Są pewne uwarunkowania psychiczne …
Jedni nawet palcem nie kiwną , drudzy będą robić wszystko , aby tylko zapomnieć o bólu. Proszę mi wierzyć, miałam wypadek samochodowy gdzie zginęły mi 4 bliskie osoby i też mogłabym po kilku operacjach powiedzieć , że nie mogę , bo... Ale ja podziwiam ludzi , którzy pomimo swojej choroby podejmują jakąś aktywność zawodową bądź inną. Nie na tym chyba polega życie , by zamknąć się w sobie i nic nie robić. Nie widzę w tym nic złego , że osoba będąca na rencie pomaga własnym dzieciom lub dba o otoczenie swojego domu. Przez kilka lat pracowałam w Zakładzie Pracy Chronionej i wiele się tam nauczyłam. Każdy człowiek jest inny ale każdy też potrzebuje się w jakiś sposób spełniać. Poznałam wiele osób ,które jak to pani pisze były „na rencie stopnia najwyższego” i pracowały ciesząc się że mogą swoim dzieciom czy wnukom coś kupić , bo renta to nawet na opłacenie czynszu i rachunków by im nie starczyła.
Rozumiem wszystko gdyż są osoby , które „nosem się będą podpierać a będą coś robić” aby tylko nie być niepotrzebnym.
Dziwi mnie pani podejście do osób niepełnosprawnych .Mamy XXI, jesteśmy w UE , wszędzie słychać o aktywizacji osób niepełnosprawnych z drugiej stronie o barierach jakie spotykają ON w naszym kraju.
Proszę zmienić stereotypowe podejście , że osoba niepełnosprawna powinna leżeć i nic nie robić.
A swoją drogą to temu panu serdecznie współczuję ..
Pisze pani , że „w wolnym czasie, kiedy już nie ma co robić zatruwa życie wszystkim sąsiadom”.
Czy to nie jest odwrotnie??? Widzę , że to chyba pani chce zatruć życie innym , bo która osobą mająca dobre intencje jest w stanie wyliczyć wszystkie czynności jakie sąsiad wykonuje.....???
Jak pani ukończy 6 letnie studia medyczne, obroni pani pracę to będzie mogła oceniać stan zdrowia swoich pacjentów. Jak na razie to od tego są lekarze, a dokumentację do ZUS też może pani złożyć w celach rentowych, jeśli myśli pani , że ot tak ludziom są przyznawane renty.
