wysylam kopie uzasadnienia-
Pozwany przyznaje, że w odpowiedzi na ofertę powoda dodał dane adresowe firmy do katalogu e-promujemy.pl. Powództwo w niniejszej sprawie zasługuje jednakowoż na oddalenie, a to z każdej z następujących przyczyn z osobna:
1. Oferta powoda dodania danych pozwanego do katalogu została złożona w formie niezamówionej informacji handlowej (tzw. spam); jako czyn niedozwolony, nie może być więc źródłem ważnego zobowiązania;
2. ani oferta, ani formularz dodawania strony do katalogu nie zawierały informacji o odpłatności. Brak więc przesłanek do włączenia mających uzasadniać powództwo postanowień „regulaminu” do treści łączącego strony stosunku prawnego; regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną, jako wzorzec o charakterze wyłącznie technicznym, nie może zastępować (służyć ukrywaniu) informacji o podstawowych warunkach oferty; oferta skonstruowana w ten sposób ma charakter oszukańczy, co, potwierdzają dziesiątki przedsiębiorców wprowadzonych w błąd w ten sam sposób;
3. wobec niepotwierdzenia w trybie art. 7 pkt 1) lit. b ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną faktu złożenia oświadczenia woli i jego treści, twierdzenia powoda o treści łączącego strony stosunku prawnego pozostają gołosłowne; strony w szczególności nie zawarły umowy na piśmie, ani też nie wymieniły zgodnych oświadczeń woli o treści usprawiedliwiającej roszczenie; pozwany zaprzecza, by wiązał go regulamin świadczenia usług o treści, na jaką powołuje się powód; powód prowadzi kilka katalogów o podobnej treści (
firmy6.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji,
e-promujemy.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji,
baza-ofert.net - nowoczesna baza ofert handlowych,
dobry6.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji), stosując różne regulaminy, z których większość wycenia „usługę” powoda tylko na 50 funtów; brak zgody pozwanego na odpłatną ofertę potwierdza korekta faktury przez powoda: powód wystawił pierwotną fakturę na niewłaściwą firmę, dlatego że pozwany (nie wiedząc o odpłatnym charakterze oferty) - nigdy nie podawał danych do faktury
4. powód dochodzi roszczenia o oparciu o zmanipulowane dokumenty księgowe; mnożenie wadliwych dokumentów księgowych różnej treści z tej samej daty, brak NIP UE świadczącego usługi wewnątrzwspólnotowe, bezprawne powoływanie się na Krajowe Rejestry Długów, świadczą w sumie o próbie wyłudzenia nienależnego świadczenia, a nie świadczenia realnych usług;
5. z daleko posuniętej ostrożności, pozwany skierował do powoda oświadczenie o uchyleniu się od skutków prawnych dodania strony do katalogu, jako zdziałanego pod wpływem błędu co do treści oferty; błąd ten został wywołany przez powoda (brak/ukrycie informacji o podstawowych warunkach oferty). Gdyby powód w mailu z ofertą oraz w formularzu dodawania strony do katalogu informował, że cena „usługi” wynosi ponad 5 000 zł, pozwany, ani żaden z kilkudziesięciu innych przedsiębiorców, nie dodałby swojej strony do katalogu przypominającego setki podobnych, bezpłatnych katalogów branżowych; pozwany zamawia reklamę np. w renomowanej Panoramie Firm, przy czym koszt tej usługi jest ponad 10-krotnie niższy i wynosi 365 zł,
6. zobowiązanie w zakresie kary umownej pozostaje nieważne, albowiem zakłada wprowadzanie w błąd reklamodawców, poprzez zobowiązanie do sztucznego (mechanicznego) klikania w ich reklamy.
7. Powód w ten sam sposób wprowadził w błąd kilkudziesięciu przedsiębiorców, a zatem jego działalność pozostaje intersubiektywnie sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, a w konsekwencji wywodzone zeń roszczenie nie zasługuje na ochronę sądową. Cd. uzasadnienia na osobnych stronach
10. Wnioski dowodowe Należy dokładnie wskazać każdy wnioskowany dowód i wszystkie dane, które są niezbędne, by sąd mógł ten dowód przeprowadzić (np. w wypadku dowodów niedołączonych do pisma – wskazać, gdzie i u kogo się znajdują, w wypadku świadków – podać imię, nazwisko oraz adres ze wskazaniem kodu pocztowego, miejscowości, ulicy, numeru domu i lokalu). Należy dokładnie wskazać, który z faktów opisanych w uzasadnieniu ma zostać stwierdzony przez przeprowadzenie wnioskowanego dowodu. 10.1.1. Zgłaszany dowód 10.1.2. Fakt podlegający stwierdzeniu
mail Krzysztofa Habiaka z 12 czerwca 2012 r.
