prosty kazus z prawa karnego

Witam!

Chciałbym prosic Was o małą pomoc w rozwiązaniu tego raczej prostego, ale mojego pierwszego kazusu z prawa karnego, więc wolę się upewnić czy idę dobrym tokiem rozumowania.

Oto treść kazusu:
Michał D. zaatakował stojącego na korytarzu w wagonie pociągu Henryka L., ktory uzywajac swojej torby bronil sie przed ciosami sprawcy. W wyniku kilku uderzen w glowe i brzuch Henryk L. stracił przytomność. Michal D. przeniosl jego cialo w okolice drzwi wyjsciowych, i kiedy pociag zwolnil, wyrzucil pokrzywdzonego na zewnatrz co spowodowalo jego smierc. Prokurator zarzucil sprawcy przestepstwo z art. 148§ 1 k.k. i skierowal sprawe z aktem oskarzenia do Sadu Okregowego. Sad Okregowy na rozprawie 22 kwietnia 2005 r. w trybie art. 399 § 1 k.p.k. uprzedzil Michala D. o mozliwosci zmiany kwalifikacji prawnej czynu na art 155 k.k., a nastepnie 5 dni pozniej wydal wyrok w ktorym skazal oskarzonego za przestepstwo nieumyslnego spowodowania smierci.
Prosze dokonac oceny kwalifikacji prawnej zaproponowanej przez sad.


Wg mnie sąd powinien zastosowac art. 148 § 1 k.k. w związku z art. 9 § 1 k.k. Uzasadnienia nie bede Wam przytaczal ani nie oczekuje od Was takowego, ewentualnie jednym - dwoma zdaniami jezeli sie wam zachce Chodzi mi glownie o to, czy ostatecznie sad dokonal dobrej decyzji stosujac
art 155 k.k.

Pozdrawiam

Dobrze by było wiedzieć przy jakiej prędkości pociągu został wyrzucony Henryk L. - jest powiedziane jedynie, że pociąg zwolnił - ja bym świadomość czynu uzależnił od prędkości pociągu

Pozdrawiam

Przytoczylem kazus w oryginalnej wersji, wiecej danych brak.

pobłażliwość sądów nie zna granic.

Sprawca poczekał aż pociąg zwolni, więc wykluczyć można zabójstwo z zamiarem bezpośrednim ale zastanowiłbym się nad zamiarem ewentualnym.

Może nie chciał zabić dlatego poczekał aż nadarzy się okazja do uniknięcia cięższych obrażeń przez pokrzywdzonego. Z drugiej strony przewidywał i godził się na to, że Henryk L. może zginąć (dlatego tu jak wskazał Grim Reaper - istotna byłaby prędkość pociągu).

Nie napisałeś (lub też nie wiadomo) czy sprawca najpierw pobił pokrzywdzonego po to aby go okraść czy tak po prostu. W drugim przypadku pobicie człowieka a następnie wyrzucenia go z pociągu co spowodowało jego śmierć musiało być objęte zamiarem chociażby ewentualnym.

Oto kilka orzeczeń, które mogą naświetlić sprawę.

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi
z dnia 20 marca 2002 r.
II AKa 35/2002
Zamiaru ewentualnego (zabójstwa) nie można się domyślać, ani domniemywać, lecz musi on wynikać z konkretnych faktów ocenianych w powiązaniu z całokształtem okoliczności danej sprawy oraz z właściwościami osobistymi sprawcy i jego stosunkiem do pokrzywdzonego.
[...]
Dla ustalenia zamiaru zabójstwa nie wystarczy bowiem stwierdzenie związku przyczynowego między działaniem skierowanym przeciwko zdrowiu innego człowieka, a skutkiem tego działania w postaci jego śmierci, lecz trzeba nadto wskazać przesłanki, na podstawie których można stwierdzić, że sprawca ujawnił, iż skutek w postaci śmierci objęty był chociażby jego zgodą lub z zachowania jego wynika, iż nastąpienie tego skutku było mu co najmniej obojętne.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach
z dnia 13 października 2005 r.
II AKa 273/2005
Zachowanie oskarżonego polegające na wrzuceniu pokrzywdzonego po uprzednim ugodzeniu go w głowę siekierą do studzienki kanalizacyjnej, głową w dół, a następnie zakrycie włazu i pozostawienie ofiary bez szans na pomoc, pozwala na wyciągnięcie tylko jednego logicznego wniosku - oskarżony nie tylko godził się na śmierć, ale jej pragnął i całym swoim zachowaniem do tego skutku dążył.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 4 listopada 2004 r.
II AKa 247/2004
Przy przestępstwie zabójstwa z art. 148 § 1 kk, popełnionym z zamiarem ewentualnym, motywy zachowania sprawcy mają charakter uzupełniający i jedynie wyjaśniają dlaczego podjął on określone działanie przeciwko drugiej osobie, mimo przewidywania możliwości śmierci tej osoby, jako następstwa ubocznego w realizacji innego zamierzonego celu.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 11 grudnia 2002 r.
II AKa 252/2002
Wrzucenie do wody człowieka pobitego, ciężko poranionego, nieprzytomnego i zostawienie go w potoku twarzą w wodzie jest umyślnym działaniem dla pozbawienia go życia z zamiarem ewentualnym, jeśli nie wykazano zamiaru bezpośredniego.

