Przeczytaj ze zrozumieniem i nie pisz powyższych bzdur:
WYROK
z dnia 23 lipca 2003 r.
II CKN 350/01
Kupujący wybierając uprawnienia gwarancyjne traci uprawnienia z tytułu rękojmi, a przy wyborze uprawnień płynących z rękojmi – traci możliwość realizacji uprawnień wynikających z gwarancji.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Helena Ciepła (przewodniczący)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Tadeusz Żyznowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Galerii Promocji ”CFK – ART” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przeciwko ”GTX Hanex Plastic” Spółce przy interwencji ubocznej po stronie pozwanej Daewoo – FSO Motor z ograniczoną odpowiedzialnością – Zakładu Samochodów Dostawczych
o zapłatę i wydanie,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 23 lipca 2003 r.,
kasacji strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego
z dnia 8 marca 2001 r.,
oddala kasację /.../
UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Apelacyjny oddalił apelację powodowej Galerii Promocji „CFK ART.” Sp. z o.o. i orzekł o kosztach procesu za instancję odwoławczą. Z ustaleń przytoczonych w uzasadnieniu tego wyroku wynika, że powodowa Spółka, wykonując uprawnienia z tytułu gwarancji, żądała od strony pozwanej wydania nowego wolnego od wad samochodu marki „Citroen” C 15, 1800 D o parametrach w pozwie wyszczególnionych. Następnie w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 1998 r. powód – odstąpił od umowy i z powołaniem się na podstawę z art. 560 k.c. – zmienił powództwo w ten sposób, że żądał zasądzenia od strony pozwanej 36.404 zł z odsetkami za jednoczesnym wydaniem stronie pozwanej spornego samochodu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 27 marca 2000 r. Sąd pierwszej instancji umorzył postępowanie w odniesieniu do wydania nowego samochodu „Citroen” i rozstrzygnął o kosztach procesu. W ocenie Sądu Apelacyjnego dokonany wybór jest wiążący przy danej wadzie, a zmiana powództwa i przejście na inny reżim odpowiedzialności nastąpiły w związku z istnieniem tych samych wad.
Kasację złożyła powodowa Galeria Promocji „CFK ART.” Sp. z o.o. Skarżąca z powołaniem się na podstawy z art. 3931 k.p.c. zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła: naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności art. 579 k.c. w zw. z art. 560 § 1 i 2, art. 494 i art. 577 k.c. przez przyjęcie, że nie jest możliwa zmiana reżimu odpowiedzialności z powodu ujawnienia tych samych wad oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 233 k.p.c. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów na okoliczność ujawnienia nowych wad i uzyskania przez pozwanego informacji o nowych wadach.
Wskazując na powyższe skarżący wnosił o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania przy uwzględnieniu kosztów postępowania, ewentualnie orzeczenie co do istoty sprawy przez uwzględnienie powództwa w całości. Pozwana Spółka wnosiła o oddalenie kasacji z zasądzeniem kosztów procesu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jeżeli skarżąca z powołaniem się na obie podstawy kasacji kwestionuje zasadność zaskarżonego orzeczenia w całości, to niezależnie od kolejności przytoczenia i uzasadnienia tych podstaw, w pierwszej kolejności wymaga rozważenia podstawa przewidziana w art. 3931 pkt 2 k.p.c. albowiem zarzuty w odniesieniu do prawa materialnego mogą być właściwie oceniane i rozważane tylko na tle ustalonego stanu faktycznego. Strona powodowa przytoczenie przepisów, uznanych przez nią za naruszone i mających wypełniać każdą z podstaw kasacyjnych, poprzedziła zwrotem „a w szczególności”, co może przemawiać za przykładowym, a nie wyczerpującym wskazaniem naruszonych przepisów. Sąd Najwyższy jako instancja kasacyjna pozbawiony jest możliwości ustalania i dociekania, w odniesieniu do dalszych mogących wchodzić w rachubę – poza przytoczonymi w kasacji – przepisami prawa materialnego i procesowego. Podtrzymać zatem należy zapatrywanie wyrażone w orzeczeniu Sąd Najwyższego z dnia 26 września 2000 r., IV CKN 1518/2000 (OSNC 2001, Nr 3, poz. 39) co do znaczenia takiego zwrotu w kasacji i przyjąć, że kasacja zawiera wyczerpujące przytoczenie naruszonych przepisów z zakresu prawa materialnego i procesowego.