Oferta powoda jako spam; brak informacji o odpłatności oferty
5
10.2.1. Zgłaszany dowód 10.2.2. Fakt podlegający stwierdzeniu
Nie uczciwa forma regulaminu
Niepodanie przez powoda danych o odpłatności usługi
10.3.1. Zgłaszany dowód 10.3.2. Fakt podlegający stwierdzeniu
faktura z 07/08/ 2012 r. w dwóch wersjach (z VAT-em i bez);
Manipulowanie przez powoda dokumentami księgowymi; wadliwość dokumentów stanowiących podstawę żądania pozwu
10.4.1. Zgłaszany dowód 10.4.2. Fakt podlegający stwierdzeniu
wezwanie do zapłaty straszące wpisem do rejestru długów
pismo z Rejestru Dłużników ERIF
Bezprawne powoływanie się przez powoda w swojej działalności na Krajowe Rejestry Długów
Bezprawne kopiowanie przez powoda danych pozwanego do bliźniaczych katalogów
11. Czy powyżej zgłoszono wszystkie dowody? (w wypadku odpowiedzi „nie” należy wypełnić i dołączyć formularz WD) Dowody niezgłoszone w sprzeciwie (zarzutach) i załączniku WD mogą być w postępowaniu uproszczonym zgłaszane tylko wówczas, gdy strona wykaże, że nie mogła ich powołać wcześniej, lub gdy potrzeba ich powołania wynikła później.
Załączniki (należy wymienić wszystkie dołączone do pozwu dokumenty)
1.faktura 07/08/2012 r
2.wezwanie do zapłaty20 wrzesnia 2012r straszące wpisem do rejestru długów; pismo z Rejestru ERIF
3.kopia wypowiedzenia
13. Imię i nazwisko (czytelne) osoby (lub osób) wnoszącej sprzeciw (zarzuty) oraz podpis 14. Cd. uzasadnienia sprzeciwu Ad. Oferta powoda jako czyn niedozwolony 30/07/2012 r. Krzysztof Habiak skierował do pozwanego niezobowiązującego maila, informującego o przygotowywanym przez jego firmę ogólnokrajowym katalogu firm. Mail zachęcał do dodania danych adresowych do katalogu
e-promujemy.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji. Mail nie zawierał żadnych warunków oferty, ani też danych powoda. Wysłanie maila nie zostało poprzedzone uzyskaniem zgody na przesłanie oferty handlowej. . Jeśli więc przyjąd, jak chce powód, że ww. wiadomośd stanowiła ofertę zawarcia odpłatnej umowy mającej uzasadniad żądanie pozwu, to jako oferta handlowa naruszyła ona: a) art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, stanowiąc niezamówioną informację handlową (tzw. spam), co stanowi czyn niedozwolony (wykroczenie) w rozumieniu art. 24 ust. 1 tej ustawy; b) art. 21 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, wobec nieujęcia w treści oferty m.in. firmy i numeru NIP, oraz innych danych firmy powoda, c) art. art. 661 § 2 pkt 1) Kodeksu cywilnego, wobec nie poinformowania w sposób jednoznaczny i zrozumiały o czynnościach technicznych składających się na procedurę zawarcia umowy. 14/03/2013r
6
Ustawodawca dostrzegając trudności i niebezpieczeostwo, jakie wiążą się z zawieraniem umów na odległośd, postawił przed składającym ofertę w postaci elektronicznej określone wymagania mające eliminowad nieporozumienia i błędy w odczytaniu treści i charakteru oferty. Powód celowo zlekceważył te wymagania, przesyłając ofertę w formie spamu i nie ujmując w jej treści minimum wymaganych postanowieo. W ten sposób, świadomie posłużył się oszukaoczym zabiegiem, wprowadzając w błąd pozwanego oraz dziesiątki innych przedsiębiorców. Wyprzedzając więc dalsze zarzuty, oferta powoda, jako sprzeczna z prawem i stanowiąca czyn niedozwolony (spam), nie może byd źródłem ważnego zobowiązania, co uzasadnia a limine oddalenie powództwa. Ad. Oszukańczy charakter oferty; brak zgodnego oświadczenia woli pozwanego Ponadto, ani w treści oferty powoda, ani w treści formularza dodawania danych adresowych firmy do katalogu, powód nie zawarł informacji o odpłatności „usługi”. Po dodaniu danych do katalogu, wbrew art. 7 pkt 1) lit. b ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną – powód nie potwierdził faktu złożenia oświadczeo woli, ani ich treści. W konsekwencji, brak podstaw do przypisywania oświadczeniu woli pozwanego zgody na odpłatne umieszczenie danych w katalogu powoda. Pozwany nie złożył oświadczenia woli akceptującego ofertę odpłatnego umieszczenia swoich danych w katalogu. Umowa tej treści nigdy nie weszła między stronami w życie. Strony w szczególności nie podpisały umowy obejmującej takie zobowiązanie. Jeśli zaś do zawarcia umowy miało dojśd na skutek wymiary oświadczeo woli, to nie były to oświadczenia zgodne. W przywołanych powyżej okolicznościach, pozwany wyraził co najwyżej wolę umieszczenia swoich danych w bezpłatnym, nowoorganizowanym katalogu, bez przyjmowania na siebie zobowiązao do zapłaty 5 tys. zł. 6 Jeśli natomiast chodzi o regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną, na który dla uzasadnienia swojego roszczenia zdaje się powoływad powód, to zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, regulamin taki jest wzorcem o charakterze wyłącznie technicznym, określającym w szczególności: 1) rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną, 2) warunki świadczenia usług drogą elektroniczną, w tym: a) wymagania techniczne niezbędne do współpracy z systemem teleinformatycznym, którym posługuje się usługodawca, b) zakaz dostarczania przez usługobiorcę treści o charakterze bezprawnym, 3) warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną, 4) tryb postępowania reklamacyjnego. W świetle ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, regulamin świadczenia usług drogą elektroniczną nie służy, co zrozumiałe, zamieszczeniu podstawowych elementów oferty, a jedynie zapisom o charakterze technicznym. Przy założeniu, że informacja o odpłatności w ogóle się tam znajdowała (co w braku potwierdzenia treści złożonych oświadczeo - pozwany kwestionuje), to była ona ukryta wyłącznie w liczącym kilka stron wzorcu o charakterze technicznym. Skoro powód nie zamieścił informacji o cenie usługi ani w ofercie, ani w formularzu dodawania strony do katalogu, a po dodaniu firmy do katalogu nie potwierdził treści złożonego w ten sposób oświadczenia woli zgodnie z art. 7 pkt 1) lit. b ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, to w sumie uzasadnia to wniosek o oszukaoczym sformułowaniu oferty, mającym na celu wprowadzenie w błąd kontrahenta, a w każdym razie – o braku wzajemnego oświadczenia woli pozwanego obejmującego zgodę na odpłatne umieszczenie jego danych w katalogu. Potwierdzeniem braku zgody pozwanego na odpłatną ofertę jest korekta faktury, której dokonał powód. Błąd w firmie pozwanego w pierwotnej wersji faktury nie wynikał z przyczyn technicznych, ale z faktu, że pozwany nigdy nie podawał powodowi danych do faktury. Było tak dlatego, że w świetle treści oferty powoda nie spodziewał się żadnej odpłatności. Dlatego tylko z daleko posuniętej ostrożności procesowej, pozwany w tym miejscu zaprzecza, by w formalnie zaakceptowanym przez niego w chwili dodawania danych firmy
7
formularzu, znajdowały się zapisy, na które powołuje się powód. Regulamin na stronie www z zasady podlega nieskrępowanym modyfikacjom przez administratora. Powód założył kilka podobnych portali (
firmy6.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji,
e-promujemy.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji,
baza-ofert.net - nowoczesna baza ofert handlowych,
