez Zjednoczone Królestwo i Irlandię, ponieważ nie stosują one tych postanowień dorobku Schengen. [/cytat]
Konsul odmawia wydania wizy, ponieważ jest nieuprawniony ze względu na właściwość miejscową.
[cytat="[url=http://isip.sejm.gov.pl/servlet/Search?todo=open&id=WDU20031281175]Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach[/url]"]Art. 46. 1. Wizę wydaje lub odmawia jej wydania konsul.
2. Wizę w celu wykonywania pracy wydaje lub odmawia jej wydania konsul właściwy ze względu na miejsce stałego zamieszkania cudzoziemca. [/cytat]