jolahola33 napisał:
Witam,ja także mam problem ze znalezieniem postanowienia,bardzo prosze o pomoc. SN 2006-12-21,III CZ 90/06,LEX nr 610091
Oddalenie zażalenia kwestionującego odrzucenie skargi kasacyjnej ze względu na zbyt niską wartość przedmiotu zaskarżenia
Postanowienie
Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 21 grudnia 2006 r.
III CZ 90/06
Teza
Najem lokalu stanowi jedną z prawnych postaci władania lokalem. Uprawnienie do mieszkania, ze względu na swe funkcje, wiąże się z prawami osobistymi, tj. godnością człowieka, ponieważ radykalną alternatywę posiadania mieszkania stanowi bezdomność. W określonych wypadkach osobisty charakter uprawnienia może mieć dominujące znaczenie, np. w razie rozstrzygania o prawie do lokalu socjalnego. W każdym jednak wypadku prawo do mieszkania ma również walor ekonomiczny, gdy jako dobro zbywalne, a przynajmniej ekwiwalentne może być nabyte za pieniądze. Dlatego prawne postacie władania lokalem mieszkalnym podlegające ochronie, związane z innymi prawami rzeczowymi lub obligacyjnymi (najem) uznawane są za prawa majątkowe.
Legalis
Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Art. 1
Kodeks postępowania cywilnego, Art. 398[2] § 1
Numer 163808
Skład sądu
SSN Zbigniew Strus (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Antoni Górski
Sentencja
Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Tomasza S. przeciwko Gminie L. o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 grudnia 2006 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 10 października 2006 r., sygn. akt (...), oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Powód domagał się ustalenia, że wstąpił w stosunek najmu określonego lokalu mieszkalnego. W pozwie i apelacji od wyroku oddalającego powództwo wskazał kwotę (...) zł jako wartość przedmiotu sprawy oraz przedmiotu zaskarżenia. Tę samą wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał w skardze kasacyjnej odrzuconej postanowieniem Sądu Okręgowego z 5 lipca 2006 r.
W zażaleniu na to postanowienia powód reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika domaga się uchylenia zaskarżonego orzeczenia sądu odwoławczego i zasądzenia kosztów procesu, zarzucając naruszenie art. 3982 § 1 KPC polegającego na przyjęciu, że sprawa ma charakter majątkowy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powołuje postanowienie Sądu Najwyższego z 14 sierpnia 1997 r. sygn. II CZ 87/97.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Najem lokalu stanowi jedną z prawnych postaci władania lokalem. Uprawnienie do mieszkania, ze względu na swe funkcje, wiąże się z prawami osobistymi, tj. godnością człowieka, ponieważ radykalną alternatywę posiadania mieszkania stanowi bezdomność. W określonych wypadkach osobisty charakter uprawnienia może mieć dominujące znaczenie np. w razie rozstrzygania o prawie do lokalu socjalnego (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2004 r., II CZ 34/03, Wokanda 2004/9/8). W każdym jednak wypadku prawo do mieszkania ma również walor ekonomiczny, gdy jako dobro zbywalne, a przynajmniej ekwiwalentne może być nabyte za pieniądze. Dlatego prawne postacie władania lokalem mieszkalnym podlegające ochronie, związane z innymi prawami rzeczowymi lub obligacyjnymi (najem) uznawane są za prawa majątkowe (np. wyrok z 19 stycznia 2006 r. IV CK 336/05, wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 czerwca 1999 r. K 34/98 - OTK ZU 1999, nr 4, poz. 94). W świetle powyższego, odmienny pogląd skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, a poza tym nie został uzasadniony. Oczywista jest przy tym konieczność ostrożnego posługiwania się tezami orzeczeń Sądu Najwyższego wydanymi w sprawach rozpoznanych pod rządem przepisu art. 393 pkt 1 KPC, uzależniającego - ze względu na progi wartościowe - dopuszczalność kasacji w sprawach majątkowych, od ich charakteru jako "spraw o świadczenie". Są one nieadekwatne do kasacji i skarg kasacyjnych wnoszonych od orzeczeń sądu drugiej instancji wydanych po 1 lipca 2000 r.
Nie znajdując podstaw uwzględnienia zażalenia, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie, zgodnie z art. 3941 § 1 i 3 KPC, w związku z art. 39814 KPC.