dobry6.pl - Nowoczesny katalog firm i instytucji), na których stosuje różne wersje regulaminu (w większości brak zapis o karze umownej, zaś „opłata” została ustalona „tylko” na 50 funtów). To właśnie z uwagi na możliwą zmiennośd treści stron www i brak możliwości weryfikacji ich wersji, ustawodawca wymaga, następczego, wyraźnego potwierdzenia faktu złożenia oświadczeo woli oraz ich treści. W braku takiego potwierdzenia przez powoda, twierdzenia powoda o rzeczywistej treści regulaminu, pozostają nieudowodnione. 7 Ad. Manipulowanie dokumentami księgowymi; brak NIP UE wystawcy; samowolne kopiowanie danych pozwanego do innych katalogów Powód dla potrzeb niniejszej sprawy w dowolny sposób tworzy „dokumenty księgowe”, nieodpowiadające przepisom prawa, ocierając się o fałszowanie dokumentów: dochodzi roszczenia, na które wystawił dwie faktury o tym samym numerze, ale o różnej treści: - na pierwszej fakturze brak stawki VAT, na drugiej pojawia się VAT 0%; - pierwsza z faktur zawiera jako miejsce wystawienia Wrocław, zaś druga nie; Dowód: faktura z 07/08/2012 r. w dwóch wersjach (z VAT-em i bez);różne daty. Nadto, faktury VAT wystawiane przez powoda nie posiadają numeru NIP UE wystawcy. Gdyby powód rzeczywiście świadczył usługi odpłatnej prezentacji danych, a nie usiłował wyłudzid nienależne świadczenie, na potwierdzenie ich wykonania wystawiałby odpowiadające prawu dokumenty księgowe o niezmiennej treści, a nie manipulowane w zakresie treści „faktury”, pozbawione tak podstawowych danych, jak chodby NIP UE świadczącego usługi wewnątrzwspólnotowe. Przepisy prawa podatkowego przewidują sformalizowany tryb zmiany treści faktury (tzw. faktura korygująca), wykluczają zaś wystawianie wielu faktur o tym samym numerze, z tej samej daty, ale o różnej treści. Taki dokument nie jest wiarygodną podstawą żądania zapłaty. M.in. z powołaniem na ten argument, współpracę z powodem zawiesiła firma windykacyjna Intrum Iustitia. Powód wzywając pozwanego do zapłaty, bezprawnie powoływał się na Krajowe Rejestry Długów. Dowód: wezwanie do zapłaty straszące wpisem do rejestru długów pismo z Rejestru Dłużników ERIF Powód samowolnie zamieścił dane pozwanego w innych mutacjach prowadzonego przez siebie katalogu. Taka praktyka podważa twierdzenia powoda o obciążeniu serwerów uzasadniającym naliczanie opłat i kar umownych. Gdyby powód zajmował się świadczeniem realnej, odpłatnej usługi reklamowej, nie kopiował by bez zezwolenia danych klientów do innych prowadzonych przez siebie serwisów, gdzie pozostają zamieszczone wbrew ich woli nieodpłatnie. Suma powyższych sprzeciwia się uznaniu działalności powoda za polegającej na legalnym świadczeniu odpłatnych usługi prezentacji danych w Internecie, potwierdza zaś oszukaoczy w założeniu proceder zakładający „fakturowanie” fikcyjnych usług i próbę wyłudzenia nienależnego świadczenia, w tym z odwołaniem się do autorytetu sądu. Ad. Kara umowna za niewykonanie zobowiązania do czynu niedozwolonego Niezależnie od tego, że pozwanego nie wiążą zapisy regulaminu w zakresie głównych warunków oferty, roszczenie w części co do kary umownej pozostaje sprzeczne z prawem. Postanowienie regulaminu, z którego powód wywodzi to roszczenie przewiduje karę umowną w wysokości 500 funtów za nieklikanie w reklamy na stronie powoda. Powód sam przyznaje, że z klikaniem w reklamy wiążą się dla niego profity mające kompensowad rzekome „obciążenie serwerów”. Nie sposób więc nie zauważyd, że próbuje tym samym dochodzid od pozwanego kary umownej za niewykonanie 8 zobowiązania do czynu niedozwolonego. Mechaniczne klikanie w reklamy, służące „nabijaniu” licznika kliknięd, o ile w ogóle wiązałoby pozwanego, byłoby zobowiązaniem do wprowadzania w błąd reklamodawców. Skoro reklamodawcy płacą „za kliknięcie”, a w każdym razie ilośd kliknięd buduje reputację witryny reklamowej powoda, to oczywistym pozostaje, że reklamodawcom zależy na kliknięciach potencjalnych klientów rzeczywiście, spontanicznie zainteresowanych reklamą, a nie osób zmuszonych do mechanicznego klikania