J
jamajka12
Użytkownik
- Dołączył
- 05.2010
- Odpowiedzi
- 277
Kazus 1. Stosowanie prawa prywatnego międzynarodowego
W dniu 15 kwietnia 2013 r. do Sądu Okręgowego w Łodzi wpłynął pozew spółki zarejestrowanej według prawa marokańskiego MAROC IMPORT – EXPORT z siedzibą w Rabacie przeciwko polskiej spółce IMPORT-TRADE sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi. Polska spółka nabyła od kontrahenta z Maroka kontener wyrobów ludowych (szkatułek, lalek, dywanów z sierści wielbłąda etc. ), jednak nie uregulowała całej należności za zamówiony towar. Strony w umowie wyłączyły wyraźnie zastosowanie Konwencji Narodów Zjednoczonych o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów sporządzonej w dniu 11 kwietnia 1980 r. w Wiedniu, jednakże poza tym strony nie dokonały wyboru prawa właściwego i zgodnie z normami kolizyjnymi obowiązującymi w siedzibie sądu prawem właściwym dla powyższej umowy jest prawo obowiązujące w miejscu zwykłego pobytu podmiotu sprzedającego, czyli prawo obowiązujące w Maroku.
W oparciu o powyższy stan faktyczny proszę wskazać:
1. Czy sąd ma obowiązek zastosowania prawa obowiązującego w Maroku, jeśli tak, to w jaki sposób będzie je stosował.
2. W jaki sposób sąd może ustalić treść prawa obowiązującego w Maroku.
3. Jak powinien postąpić sąd, jeżeli nie będzie mógł ustalić treści obowiązującego prawa marokańskiego lub gdy ustalenie nie będzie mogło nastąpić w rozsądnym terminie.
Strony mogą dokonując wyboru prawa albo wskazać właściwe według nich prawo dla danego stosunkunalbo określić łącznik który będzie wyznaczał to prawo. Nie można natomiast zastosować żadnego z następujących rozwiązań
-upoważnić osoby trzeciej do dokonania wyboru właściwego prawa
-dokonać jedynie negatywnego wyboru tzn wyłączyć prawo określone przez obowiązującą normę koizyjną nie wskzaując jednocześnie innego prawa
Sąd Najzwyższy podkreślił że oswiadczenie woli stron w tym przedmiocie może być wyraźne lub dorozumiane. Dorozumiana wola stron może wynikać pośrednio z postanowień kontraktu, zachowania się stron w trakcie jego zawierania, jak i po zawarciu.
Kazus 2. Osoby prawne
Polska spółka AUTOSTRADA B4 S.A. z siedzibą w Rzeszowie zamierza zakupić 25 ton kruszywa. Najlepszą ofertę zaproponowała ukraińska spółka UKRSHEB sp. z o.o. z siedzibą w Równym. Z uwagi na to, że członkowie zarządu już raz zawarli umowę z podmiotem, który, jak się później okazało, był nienależycie reprezentowany, postanowili tym razem, aby uniknąć takiej sytuacji, zwrócić się o pomoc prawną do prawników specjalizujących się w zakresie prawa międzynarodowego handlowego.
W oparciu o powyższy stan faktyczny proszę wskazać:
1. Prawo właściwe dla zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych ukraińskiej spółki.
2. Prawo właściwe dla sposobu reprezentacji ukraińskiej spółki.
3. Prawo właściwe dla ewentualnej odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania ukraińskiej spółki.
Artykuł 17 ustęp 1 ppm zdolność osoby prawnej podlega państwu w którym osoba prawna ma siedzibę, różne systemy prawneodmiennie podchodzą do kryterium określenia siedziby stosując jako wyznacznik np miejscowość wskazaną we właściwym rejestrze-teoria powstania, miejscowowść w której osoba prawna w głó1)nej mierze prowadzi swoją działalność -teoria pochodzenia kontynentalnego. W prawie polskim wprowadzono w tym zakresie rozwiązanie subsydiarne- jeżeli prawo wskazane w art 17 ust.1 PPM przewiduje właściwość prawa państwa na podstawie którego osoba prawna została utworzona, stosuje się prawo tego państwa. W omawianym przepisie określono również zakres zastosowania satutu personalnego osoby prawnej. W uzasadnieniu projektu nowej ustawy wskazano że było to konieczne ze względu na praktyczną doniosłość tej problematyki oraz niekończące się spory doktrynalne co do zasięgu tego statutu. Jeżeli osoba prawna dokonuje czynności prawnej w zakresie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa wystarczy że ma zdolność do dokonania tej czynności według prawa pańśtwa w któ®ym przedsiębiorstwo jest prowadzone. Osoba prawna może się powołać wobec drugiej strony na ograniczenia dotyczące jej zdolności lub reprezentacji wynikającej z prawa wskazanego w przepisach art.17 ustęp 1 i 2 jeżeli ograniczeń takich nie przewiduje prawo państwa, w którym czynność prawna została dokonana. tylko wtedy gdy druga strona o nich wiedziała lub nie wiedziała z powodu niedbalstwa. Przepisu tego nie stosuje się do rozporządzeń dotyczących nieruchomości położonych w innym pańśtwie niż państwo w którym czynność prawna została dokonana. W dalszych przepisach uregulowano zagadnienia kolizyjno prawne związane
Teoria siedziby w zakresie ustalania statutu osoby prawnej mówi że zdolność osoby prawnej określa się według siedziby osoby prawnej. Jednak problemem jest kwestia sposobu ustalenia siedziby osoby prawnej, różne systemy prawne przyjmują inne kryteria
-miejscowowśc w której znajdują się organy zarządzające osobą prawną i takie rozwiązanie jest stosowane w Polsce art. 41 KC.Teoria siedziby ma tę przewagę że wzmacnia pewność obrotu prawnego z uwagi na to że reżim prawny któremu dana osoba prawna podlega jest łatwy do identyfikacji na podstawie tego w jakim miejscu znajdują się organy.
Kazus 3. Sprawy małżeńskie
Małżonkowie Agnieszka i Zdzisław na stale zamieszkują w Holandii od 1993r. W grudniu 2004 r. złożyli wniosek o zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz wniosek o uzyskanie obywatelstwa holenderskiego. Zgoda na zrzeczenie się obywatelstwa została wydana 13 września 2006 r. W dniu 27 lutego 2005r. małżonkowie zawarli w Holandii w formie aktu notarialnego umowę rozdzielności majątkowej i poddali swoje stosunki majątkowe prawu holenderskiemu.
Wyrokiem SO we Poznaniu z 10 września 2004r. zasądzona została od męża Zdzisława na rzecz holenderskiej firmy kwota 50 000 euro. Po uzyskaniu klauzuli wykonalności wierzyciel wszczął egzekucję co do majątku położonego w Polsce oraz wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce Agnieszce. Klauzula przeciwko Agnieszce została nadana w dniu 3 marca 2005r., ale z ograniczeniem do majątku objętego wspólnością ustawową.