Kliknij, aby rozszerzyć...

azaz19 napisał:

pobłażliwość sądów nie zna granic.

Kliknij, aby rozszerzyć...

moglbys rozwinac?

lucanus, wielki dzieki za te orzeczenia! Swoja droga gdzie je znalazles?

W moim rozwiazaniu kazusu powolalem sie wlasnie na dolus eventualis

człowiek nie żyje a zmiana kwalifikacji prawnej w tym przypadku to ciche przyzwolenie na pozbycie się człowieka praktycznie bez winy(bo co to za wina wyrok w zawieszeniu-prawdopodobnie).ludziom na temat taki jak wyżej to się noże w kieszeni otwierają.to za podejście do człowieka,zagrożenie mu pobiciem i zabraniem złotówki więcej grozi.
wiem wiem takie prawo.

Orzeczenia mam z płatnej LexPolonica (dla studentów prawa jest wersja darmowa). Większość znajdziesz zapewne w internecie a jeśli nie to podaj sygnaturę a Ci przekopiuję uzasadnienia.
Dorzucę jeszcze krótki opis z komentarza.

Bojarski M., Filar M., Filipkowski [...].
Kodeks karny. Komentarz
Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie II) ss. 1060

Duża część zabójstw jest dokonywana z zamiarem nagłym. Powstaje pytanie, czy w takiej postaci może wystąpić zamiar ewentualny, do którego konieczne jest przewidywanie będące operacją myślową wymagającą jakiegoś czasu.

Z zamiarem ewentualnym łączy się inna wątpliwość. Do jego specyfiki zalicza się obojętność sprawcy wobec przewidywanej możliwości nastąpienia skutku przestępnego. Zdarzyć się może w sprawach związanych ze spowodowaniem śmierci, że sprawca był na tyle obojętny na los ofiary, iż stosując tortury dla uzyskania informacji, gdzie schowane są pieniądze, zupełnie nie zastanawiał się na tym, że tortury mogą spowodować śmierć schorowanej już mocno, zaawansowanej wiekiem osoby pokrzywdzonej.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 11 lipca 2002 r.
II AKa 143/2002
Zamiar ewentualny (art. 9 § 1 kk), będący w istocie zamiarem wynikowym, nigdy nie występuje samodzielnie, lecz zawsze obok zamiaru bezpośredniego, wszelka bowiem aktywność człowieka (działanie) lub jej brak (zaniechanie), jest zachowaniem w jakimś celu (dążeniem do czegoś). W rezultacie, opis czynu z zamiarem ewentualnym powinien wskazywać do czego oskarżony zmierzał, jaki cel chciał osiągnąć, a jaką możliwość popełnienia czynu zabronionego przewidywał i na co się godził.

Kliknij, aby rozszerzyć...

Zamiar ewentualny w przypadku art. 148 zawsze sprawia problemy (od dawna). Jeśli pewnym jest, że zamiarem nie była objęta chęć śmierci człowieka lub godzenie się na nią (czyli w zasadzie obojętność sprawcy na to czy ofiara umrze czy nie) to w takim przypadku można skorzystać z nieumyślnego spowodowania śmierci - niezachowanie przeciętnego obowiązku ostrożności (lecz każdy człowiek przewiduje, że wyrzucenie człowieka z pociągu może spowodować jego śmierć).

Sprawa ma tan bardzo duży ujemny ładunek szkodliwości społecznej, że taka kwalifikacja jest trochę absurdalna.

rozumiem, bardzo mi pomogłeś. A jeszcze mam pytanie czy tekst tego komentarza również masz z serwisu lexpolonica?

ss. 1060 oznacza strone?

Tak.
Tak.

i ostatnie pytanie- jakie haslo wpisales, ze wyskoczyly Ci tak adekwatne orzeczenia/komentarze?

Sprawdziles orzeczenia dot. art 148 czy moze wpisales zamiar ewentualny?

Po prostu włączyłem KK i przy odpowiednim przepisie wybrałem znaczek "i" a tam są: orzeczenia, dwa komentarze, dawne orzeczenia etc.
W wersji studenckiej niestety nie ma niektórych orzeczeń SA, SO ale za to SN się zdarzają.

Na swoim wydziale może masz dostęp do Lexa Omega (dużo WPiA zapewnia studentom taki "bajer") - tam będziesz miał "wszystko".