N
Nawrot22
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 03.2012
- Odpowiedzi
- 1
Proszę o pomoc w rozwiązaniu kazusu: Jaki mógłby być wyrok WSA?
Stan faktyczny sprawy:
Decyzją z dnia 7 lutego 2011 r. znak WSO 150 Prezydent Miasta Gdańska działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 11 lit. c) ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198 ze zm.) orzekł o wymeldowaniu Jana Kowalskiego z pobytu stałego z lokalu położonego w Gdańsku przy ul. Garncarskiej 45.
Przedmiotowa decyzja została doręczona w/w w dniu 14 lutego 2011 r., a zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał dorosły domownik – siostra adresata Małgorzata Kowalska (w trybie art. 43 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego).
W dniu 7 marca 2011 r. do Urzędu Miejskiego w Gdańsku wpłynęło nadane w dniu 1 marca 2011 r. odwołanie od w/w decyzji podpisane przez radcę prawnego działającego z upoważnienia Jana Kowalskiego.
Pismem z dnia 8 marca 2011 r. odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. nr SO.III.150.11 Wojewoda Pomorski działając na podstawie art. 134 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych odmówił rozpatrzenia odwołania wskazując, że termin do wniesienia odwołania został przekroczony, gdyż decyzja została doręczona w dniu 14 lutego 2011 r. a zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 28 lutego 2011 r. Odwołanie zostało zaś wniesione w dniu 1 marca 2011 r. a więc po upływie ustawowego terminu.
Co równie ważne, wraz z odwołaniem Jan Kowalski nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie należało orzec o odmowie rozpatrzenia odwołania.
W skardze na w/w postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Jan Kowalski reprezentowany przez radcę prawnego podnosząc zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji oraz wydanego postanowienia jak i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przywrócenia zameldowania strony w przedmiotowym lokalu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska.
W dniu 25 października 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku o wstąpieniu do sprawy. W przedmiotowym piśmie Prokurator Prokuratury Okręgowej powołał się na dyspozycję art. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jaki powinien wydać wyrok WSA?
Stan faktyczny sprawy:
Decyzją z dnia 7 lutego 2011 r. znak WSO 150 Prezydent Miasta Gdańska działając na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm.) w zw. z art. 3 pkt 11 lit. c) ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale zadań i kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 34, poz. 198 ze zm.) orzekł o wymeldowaniu Jana Kowalskiego z pobytu stałego z lokalu położonego w Gdańsku przy ul. Garncarskiej 45.
Przedmiotowa decyzja została doręczona w/w w dniu 14 lutego 2011 r., a zwrotne potwierdzenie odbioru podpisał dorosły domownik – siostra adresata Małgorzata Kowalska (w trybie art. 43 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego).
W dniu 7 marca 2011 r. do Urzędu Miejskiego w Gdańsku wpłynęło nadane w dniu 1 marca 2011 r. odwołanie od w/w decyzji podpisane przez radcę prawnego działającego z upoważnienia Jana Kowalskiego.
Pismem z dnia 8 marca 2011 r. odwołanie wraz z aktami sprawy zostało przekazane do Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego.
Postanowieniem z dnia 24 marca 2011 r. nr SO.III.150.11 Wojewoda Pomorski działając na podstawie art. 134 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych odmówił rozpatrzenia odwołania wskazując, że termin do wniesienia odwołania został przekroczony, gdyż decyzja została doręczona w dniu 14 lutego 2011 r. a zatem termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 28 lutego 2011 r. Odwołanie zostało zaś wniesione w dniu 1 marca 2011 r. a więc po upływie ustawowego terminu.
Co równie ważne, wraz z odwołaniem Jan Kowalski nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie należało orzec o odmowie rozpatrzenia odwołania.
W skardze na w/w postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Jan Kowalski reprezentowany przez radcę prawnego podnosząc zarzut naruszenia art. 15 ust. 2 ustawy o ewidencji ludności i dowodach osobistych wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji oraz wydanego postanowienia jak i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przywrócenia zameldowania strony w przedmiotowym lokalu.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego wcześniejszego stanowiska.
W dniu 25 października 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku o wstąpieniu do sprawy. W przedmiotowym piśmie Prokurator Prokuratury Okręgowej powołał się na dyspozycję art. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Jaki powinien wydać wyrok WSA?