1. Czy zawarta umowa o rozdzielności majątkowej jest skuteczna?
2. Jakie jest prawo właściwe dla stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami?
3. Agnieszka, powołując się na umowę o rozdzielności majątkowej, chce wnieść powództwo o pozbawienie wobec niej wykonalności tytułu egzekucyjnego. Sąd którego państwa będzie posiadał jurysdykcję do rozpoznania tej sprawy?00
Według art 51 ust.1 Prawa Prywatnego Miedzynarodowego stosunki osobiste i majątkowe między małżonkami podlegają ich każdoczesnemu współnemu prawu ojczystemu. Każdoczesne wspólne prawo ojczyste stron rozstrzyga także o dopuszczalności zawarcia zmiany lub rozwiązaniu majątkowej umowy małżńskiej. Współne prawo ojczyste małżonków istnieje również w przypadku kiedy jeden z małżonkównabywa obywatelstwo takiesamo jak obywtelstwo drugiego małżonka dopiero w chwili zawarcia małżeńśtwa. Jedynym kryterium czasowym w tym wypadku jest chwila rozstrzygnięcia co do tych stosunkó2) osobistychlub majątkowych. Na podstawie art. 52 PPM stosunki majątkowe mogą zostać poddane przez małżonków prawu ojczystemu jednego z nich albo prawu państwa w któ®ym jedno z nich ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu. Co ciekawe wyboru prawa można dokonać także przed zawarciem małżeńśtwa. Jeśli chodzi o majątkową umowę małżeńską to podlega ona prawu wybranemu przez strony zgodnie z powyżsą zasadą.Jeżeli wybór prawa nie został dokonanyto do majątkowej umowy małżeńskiej stosuje się prawo właściwe dla stosunków osobistych i majątkowych między małżonkami z chwili zawarcia umowy.Dokonując wyboru prawa dla stosunków majątkowych małzenskich lub majątkowej umowy malżeńśkiej wystarczy zachować formę przewidzianą dla majątkowych umów małżeńskich przez prawo wybrane lubprawo państwa w któ®ym do wyboru prawa doszło.W myśl art.51 w braku współnego prawa ojczystego małżonków prawem właściwym jest prawo państwa w któ®ym oboje małżonkowie mają miejsce zmieszkania bądź też miejsce zwykłego pobytu lub też prawo państwa z którym są oni wspólnie w inny sposób najściślej związani.Na podstawie ustawy 2011 roku zgodnie z artykułem 53 jeżeli małżonek i osoba trzecia będąca wierzycielem mają w chwili powstania zobowiązania miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie prawo tego państwa stosuje się do oceny skuteczności małżeńskiego ustroju majątkowego wobec osób trzecich chyba że osoba trzecia w chwili powstania zobowiązania znała charakter i treść ustroju lub przy dołożeniu należytej staranności mogła je poznać albo zostały dopełnione wzostały dopełnione wymagania dotyczące jawności i wpisów przewidziane w prawie właściwym dla małżeńskiego ustroju majątkowego. W odniesieniu do praw rzeczowych na nieruchomościach stosować się będzie prawo państwa na którego terytorium nieruchomość się znajduje.
POwyższe zasady stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności małżonka za obowiązania zaciągnięte przez drugiego malżonka w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny.
W dniu 15 kwietnia 2013 r. do Sądu Okręgowego w Łodzi wpłynął pozew spółki zarejestrowanej według prawa marokańskiego MAROC IMPORT – EXPORT z siedzibą w Rabacie przeciwko polskiej spółce IMPORT-TRADE sp. z o.o. z siedzibą w Łodzi. Polska spółka nabyła od kontrahenta z Maroka kontener wyrobów ludowych (szkatułek, lalek, dywanów z sierści wielbłąda etc. ), jednak nie uregulowała całej należności za zamówiony towar. Strony w umowie wyłączyły wyraźnie zastosowanie Konwencji Narodów Zjednoczonych o umowach międzynarodowej sprzedaży towarów sporządzonej w dniu 11 kwietnia 1980 r. w Wiedniu, jednakże poza tym strony nie dokonały wyboru prawa właściwego i zgodnie z normami kolizyjnymi obowiązującymi w siedzibie sądu prawem właściwym dla powyższej umowy jest prawo obowiązujące w miejscu zwykłego pobytu podmiotu sprzedającego, czyli prawo obowiązujące w Maroku.
W oparciu o powyższy stan faktyczny proszę wskazać:
1. Czy sąd ma obowiązek zastosowania prawa obowiązującego w Maroku, jeśli tak, to w jaki sposób będzie je stosował.
2. W jaki sposób sąd może ustalić treść prawa obowiązującego w Maroku.
3. Jak powinien postąpić sąd, jeżeli nie będzie mógł ustalić treści obowiązującego prawa marokańskiego lub gdy ustalenie nie będzie mogło nastąpić w rozsądnym terminie.
Strony mogą dokonując wyboru prawa albo wskazać właściwe według nich prawo dla danego stosunkunalbo określić łącznik który będzie wyznaczał to prawo. Nie można natomiast zastosować żadnego z następujących rozwiązań
-upoważnić osoby trzeciej do dokonania wyboru właściwego prawa
-dokonać jedynie negatywnego wyboru tzn wyłączyć prawo określone przez obowiązującą normę koizyjną nie wskzaując jednocześnie innego prawa
Sąd Najzwyższy podkreślił że oswiadczenie woli stron w tym przedmiocie może być wyraźne lub dorozumiane. Dorozumiana wola stron może wynikać pośrednio z postanowień kontraktu, zachowania się stron w trakcie jego zawierania, jak i po zawarciu.
