Bartata napisał:
I tak dalej i tak dalej...mi na logikę pasowałoby żeby w takim przypadku odpowiednie organy ONZ zadecydowały jakie państwo ma zająć się problemem i dlaczego.
Nie ma organu ONZ, który miałby takie kompetencje. Zasadniczo każde państwo samo określa, czy będzie ścigać czyn popełniony na terenie niepodlegającym żadnej władzy państwowej (zakładając oczywiście, że z umowy międzynarodowej nie wynika obowiązek państwa do ścigania danego czynu niezależnie od miejsca jego popełnienia).
Sąd polski badałby, czy zachodzi któraś z okoliczności wynikających z art. 110-111 oraz art. 113-114 Kodeksu karnego:
Art.*109.*Ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego, który popełnił przestępstwo za granicą.
Art.*110.*(88) §*1.*Ustawę karną polską stosuje się do cudzoziemca, który popełnił za granicą czyn zabroniony skierowany przeciwko interesom Rzeczypospolitej Polskiej, obywatela polskiego, polskiej osoby prawnej lub polskiej jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz do cudzoziemca, który popełnił za granicą przestępstwo o charakterze terrorystycznym.
§*2.*Ustawę karną polską stosuje się w razie popełnienia przez cudzoziemca za granicą czynu zabronionego innego niż wymieniony w § 1, jeżeli czyn zabroniony jest w ustawie karnej polskiej zagrożony karą przekraczającą 2 lata pozbawienia wolności, a sprawca przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie postanowiono go wydać.
Art.*112.*(89) Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia czynu zabronionego, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca w razie popełnienia:
1) przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zewnętrznemu Rzeczypospolitej Polskiej,
1a) (90) (utracił moc),
2) przestępstwa przeciwko polskim urzędom lub funkcjonariuszom publicznym,
3) przestępstwa przeciwko istotnym polskim interesom gospodarczym,
4) przestępstwa fałszywych zeznań złożonych wobec urzędu polskiego,
5) przestępstwa, z którego została osiągnięta, chociażby pośrednio, korzyść majątkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Art.*113.*(91) Niezależnie od przepisów obowiązujących w miejscu popełnienia przestępstwa, ustawę karną polską stosuje się do obywatela polskiego oraz cudzoziemca, którego nie postanowiono wydać, w razie popełnienia przez niego za granicą przestępstwa, do którego ścigania Rzeczpospolita Polska jest zobowiązana na mocy umowy międzynarodowej, lub przestępstwa określonego w Rzymskim Statucie Międzynarodowego Trybunału Karnego, sporządzonym w Rzymie dnia 17 lipca 1998 r. (Dz. U. z 2003 r. Nr 78, poz. 708).