Sąd drugiej instancji nie przeprowadził żadnych dowodów (art. 382 k.p.c.) a w całości – z odwołaniem się do postanowień art. 385 k.p.c. – aprobował ustalenia dokonane w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Istota tego zarzutu, określonego w części wstępnej kasacji jako naruszenie art. 233 k.p.c. ogniskuje się w istocie wokół treści pisma strony powodowej z dnia 18 grudnia 1998 r. (k – 53) i jego znaczenia w płaszczyźnie przepisów prawa materialnego i procesowego. Sąd Apelacyjny stwierdził, że zmiana powództwa i przejście na inny reżim odpowiedzialności strony pozwanej nastąpiła w związku z istnieniem tych samych wad, których występowanie stanowiło podstawę do wystąpienia z żądaniami opartymi na gwarancji. Powyższe oświadczenie – w ocenie Sądu Apelacyjnego – nie łączy odstąpienia od wiążącej strony umowy – z zaistnieniem nowych wad – już chociażby z tego powodu, że biegły Walenty Dudziak dokonał oględzin pojazdu i wydał opinię dopiero w drugiej połowie 1999 r. Ponieważ kasacja odwołując się do treści pisma z dnia 16 grudnia 1998 r. zawierającego oświadczenie o odstąpieniu od umowy dowodzi, że nabywca zgłosił pozwanej nowe wady samochodu niezbędnym jest odwołanie się do treści tego pisma. Mianowicie zmiana powództwa na zasadzie art. 560 k.c. i odstąpienie od zawartej przez strony umowy z dnia 18 grudnia 1997 r. sprzedaży spornego samochodu następuje ... „z uwagi na nie usunięcie dotychczas jego istotnych wad ...” i dalej ... „wady pojazdu stwierdzone zostały przez rzeczoznawcę powołanego przez pozwanego w opinii załączonej do pozwu, są to wady istotne i dotychczas nie zostały usunięte”. Nie zostało zatem podważone w kasacji stanowisko Sądu drugiej instancji stwierdzające, że zarówno w oświadczeniu z dnia 16 grudnia 1998 r., w którym poinformowano pozwanego o odstąpieniu od umowy sprzedaży, jak i w piśmie z dnia 17 grudnia 1998 r., podkreślono, że działania powoda wynikły z faktu nieusunięcia zgłoszonych wad. Zatem nie zostały podważone – powyżej przytoczone – ustalenia stwierdzające, że zmiana powództwa i przejście na inny reżim odpowiedzialności pozwanego nastąpiła w związku z istnieniem tych samych wad. To ustalenie jest wiążące przy ocenie zasadności zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego, spośród których rozstrzygające znaczenie ma art. 579 k.c. Przepis ten w stanie prawnym obowiązującym przed dniem 28 grudnia 1996 r. stanowił, że kupujący mógł wykonać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy dopiero wówczas, gdy zobowiązany z gwarancji we właściwym czasie nie dopełnił swoich obowiązków, co stanowiło rękojmię jako rodzaj swoistej sankcji niewykonania obowiązków gwaranta. Pierwszeństwo gwarancji wobec rękojmi było powszechnie krytykowane w literaturze przedmiotu. Obecne brzmienie art. 579 k.c. w myśl którego kupujący może wykonywać uprawnienia z tytułu rękojmi za wady fizyczne rzeczy, niezależnie od uprawnień wynikających z gwarancji wskazuje, że ustawodawca zastąpił kumulatywny zbieg roszczeń otwartą konkurencją roszczeń prowadzącą do wyboru roszczeń przez kupującego (wyboru między realizacją uprawnień z tytułu rękojmi a uprawnieniami wynikającymi z gwarancji). Nie może jednak – wbrew odmiennemu stanowisku skarżącej – raz dokonanego wyboru zmienić ani też – jak trafnie twierdzi kasacja – konstruować roszczenia mieszanego. Kupujący wybierając uprawnienia gwarancyjne traci uprawnienia z tytułu rękojmi. Przy wyborze uprawnień płynących z rękojmi kupujący traci możliwość realizacji uprawnień wynikających z gwarancji. Nie do przyjęcia jest zatem interpretacja art. 579 k.c. prowadząca do wniosku, że „niezależnie” oznacza „równocześnie”, bądź zwolnienie nabywcy od podjęcia decyzji, czy korzystniejsze jest realizowanie uprawnień z gwarancji (włącznie z wymianą rzeczy na wolną od wad), czy też z rękojmi (aż do odstąpienia od umowy). Prawomocne umorzenie postępowania w przedmiocie wydania nowego, wolnego od wad spornego samochodu m-ki „Citroen” czyni bezprzedmiotowym rozważania kasacji o instytucji gwarancji jakości i zarzut naruszenia art. 577 k.c. Powyższe odnieść należy także do omawiania skutków zobowiązaniowych i rzeczowych odstąpienia od umowy sprzedaży z odwołaniem się do art. 560 § 1 i 2 oraz art. 494 k.c. Tylko w następstwie skutecznego wykonania prawa odstąpienia od umowy może nastąpić, dowodzony w kasacji powrót do sytuacji sprzed zawarcia umowy sprzedaży, co w przedmiotowej sprawie – bez naruszenia powyżej powołanych przepisów – nie nastąpiło. Dlatego kasacja jako nie zawierająca usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu (art. 39312 k.p.c.) z zasądzeniem żądanych kosztów procesu za instancję kasacyjną
I jeszcze zapoznaj się z tym:
Dz.U.2002.141.1176
art.13
4.W dokumencie gwarancyjnym należy zamieścić podstawowe dane potrzebne do dochodzenia roszczeń z gwarancji, w tym w szczególności nazwę i adres gwaranta lub jego przedstawiciela w Rzeczypospolitej Polskiej, czas trwania i terytorialny zasięg ochrony gwarancyjnej. Ponadto powinno być w nim zawarte stwierdzenie, że gwarancja na sprzedany towar konsumpcyjny nie wyłącza, nie ogranicza ani nie zawiesza uprawnień kupującego wynikających z niezgodności towaru z umową.