Kazus 2. Osoby prawne
Polska spółka AUTOSTRADA B4 S.A. z siedzibą w Rzeszowie zamierza zakupić 25 ton kruszywa. Najlepszą ofertę zaproponowała ukraińska spółka UKRSHEB sp. z o.o. z siedzibą w Równym. Z uwagi na to, że członkowie zarządu już raz zawarli umowę z podmiotem, który, jak się później okazało, był nienależycie reprezentowany, postanowili tym razem, aby uniknąć takiej sytuacji, zwrócić się o pomoc prawną do prawników specjalizujących się w zakresie prawa międzynarodowego handlowego.
W oparciu o powyższy stan faktyczny proszę wskazać:
1. Prawo właściwe dla zdolności prawnej i zdolności do czynności prawnych ukraińskiej spółki.
2. Prawo właściwe dla sposobu reprezentacji ukraińskiej spółki.
3. Prawo właściwe dla ewentualnej odpowiedzialności członków zarządu za zobowiązania ukraińskiej spółki.
Artykuł 17 ustęp 1 ppm zdolność osoby prawnej podlega państwu w którym osoba prawna ma siedzibę, różne systemy prawneodmiennie podchodzą do kryterium określenia siedziby stosując jako wyznacznik np miejscowość wskazaną we właściwym rejestrze-teoria powstania, miejscowowść w której osoba prawna w głó1)nej mierze prowadzi swoją działalność -teoria pochodzenia kontynentalnego. W prawie polskim wprowadzono w tym zakresie rozwiązanie subsydiarne- jeżeli prawo wskazane w art 17 ust.1 PPM przewiduje właściwość prawa państwa na podstawie którego osoba prawna została utworzona, stosuje się prawo tego państwa. W omawianym przepisie określono również zakres zastosowania satutu personalnego osoby prawnej. W uzasadnieniu projektu nowej ustawy wskazano że było to konieczne ze względu na praktyczną doniosłość tej problematyki oraz niekończące się spory doktrynalne co do zasięgu tego statutu. Jeżeli osoba prawna dokonuje czynności prawnej w zakresie prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa wystarczy że ma zdolność do dokonania tej czynności według prawa pańśtwa w któ®ym przedsiębiorstwo jest prowadzone. Osoba prawna może się powołać wobec drugiej strony na ograniczenia dotyczące jej zdolności lub reprezentacji wynikającej z prawa wskazanego w przepisach art.17 ustęp 1 i 2 jeżeli ograniczeń takich nie przewiduje prawo państwa, w którym czynność prawna została dokonana. tylko wtedy gdy druga strona o nich wiedziała lub nie wiedziała z powodu niedbalstwa. Przepisu tego nie stosuje się do rozporządzeń dotyczących nieruchomości położonych w innym pańśtwie niż państwo w którym czynność prawna została dokonana. W dalszych przepisach uregulowano zagadnienia kolizyjno prawne związane
Teoria siedziby w zakresie ustalania statutu osoby prawnej mówi że zdolność osoby prawnej określa się według siedziby osoby prawnej. Jednak problemem jest kwestia sposobu ustalenia siedziby osoby prawnej, różne systemy prawne przyjmują inne kryteria
-miejscowowśc w której znajdują się organy zarządzające osobą prawną i takie rozwiązanie jest stosowane w Polsce art. 41 KC.Teoria siedziby ma tę przewagę że wzmacnia pewność obrotu prawnego z uwagi na to że reżim prawny któremu dana osoba prawna podlega jest łatwy do identyfikacji na podstawie tego w jakim miejscu znajdują się organy.
