W
w.gorka2
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 06.2007
- Odpowiedzi
- 20
Witam.
Na złożone przez pokrzywdzonego zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy publicznych czynu z art.231§ 1kk w zw z art.304§ 2kpk, prokuratura odmawia wszczęcia stosownego śledztwa (dochodzenia) bez merytorycznego rozpoznania zawiadomienia i z całkowitym pominięciem wszelkich dowodów zaoferowanych przez pokrzywdzonego (decyzja stricte arbitralna).
Sąd Rejonowy uchyla postanowienie prokuratury w wyniku zaskarżenia postanowienia przez pokrzywdzonego, jednak bez jego rozpoznania co do istoty sprawy-głównych zarzutów- nakazując ponowne rozpoznanie.
Sąd Rejonowy działając jako odwoławczy, mógł (powinien z uwagi na brak możliwości zaskarżenia kolejnego postanowienia prokuratury) dokonać samodzielnej oceny.
(...)Sąd odwoławczy może odmiennie niż sąd I instancji ocenić materiał dowodowy. Uwzględniając jednak obowiązywanie w polskim procesie karnym zasady bezpośredniości w kontakcie sądu z dowodami, która sprzyjać ma właśnie dokonywaniu poprawnych ocen w tym zakresie oraz to, że w postępowaniu odwoławczym dowodów - co do zasady - nie przeprowadza się, przyjąć należy, iż sąd odwoławczy może owej odmiennej oceny dokonać jedynie wtedy, gdy w sposób oczywisty ocena dokonana przez sąd I instancji ma charakter dowolny. Może zatem to uczynić tylko, gdy nie jest ona oparta na całokształcie materiału dowodowego lub narusza zasady prawidłowego rozumowania albo wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, a także gdy odmienna ocena nasuwa się w oczywisty sposób w związku z ewentualnym uzupełniającym postępowaniem dowodowym, przeprowadzonym w drugiej instancji. Odmienna ocena dowodów dokonana przez sąd odwoławczy winna przy tym odpowiadać w pełni wymogom art. 7 k.p.k.(...)Wyrok z dnia 19 lutego 2003 r. SN V KK 119/02 LEX nr 76996
Sąd Rejonowy jednak tego nie uczynił, przyjmując za podstawę uchylenia postanowienie prokuratury, wadliwość jego uzasadsnienia, gdyż:
(...) Tak skonstruowane uzasadnienia stanowią bowiem rażącą obrazę art.424 §1pkt.1 i §2 kpk poprzez sporządzenie uzasadnienia w taki sposób, że zupełnie eliminują możliwość dokonania jego merytorycznej oceny, czy chociażby prześledzenia toku rozumowania prokurator.
Poważniejsze wady pisemnego uzasadnienia postanowienia (art. 424 § 1 i §2 kpk.) utrudniają również stronom skontrolowanie postanowienia, zatem i korzystanie z prawa do odwołania się, które musi być rzeczywiste, a nie iluzoryczne(...)
Prokuratura ponownie "rozpoznaje sprawę" w podobie rażąco wadliwy sposób, z obrazą art.231§ 1kk przez niedopuszczalną jego zawężającą wykładnię (pominięcie szkody w interesie publicznym), bez merytorycznego i rzeczywistego rozpoznania co do istoty zarzutów i z pominięciem wszelkich dowodów, wydaje kolejne arbitralne postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa (dochodzenia).Błędnie informuje pokrzywdzonego o możliwości wniesienia zażalenia na wydane postanowienie.
W ocenie pokrzywdzonego zaistniała sytuacja, co najwyżej jednoinstancyjnego, wadliwego rozpoznania sprawy z pozbawieniem go kontroli odwoławczej (a -de facto- całkowity brak rozpoznania) i poprzez to pozbawienie pokrzywdzonego konstytucyjnego prawa
wynikającego z art.45.1; art. 176; art. 78 ; z uwagi na:
(...)Dwuinstancyjność postępowania pokrzywdzonemu gwarantują nie tylko stosowne przepisy Działu IX ustawy procesowej, ale także Konstytucja RP w art. 176. Wprowadza ona w tym przepisie zasadę co najmniej dwuinstancyjności postępowania sądowego. Zasada ta zaś stanowi gwarancję umożliwiającą usunięcie błędów, omyłek i innych uchybień popełnionych w toku rozpoznania spraw przez sądy pierwszej instancji. Wspomniany przepis konstytucji jest też przejawem wyrażonej w jej art. 78 zasady, iż „każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji”, oraz art. 6; art.13; art.14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z art.9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (..)
oraz poprzez to, że:
(...)Państwo, które wprowadza do swojego systemu prawnego możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie prokuratury, do sądu odwoławczego , winno zapewnić rzeczywisty dostęp do tej instytucji, tak aby ten środek odwoławczy nie był iluzoryczny, lecz umożliwiał jednostkom efektywne korzystanie z prawa do sądu oraz rzeczywistego, merytorycznego /nie iluzorycznego/ rozpatrzenia zażalenia(...).
Czy zatem istnieje skuteczny prawny środek ustalenia faktu pozbawienie pokrzywdzonego konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez bezstronny, niezawisły Sąd w postępowaniu dwuinstancyjnym?
