Która grupa inwalidzka

Witam,mam pytanie otóż mój ojciec jest osobą niepełnosprawną (od 1985 roku) z II grupą inwalidzką przyznaną na poszukiwanie pracy i z III grupą płatną.Ojciec nie posiada lewej nogi powyżej kolana, porusza się za pomocą protezy, pozatym choruje na nadciśnienie tętnicze.Tata wielokrotnie((4 razy) starał się o II grupę płatną, niestety spotyka się z nieuzasadnioną odmową.Tata ma problemy z poruszaniem się, potrzebuje pomocy w niektórych czynnościach i pracach domowych,nikt nie chce Go również przyjąć do pracy.Czy należy się mojemu ojcu płatna II grupa inwalidzka.Bardzo proszęo odpowiedź i z góry bardzo dziękuję.

Już od kilku lat nie ma grup inwalidzkich, ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS mówi o niezdolności do pracy, a ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych o niepełnosprawności:

Przepis prawny:

Art.*12.*1.*ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS stanowi, iż niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.
2.*Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy.
3.*Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Art.*13.*1.*tej ustawy stanowi natomiast, iż przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się:
1) stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji;
2) możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne.
2. Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat, z zastrzeżeniem ust. 3.
3.*Niezdolność do pracy orzeka się na okres dłuższy niż 5 lat, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu.
3a.*Jeżeli osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres co najmniej ostatnich 5 lat poprzedzających dzień badania lekarskiego brakuje mniej niż 5 lat do osiągnięcia wieku emerytalnego określonego w art. 24 ust. 1, w przypadku dalszego stwierdzenia niezdolności do pracy orzeka się niezdolność do pracy na okres do dnia osiągnięcia tego wieku.
4.*Zachowanie zdolności do pracy w warunkach określonych w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie stanowi przeszkody do orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy.
5.*W przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych orzeka się niezdolność do samodzielnej egzystencji. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się odpowiednio.

Art.*5. ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych stanowi, iż*orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o:
1) całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2, i niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych traktowane jest na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
1a) niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
2) całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności;
3) częściowej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 3, oraz celowości przekwalifikowania, o którym mowa w art. 119 ust. 2 i 3 ustawy wymienionej w pkt 1, jest traktowane na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.



O niezdolności do pracy orzeka ZUS, a o niepełnosprawności powiat. Orzeczenie powiatu nie ma co prawda bezpośredniego przełożenia na orzecznika ZUS, bo ten ma pozycję samodzielną, a w grę wchodzą też inne przepisy ustawy o emeryturach i rentach z FUS dotyczące wysokości świadczenia. W postępowaniu pamiętać zawsze należy o właściwym trybie odwoławczym oraz o tym, że:

Przepis prawny:

wyrok NSA z dnia 09.10.2007 r. sygn. I OSK 15/07 mówi,iż orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności jest orzeczenie o tego typu niepełnosprawności wydane w ramach postępowania określonego przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jak i orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a zgodnie z art. 17 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 21 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych, wyrok sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, rozstrzygający o przyznaniu świadczenia, do którego prawo zostało uzależnione od całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji, należy traktować, jak orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Nadto wyrok SA w Katowicach z dnia 14.08.2007 r. sygn. III AUa 1300/06
stanowi, iż częściowa niezdolność do pracy art. 12, 13 ustawy z 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie jest pojęciem równoznacznym z dawnym inwalidztwem trzeciej grupy (art. 23 ustawy z 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą zmieniającą z daty 28 czerwca 1996 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 100, poz. 461), a niezdolność do wykonywania dotychczasowego zatrudnienia nie jest wystarczającą przesłanką nabycia prawa do renty, jeżeli wiek, poziom wykształcenia i predyspozycje psychofizyczne usprawiedliwiają rokowania, że mimo upośledzenia sprawności organizmu możliwe jest podjęcie innej pracy w tym samym zawodzie albo po przekwalifikowaniu.
Również postanowienie SN z dnia 16.12.2005 r. sygn. II UK 77/05 stanowi, że orzeczenie stwierdzające znaczny stopień niepełnosprawności nie jest równoznaczne z orzeczeniem lekarza orzecznika organu rentowego o całkowitej niezdolności do pracy i niezdolności do samodzielnej egzystencji.


Bardzo dziękuję za odpowiedź.Co powinien zrobić teraz mój ojciec aby zwiększyć swoją rentę,bo obecnie posiada tą najniższą,jeszcze raz ubiegać się o całkowitą niezdolność do pracy?(teraz ma częściową niezdolność do pracy w stopniu umiarkowanym)

To pytanie raczej do wróżki, niż prawnika

Myślę że na to pytanie raczej wróżka nie odpowie,za to dobry prawnik powinien wiedzieć gdzie i jakie dokumenty należy złożyć.:!:

To nie jest sprawa dla prawnika, tylko dla lekarza.
Pomocna strona: Serwis ZUS - Renty z tytułu niezdolności do pracy

Jeśli coś niejasne - proszę pytać.

Dziękuję.

Mój narzeczony ma przyznaną przez ZUS całkowitą niezdolność do pracy oraz umiarkowany stopień niepełnosprawności. Niema nigdzie dodane, że jest niezdolny do samodzielnej egzystencji, ale że okresowo potrzebuje pomocy osób trzecich.

Jakie przysługują mu ulgi tzn. w PKS zawsze pytają nas czy to I grupa inwalidzka, a my nie wiemy czy grupy inwalidzkie jeszcze istnieją, czy są przyznawane i przez kogo.

Z góry dziękuje za pomoc.