Kazus 3. Sprawy małżeńskie
Małżonkowie Agnieszka i Zdzisław na stale zamieszkują w Holandii od 1993r. W grudniu 2004 r. złożyli wniosek o zrzeczenie się obywatelstwa polskiego oraz wniosek o uzyskanie obywatelstwa holenderskiego. Zgoda na zrzeczenie się obywatelstwa została wydana 13 września 2006 r. W dniu 27 lutego 2005r. małżonkowie zawarli w Holandii w formie aktu notarialnego umowę rozdzielności majątkowej i poddali swoje stosunki majątkowe prawu holenderskiemu.
Wyrokiem SO we Poznaniu z 10 września 2004r. zasądzona została od męża Zdzisława na rzecz holenderskiej firmy kwota 50 000 euro. Po uzyskaniu klauzuli wykonalności wierzyciel wszczął egzekucję co do majątku położonego w Polsce oraz wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko małżonce Agnieszce. Klauzula przeciwko Agnieszce została nadana w dniu 3 marca 2005r., ale z ograniczeniem do majątku objętego wspólnością ustawową.
1. Czy zawarta umowa o rozdzielności majątkowej jest skuteczna?
2. Jakie jest prawo właściwe dla stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami?
3. Agnieszka, powołując się na umowę o rozdzielności majątkowej, chce wnieść powództwo o pozbawienie wobec niej wykonalności tytułu egzekucyjnego. Sąd którego państwa będzie posiadał jurysdykcję do rozpoznania tej sprawy?00
Według art 51 ust.1 Prawa Prywatnego Miedzynarodowego stosunki osobiste i majątkowe między małżonkami podlegają ich każdoczesnemu współnemu prawu ojczystemu. Każdoczesne wspólne prawo ojczyste stron rozstrzyga także o dopuszczalności zawarcia zmiany lub rozwiązaniu majątkowej umowy małżńskiej. Współne prawo ojczyste małżonków istnieje również w przypadku kiedy jeden z małżonkównabywa obywatelstwo takiesamo jak obywtelstwo drugiego małżonka dopiero w chwili zawarcia małżeńśtwa. Jedynym kryterium czasowym w tym wypadku jest chwila rozstrzygnięcia co do tych stosunkó2) osobistychlub majątkowych. Na podstawie art. 52 PPM stosunki majątkowe mogą zostać poddane przez małżonków prawu ojczystemu jednego z nich albo prawu państwa w któ®ym jedno z nich ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu. Co ciekawe wyboru prawa można dokonać także przed zawarciem małżeńśtwa. Jeśli chodzi o majątkową umowę małżeńską to podlega ona prawu wybranemu przez strony zgodnie z powyżsą zasadą.Jeżeli wybór prawa nie został dokonanyto do majątkowej umowy małżeńskiej stosuje się prawo właściwe dla stosunków osobistych i majątkowych między małżonkami z chwili zawarcia umowy.Dokonując wyboru prawa dla stosunków majątkowych małzenskich lub majątkowej umowy malżeńśkiej wystarczy zachować formę przewidzianą dla majątkowych umów małżeńskich przez prawo wybrane lubprawo państwa w któ®ym do wyboru prawa doszło.W myśl art.51 w braku współnego prawa ojczystego małżonków prawem właściwym jest prawo państwa w któ®ym oboje małżonkowie mają miejsce zmieszkania bądź też miejsce zwykłego pobytu lub też prawo państwa z którym są oni wspólnie w inny sposób najściślej związani.Na podstawie ustawy 2011 roku zgodnie z artykułem 53 jeżeli małżonek i osoba trzecia będąca wierzycielem mają w chwili powstania zobowiązania miejsce zwykłego pobytu w tym samym państwie prawo tego państwa stosuje się do oceny skuteczności małżeńskiego ustroju majątkowego wobec osób trzecich chyba że osoba trzecia w chwili powstania zobowiązania znała charakter i treść ustroju lub przy dołożeniu należytej staranności mogła je poznać albo zostały dopełnione wzostały dopełnione wymagania dotyczące jawności i wpisów przewidziane w prawie właściwym dla małżeńskiego ustroju majątkowego. W odniesieniu do praw rzeczowych na nieruchomościach stosować się będzie prawo państwa na którego terytorium nieruchomość się znajduje.
POwyższe zasady stosuje się odpowiednio do odpowiedzialności małżonka za obowiązania zaciągnięte przez drugiego malżonka w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny.
