P
patrycja06
Nowy użytkownik
- Dołączył
- 11.2020
- Odpowiedzi
- 2
Witam,
mam do zrobienia taki kazus. Największy problem mam z pytaniem nr 2.
Na fali postępującej laicyzacji społeczeństwa do Sejmu wpłynął obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny. Projekt zakładał wykreślenie art. 196 k.k. penalizującego obrazę uczuć religijnych, gdyż jak wskazywali autorzy projektu, przepis ten jest źródłem nieproporcjonalnego ograniczenia konstytucyjnej wolności wypowiedzi. Marszałek Sejmu –
prywatnie zwolennik proponowanej zmiany – zdecydował się skrócić procedurę ustawodawczą, uznając projekt ustawy za pilny. W ostatecznym głosowaniu podczas trzeciego czytania 116 posłów opowiedziało się za przyjęciem projektu, 111 było przeciwko przyjęciu projektu, a 2 posłów
wstrzymało się od głosu. Uradowany Marszałek Sejmu przekazał ustawę Senatowi, który czternastego dnia od dnia jej przekazania uchwalił odrzucenie ustawy w całości. Podczas ponownego głosowania w Sejmie 129 posłów głosowało za odrzuceniem uchwały Senatu, 101 było
przeciwko tej decyzji, a 32 posłów wstrzymało się od głosu. Uznając uchwałę Senatu za odrzuconą, Marszałek Sejmu przekazał podpisany przez siebie tekst ustawy Prezydentowi. Prezydent nie popierał depenalizacji obrazy uczuć religijnych. Nie chciał jednak, z uwagi na zbliżające się wybory, jawnie przeciwstawić się ustawie uchwalonej z inicjatywy jego potencjalnych wyborców. Za radą swoich doradców zdecydował się zwrócić ustawę do Sejmu i umotywować odmowę złożenia podpisu argumentami natury konstytucyjnej. Uzasadniając swoją decyzję, przekonywał, że jako strażnik Konstytucji nie może dopuścić do wejścia w życie ustawy, której nadano wsteczną moc obowiązującą. W tym zakresie wiąże go bowiem konstytucyjny nakaz zachowania 14-dniowej vacatio legis.
Pytania:
1. Wskaż wszystkie naruszenia procedury ustawodawczej.
2. Oceń argumentację Prezydenta.
Podstawy prawne:
art. 2, art. 118, art. 119, art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 Konstytucji RP
mam do zrobienia taki kazus. Największy problem mam z pytaniem nr 2.
Na fali postępującej laicyzacji społeczeństwa do Sejmu wpłynął obywatelski projekt ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny. Projekt zakładał wykreślenie art. 196 k.k. penalizującego obrazę uczuć religijnych, gdyż jak wskazywali autorzy projektu, przepis ten jest źródłem nieproporcjonalnego ograniczenia konstytucyjnej wolności wypowiedzi. Marszałek Sejmu –
prywatnie zwolennik proponowanej zmiany – zdecydował się skrócić procedurę ustawodawczą, uznając projekt ustawy za pilny. W ostatecznym głosowaniu podczas trzeciego czytania 116 posłów opowiedziało się za przyjęciem projektu, 111 było przeciwko przyjęciu projektu, a 2 posłów
wstrzymało się od głosu. Uradowany Marszałek Sejmu przekazał ustawę Senatowi, który czternastego dnia od dnia jej przekazania uchwalił odrzucenie ustawy w całości. Podczas ponownego głosowania w Sejmie 129 posłów głosowało za odrzuceniem uchwały Senatu, 101 było
przeciwko tej decyzji, a 32 posłów wstrzymało się od głosu. Uznając uchwałę Senatu za odrzuconą, Marszałek Sejmu przekazał podpisany przez siebie tekst ustawy Prezydentowi. Prezydent nie popierał depenalizacji obrazy uczuć religijnych. Nie chciał jednak, z uwagi na zbliżające się wybory, jawnie przeciwstawić się ustawie uchwalonej z inicjatywy jego potencjalnych wyborców. Za radą swoich doradców zdecydował się zwrócić ustawę do Sejmu i umotywować odmowę złożenia podpisu argumentami natury konstytucyjnej. Uzasadniając swoją decyzję, przekonywał, że jako strażnik Konstytucji nie może dopuścić do wejścia w życie ustawy, której nadano wsteczną moc obowiązującą. W tym zakresie wiąże go bowiem konstytucyjny nakaz zachowania 14-dniowej vacatio legis.
Pytania:
1. Wskaż wszystkie naruszenia procedury ustawodawczej.
2. Oceń argumentację Prezydenta.
Podstawy prawne:
art. 2, art. 118, art. 119, art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 Konstytucji RP