Proponuję wziąc pod uwagę poniższe przepisy kodeksu karnego skarbowego:
"Rozdział 2
Zaniechanie ukarania sprawcy
Art. 16.
§ 1. Nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe
sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ
powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności
osoby współdziałające w jego popełnieniu.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się tylko wtedy, gdy w terminie wyznaczonym przez uprawniony
organ postępowania przygotowawczego uiszczono w całości wymagalną
należność publicznoprawną uszczuploną popełnionym czynem zabronionym.
Jeżeli czyn zabroniony nie polega na uszczupleniu tej należności, a orzeczenie
przepadku przedmiotów jest obowiązkowe, sprawca powinien złożyć te przedmioty,
natomiast w razie niemożności ich złożenia – uiścić ich równowartość
pieniężną; nie nakłada się obowiązku uiszczenia ich równowartości pieniężnej,
jeżeli przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4.
§ 3. Jeżeli złożone przedmioty podlegające przepadkowi mogą ulec szybkiemu
zniszczeniu lub zepsuciu, ich przechowywanie byłoby połączone z niewspółmiernymi
kosztami lub nadmiernymi trudnościami albo powodowałoby znaczne
obniżenie ich wartości, organ postępowania przygotowawczego nakłada
na sprawcę obowiązek uiszczenia ich równowartości pieniężnej, chyba że
przepadek dotyczy przedmiotów określonych w art. 29 pkt 4.
§ 4. Zawiadomienie powinno być złożone na piśmie albo przekazane ustnie
do protokołu.
§ 5. Zawiadomienie jest bezskuteczne, jeżeli zostało złożone:
1) w czasie, kiedy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość
o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego;
2) po rozpoczęciu przez organ ścigania czynności służbowej, w szczególności
przeszukania, czynności sprawdzającej lub kontroli zmierzającej do ujawnienia
przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, chyba że
czynność ta nie dostarczyła podstaw do wszczęcia postępowania o ten czyn
zabroniony.
§ 6. Przepisu § 1 nie stosuje się wobec sprawcy, który:
1) kierował wykonaniem ujawnionego czynu zabronionego;
2) wykorzystując uzależnienie innej osoby od siebie, polecił jej wykonanie
ujawnionego czynu zabronionego;
3) zorganizował grupę albo związek mający na celu popełnienie przestępstwa
skarbowego albo taką grupą lub związkiem kierował, chyba że zawiadomienia,
o którym mowa w § 1, dokonał ze wszystkimi członkami grupy lub
związku;
4) nakłaniał inną osobę do popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia
skarbowego w celu skierowania przeciwko niej postępowania o ten
czyn zabroniony.
Art. 16a.
Nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe, kto złożył
prawnie skuteczną, w rozumieniu przepisów ustawy – Ordynacja podatkowa lub
ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz.
65, z późn. zm.1)), korektę deklaracji podatkowej wraz z uzasadnieniem przyczyny
korekty i w całości uiścił, niezwłocznie lub w terminie wyznaczonym przez uprawniony
organ, należność publicznoprawną uszczuploną lub narażoną na uszczuplenie.
Art. 17.
§ 1. Sąd może udzielić zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności,
jeżeli wina sprawcy i okoliczności popełnienia przestępstwa skarbowego lub
wykroczenia skarbowego nie budzą wątpliwości, a jednocześnie:
1) uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną, jeżeli w
związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło
uszczuplenie tej należności;
2) sprawca uiścił kwotę odpowiadającą co najmniej najniższej karze grzywny
grożącej za dany czyn zabroniony;
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz.
594, Nr 91, poz. 868, Nr 171, poz. 1800, i Nr 173, poz. 1808, z 2005 r. Nr 124, poz. 1042, Nr 132,
poz. 1110 i Nr 183, poz. 1537 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 157, poz.
1119, Nr 191, poz. 1413 i Nr 217, poz. 1590.
©Kancelaria Sejmu s. 8/8
3) sprawca wyraził zgodę na przepadek przedmiotów co najmniej w takim zakresie,
w jakim ten przepadek jest obowiązkowy, a w razie niemożności
złożenia tych przedmiotów – uiścił ich równowartość pieniężną; przepisy
art. 16 § 2 zdanie trzecie oraz art. 31 § 3 pkt 2 stosuje się odpowiednio;
4) uiszczono co najmniej zryczałtowaną równowartość kosztów postępowania.
§ 2. Niedopuszczalne jest udzielenie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności,
jeżeli:
1) przestępstwo skarbowe zagrożone jest karą ograniczenia wolności albo karą
pozbawienia wolności;
2) przestępstwo skarbowe zagrożone tylko karą grzywny popełniono w warunkach
określonych w art. 37 § 1 lub art. 38 § 2;
3) zgłoszono interwencję co do przedmiotu podlegającego przepadkowi, chyba
że zostanie ona cofnięta przez interwenienta do czasu wniesienia aktu
oskarżenia do sądu."
Art. 16 k.k.s. polecam jeśli organ skarbowy jeszcze nie wszczął postępowania w tej sprawie i nie zauważył jeszcze, że brak jest Twojego rozliczenia.
Art. 17 k.k.s. (tzw. dobrowolne poddanie się odpowiedzialności) polecam jeśłi postępowanie karno-skarbowe już wszczęto. Skorzystanie z DPO ma tę zaletę że nie figuruje się w rejestrze karnym.