Na złożone przez pokrzywdzonego zawiadomienie o popełnieniu przez funkcjonariuszy publicznych czynu z art.231§ 1kk w zw z art.304§ 2kpk, prokuratura odmawia wszczęcia stosownego śledztwa (dochodzenia) bez merytorycznego rozpoznania zawiadomienia i z całkowitym pominięciem wszelkich dowodów zaoferowanych przez pokrzywdzonego (decyzja stricte arbitralna).
Sąd Rejonowy uchyla postanowienie prokuratury w wyniku zaskarżenia postanowienia przez pokrzywdzonego, jednak bez jego rozpoznania co do istoty sprawy-głównych zarzutów- nakazując ponowne rozpoznanie.
Sąd Rejonowy działając jako odwoławczy, mógł (powinien z uwagi na brak możliwości zaskarżenia kolejnego postanowienia prokuratury) dokonać samodzielnej oceny.
(...)Sąd odwoławczy może odmiennie niż sąd I instancji ocenić materiał dowodowy. Uwzględniając jednak obowiązywanie w polskim procesie karnym zasady bezpośredniości w kontakcie sądu z dowodami, która sprzyjać ma właśnie dokonywaniu poprawnych ocen w tym zakresie oraz to, że w postępowaniu odwoławczym dowodów - co do zasady - nie przeprowadza się, przyjąć należy, iż sąd odwoławczy może owej odmiennej oceny dokonać jedynie wtedy, gdy w sposób oczywisty ocena dokonana przez sąd I instancji ma charakter dowolny. Może zatem to uczynić tylko, gdy nie jest ona oparta na całokształcie materiału dowodowego lub narusza zasady prawidłowego rozumowania albo wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, a także gdy odmienna ocena nasuwa się w oczywisty sposób w związku z ewentualnym uzupełniającym postępowaniem dowodowym, przeprowadzonym w drugiej instancji. Odmienna ocena dowodów dokonana przez sąd odwoławczy winna przy tym odpowiadać w pełni wymogom art. 7 k.p.k.(...)Wyrok z dnia 19 lutego 2003 r. SN V KK 119/02 LEX nr 76996
Sąd Rejonowy jednak tego nie uczynił, przyjmując za podstawę uchylenia postanowienie prokuratury, wadliwość jego uzasadsnienia, gdyż:
(...) Tak skonstruowane uzasadnienia stanowią bowiem rażącą obrazę art.424 §1pkt.1 i §2 kpk poprzez sporządzenie uzasadnienia w taki sposób, że zupełnie eliminują możliwość dokonania jego merytorycznej oceny, czy chociażby prześledzenia toku rozumowania prokurator.
Poważniejsze wady pisemnego uzasadnienia postanowienia (art. 424 § 1 i §2 kpk.) utrudniają również stronom skontrolowanie postanowienia, zatem i korzystanie z prawa do odwołania się, które musi być rzeczywiste, a nie iluzoryczne(...)
Prokuratura ponownie "rozpoznaje sprawę" w podobie rażąco wadliwy sposób, z obrazą art.231§ 1kk przez niedopuszczalną jego zawężającą wykładnię (pominięcie szkody w interesie publicznym), bez merytorycznego i rzeczywistego rozpoznania co do istoty zarzutów i z pominięciem wszelkich dowodów, wydaje kolejne arbitralne postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa (dochodzenia).Błędnie informuje pokrzywdzonego o możliwości wniesienia zażalenia na wydane postanowienie.
W ocenie pokrzywdzonego zaistniała sytuacja, co najwyżej jednoinstancyjnego, wadliwego rozpoznania sprawy z pozbawieniem go kontroli odwoławczej (a -de facto- całkowity brak rozpoznania) i poprzez to pozbawienie pokrzywdzonego konstytucyjnego prawa
wynikającego z art.45.1; art. 176; art. 78 ; z uwagi na:
(...)Dwuinstancyjność postępowania pokrzywdzonemu gwarantują nie tylko stosowne przepisy Działu IX ustawy procesowej, ale także Konstytucja RP w art. 176. Wprowadza ona w tym przepisie zasadę co najmniej dwuinstancyjności postępowania sądowego. Zasada ta zaś stanowi gwarancję umożliwiającą usunięcie błędów, omyłek i innych uchybień popełnionych w toku rozpoznania spraw przez sądy pierwszej instancji. Wspomniany przepis konstytucji jest też przejawem wyrażonej w jej art. 78 zasady, iż „każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji”, oraz art. 6; art.13; art.14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w związku z art.9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (..)
oraz poprzez to, że:
(...)Państwo, które wprowadza do swojego systemu prawnego możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie prokuratury, do sądu odwoławczego , winno zapewnić rzeczywisty dostęp do tej instytucji, tak aby ten środek odwoławczy nie był iluzoryczny, lecz umożliwiał jednostkom efektywne korzystanie z prawa do sądu oraz rzeczywistego, merytorycznego /nie iluzorycznego/ rozpatrzenia zażalenia(...).
Czy zatem istnieje skuteczny prawny środek ustalenia faktu pozbawienie pokrzywdzonego konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy przez bezstronny, niezawisły Sąd w postępowaniu dwuinstancyjnym?
